III SO/Lu 5/06

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Erwin Srebrny po rozpoznaniu w dniu 25 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J.M. w przedmiocie przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych postanawia przyznać J.M. prawo pomocy w żądanym zakresie. W dniu 22 września 2006 r. (data prezentaty Aresztu Śledczego) wpłynęło do tut. Sądu pismo J.M., w którym wnosi on o zwolnienie z opłat mających związek z rozpatrzeniem przez Sąd jego wniosku z dnia 20 września 2006 r. Z treści pisma wynika, iż J.M. jest sierotą, nie posiada kompletnie nic, co stanowiło by jakąkolwiek wartość majątkową. W zakładzie karnym wnioskodawca argumentuje, iż nie ma odpłatnej pracy i nie posiada żadnych funduszy, którymi mógłby dysponować. Dlatego też nie stać jego na poniesienie kosztów związanych z rozpatrzeniem mojego wniosku. Niniejsze pismo potraktowano jako pismo w sprawie przyznania wnoszącemu prawo pomocy. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa" wniosek taki składa się na urzędowym formularzu. J.M. wezwany do przedłożenia wypełnionego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy druk "PPF", wniósł go w zakreślonym dla dokonania tej czynności procesowej terminie, składając wniosek o zwolnienia od kosztów sądowych. Ze złożonego oświadczenia, które stanowi środek dowodowy, za pomocą którego skarżący wykazuje zasadność wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, dlatego powinno ono zawierać dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach oraz o stanie rodzinnym wynika, iż skarżący przebywa w Areszcie Śledczym w L. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku wynika również, iż wnioskodawca jest osobą samotną, bez żadnego majątku oraz bez dochodów. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie rozpoznając wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdził, że: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 pkt 2 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez powstania uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Biorąc pod uwagę brak uzyskiwanych dochodów oraz brak majątku stwierdzić należy, że poniesienie przez skarżącego jakichkolwiek kosztów sądowych jest faktycznie niemożliwe, co uzasadnia zwolnienie J.M. w całości od kosztów sądowych. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak na wstępie.