III SO/Lu 9/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. W. w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych p o s t a n a w i a przyznać E. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie z Jej skargi na bezczynność Prezydenta Miasta C. w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów. E. W. na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Z wniosku wynika, że przyznania prawa pomocy w powyższym zakresie wnioskodawczyni żąda w związku z zaskarżeniem bezczynności Prezydenta Miasta C. w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na podstawie oświadczenia wnioskodawczyni referendarz sądowy ustalił, że samodzielnie prowadzi ona gospodarstwo domowe, nie jest właścicielem żadnych nieruchomości ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000,00 euro, nie posiada żadnych oszczędności i utrzymuje się ze świadczenia z pomocy społecznej w kwocie [...] złotych. W ocenie referendarza sądowego E. W. wykazała zasadność swojego wniosku. Koszty sądowe związane z postępowaniem sądowoadministracyjnym dotyczącym skargi na bezczynność organu administracji publicznej każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 6 i 7, § 3 w zw. z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Porównując wysokość każdego z tych kosztów do wysokości miesięcznego dochodu wnioskodawczyni stwierdzić należy, że nie ma ona możliwości poniesienia kosztów sądowych związanych z postępowaniem sądowoadministracyjnym dotyczącym skargi na bezczynność organu administracji publicznej bez wywołania uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego. Tylko jednorazowe uiszczenie tytułem kosztów sądowych kwoty 100 złotych spowoduje, że wnioskodawczyni na poczet wydatków związanych z kosztów utrzymania koniecznego pozostanie kwota [...] złotych. W ocenie referendarza sadowego kwota ta jest niewystarczająca na pokrycie wydatków związanych z miesięcznymi kosztami utrzymania koniecznego. Dlatego też referendarz sądowy przyjął, że wnioskodawczyni bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych związanych z postępowaniem sądowoadministracyjnym dotyczącym skargi na bezczynność organu administracji publicznej. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.