III SO/Lu 49/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, , , po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi E.J. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie : zwolnienia osobnej kwatery stałej i przekwaterowania do kwatery zastępczej p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie. Skarżący w dniu 30.01.2004r. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...].12.2003r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddział Terenowy z dnia [...].11.2003r. Nr [...] w sprawie zwolnienia osobnej kwatery stałej i przekwaterowania do kwatery zastępczej. W dniu 18.02.2004r. do sądu wpłynęło pismo, w którym skarżący wycofał swoją skargę na powyższą decyzję. Jednocześnie skarżący załączył decyzję Dyrektora Agencji Mieszkaniowej Oddział Terenowy z dnia [...].02.2004r. Nr [...], którą stwierdzono wygaśnięcie decyzji z dnia [...].11.2003r. Nr [...]. W uzasadnieniu decyzji podano, iż E.J. w dniu 06.02.2004r. zwrócił się z prośbą o "cofnięcie" skarżonej decyzji z uwagi na fakt, że wpłacił kwotę zadłużenia wynikającą z nieopłacania czynszu, na co przedstawił bankowy dowód polecenia przelewu z dnia 06.02.2004r. Wobec powyższego, zdaniem organu I instancji skarżona decyzja stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia decyzji leży w interesie strony i w interesie społecznym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art.60 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr153,poz.1270), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za nie dopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie zaś do art.161 § 1 pkt. 1 powołanej ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Stwierdzić należy, że skarżący skutecznie cofnął skargę, co w myśl cytowanych wyżej przepisów, obliguje sąd do umorzenia postępowania. Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art.161 §1 pkt.1 i §2 powołanej ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.