III SO/Lu 3/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Referendarz sądowy Jarosław Harczuk, , , po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K.S. w przedmiocie : przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie w części od kosztów sądowych p o s t a n a w i a : odmówić przyznania prawa pomocy. K.S. na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wniosła o zwolnienie w części od obowiązku uiszczania kosztów sądowych (k. 4 - 5). Referendarz sądowy stwierdził, że: Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie. Z oświadczenia wnioskodawczyni wynika, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymuje się z emerytury w kwocie [...] złotych i jest właścicielką domu o powierzchni [...] m2, mieszkania o powierzchni [...] m2 oraz nieruchomości rolnej o powierzchni [...] ha (k. 4 -5). Jak wynika z notatki urzędowej dołączonej do akt niniejszej sprawy wniosek o przyznanie prawa pomocy związany jest ze skargą którą K.S. wniosła na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydane w postępowaniu dotyczącym rozgraniczenia nieruchomości (k. 7). Od skargi powyższej pełnomocnik wnioskodawczyni uiścił wpis sądowy w kwocie 200 złotych (k.7 i 8). Uiszczenie przez wnioskodawczynię wpis sądowy od skargi na postanowienie Kolegium powoduje, że pozostałe koszty sądowe niniejszego postępowania każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§2 ust. 1 pkt 7, §3 w zw. z §2 ust. 3 pkt. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądem administracyjnym – Dz.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych - Dz.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Zakres przyznawanego prawa pomocy określa art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej zwanej "ppsa", stanowiąc, że prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (§1). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo tylko od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§3). K.S. wnosząc o zwolnienie w części od kosztów sądowych, wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym - art. 245 § 3 ppsa. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przytoczony powyżej przepis art. 246 § 1 pkt 2 ppsa uzależnia przyznanie prawa pomocy od możliwości poniesienia kosztów postępowania, przy czym muszą to być możliwości realne, istniejące w momencie składania wniosku o przyznanie prawa pomocy (uzasadnienie postanowienia NSA z dnia 21 stycznia 2005 r., sygn. akt OZ 1179/04 - niepublikowane). Na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar wykazania, że znajduje się on w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie referendarza sądowego w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę wykazane (por. postanowienie NSA z dnia 20 września 2005 r., sygn. akt I FZ 429/05 - niepublikowane). Wnioskodawczyni wykazała, że utrzymuje się z emerytury w kwocie [...] złotych. Porównanie wysokości kosztów sądowych, które wnioskodawczyni może być zobowiązana ponieść w związku ze swoim udziałem w niniejszym postępowaniu z wysokością uzyskiwanego przez nią dochodu wskazuje na to, że poniesienie przez nią kosztów sądowych nie narazi jej na uszczerbek w koniecznych dla niej kosztach utrzymania. W ocenie referendarza sądowego wnioskodawczyni nie wykazała, że realnie nie ma możliwości poniesienia kosztów sądowych jak i że poniesienie tych kosztów grozi jej uszczerbkiem w koniecznych kosztach utrzymania. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa należało orzec jak w sentencji postanowienia.