III SO/Lu 5/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Zalewski po rozpoznaniu w dniu 5 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. P. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi do sądu postanawia: odrzucić wniosek o wymierzenie grzywny Pismem z dnia 20 września 2010 r. S. P. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie o wymierzenie Przewodniczącemu Wydziału Sądu Okręgowego w Zamościu grzywny w związku z niezastosowaniem się do obowiązku określonego w art. 54 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej jako: p.p.s.a.). W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż w dniu 25 sierpnia 2010 r. wniósł do sądu administracyjnego za pośrednictwem Przewodniczącego Wydziału I Sądu Okręgowego w Zamościu skargę w przedmiocie zobowiązania Przewodniczącego Wydziału do wydania odpisu postanowienia. Skarga ta nie została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, lecz zwrócona skarżącemu przy piśmie z dnia 7 września 2010 r. jako "pismo mylnie skierowane". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Z kolei zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że sąd może orzec grzywnę wówczas, jeżeli organ, pomimo obowiązku wynikającego z powołanego art. 54 § 2 p.p.s.a., nie przekaże w terminie skargi do sądu złożonej za jego pośrednictwem. W niniejszej sprawie Przewodniczący Wydziału Sądu Okręgowego takiego obowiązku przekazania skargi nie miał, zatem zwrócenie skargi S. P. przy piśmie z dnia 7 września 2010 r. (sygn. ADM.I.402/244/10) było działaniem zgodnym z prawem. Wyjaśnić należy, że Przewodniczący Wydziału Sądu Okręgowego jak i Prezes Sądu Okręgowego nie jest organem administracji publicznej w znaczeniu ustrojowym, należy bowiem do organów władzy sądowniczej. Z racji tego jednak, że pełni pewne funkcje administracyjne, w przypadkach wskazanych w obowiązujących przepisach może działać w formach przewidzianych dla "ustrojowych" organów administracyjnych i wówczas będzie takim organem w znaczeniu funkcjonalnym, z racji wykonywanych przez siebie funkcji (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 1 lipca 2010r., sygn. akt III SA/Lu 127/10). Przewodniczący Wydziału Sądu Okręgowego mógłby być uznany za organ administracji (i w takim przypadku miałby zastosowanie art. 54 § 2 p.p.s.a.) w takim zakresie, w jakim wykonywałby kompetencje podlegające przepisom ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Przedmiotowa sprawa dotyczy natomiast wydania odpisu postanowienia, a tą materię wyczerpująco regulują przepisy ustawy Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U z 1964r., Nr 42 poz. 296 ze zm.). W związku z powyższym stwierdzić należy, że Przewodniczący Wydziału Sądu Okręgowego w zakresie kompetencji związanych z wydawaniem odpisów postanowień nie funkcjonuje jako organ administracji, a zatem nie mają zastosowania przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dlatego też wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie przez Przewodniczącego Wydziału Sądu Okręgowego skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalny. Mając powyższe na uwadze wniosek o wymierzenie grzywny, jako niedopuszczalny należało odrzucić na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.