III SO/Lu 7/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku I.K. o wymierzenie grzywny Rektorowi Uniwersytetu [...] za nieprzekazanie skargi Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie postanawia: odmówić wymierzenia grzywny. W dniu 24 kwietnia 2007 r. I.K. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z wnioskiem o wymierzenie Rektorowi Uniwersytetu [...] grzywny w związku z niezastosowaniem się do obowiązku określonego w art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na wniosek Rektor Uniwersytetu [...] wniósł o nieuwzględnianie wniosku. Wyjaśnił, że sprawa stypendium za wyniki w sporcie miała na uczelni charakter precedensowy i była przedmiotem licznych analiz. Organ nosił się z zamiarem częściowego uwzględnienia skargi, z uwagi jednak na fakt, że jest to niedopuszczalne, przekazał skargę wraz z aktami sądowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 55 § 1 w związku z art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny, jeżeli organ ten nie przekazuje sądowi w ustawowym terminie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Instrument wymierzenia organowi grzywny w wypadku niepodjęcia przez organ w terminie określonych ustawą czynności zmierza do zdyscyplinowania organów do terminowego wypełniania ustawowych obowiązków. Ustawodawca redagując przepis art. 55 § 1 cyt. ustawy upoważnił sąd do wyboru konsekwencji zaniechania przez organ wykonania obowiązków – sąd "może" na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu grzywny; nie jest jednak do wymierzenia grzywny zobligowany. Powyższe wskazuje na fakultatywny charakter przewidzianej w ww. przepisie sankcji. Tak skonstruowany przepis rodzi konieczność dokonania przez sąd wszechstronnej oceny co do tego, czy zachodzą okoliczności usprawiedliwiające nałożenie grzywny. Należy zatem przyjąć, że sąd nie musi wymierzyć grzywny, mimo wystąpienia określonych w ustawie przesłanek jej wymierzenia, jeżeli uzna to za celowe. Oznacza to, że mogą wystąpić okoliczności, które uzasadniają odstąpienie od wymierzenia grzywny oraz że sąd rozstrzygając w tej kwestii, powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 cyt. ustawy, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005, s. 259 [za:] postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 5 lipca 2006 r., sygn. II OSK 1024/06, ONSAiWSA 2006/6/156). Przesłanie przez Rektora Uniwersytetu [...] skargi sądowi z opóźnieniem wypełnia przesłankę wymierzenia organowi grzywny wymienioną w art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jednakże w ocenie sądu zachodzą okoliczności, które uzasadniają odstąpienie od wymierzenia organowi grzywny, brak jest bowiem w niniejszej sprawie podstaw, aby wymierzyć organowi grzywnę, skoro podstawowy cel (przekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy do sądu) został osiągnięty. Należy zatem podkreślić, że na dzień rozpatrywania przez sąd wniosku o wymierzenie grzywny organowi, skarga I.K. wraz z odpowiedzią organu na skargę oraz aktami sprawy znajdowała się w sądzie, a organ uzasadnił zwłokę w przesłaniu skargi długotrwałym procesem zastanawiania się nad kwestią, czy nie należy zastosować trybu autokontroli do zaskarżonej decyzji; nie zachodzi więc potrzeba zdyscyplinowania organu do dokonania czynności wynikającej z art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 160 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowił jak w sentencji postanowienia.