III SO/Lu 9/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia SO del. Robert Hałabis, po rozpoznaniu w dniu 5 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. w przedmiocie zasądzenia zwrotu uiszczonej opłaty za sporządzenie i złożenie skargi o wznowienie postępowania p o s t a n a w i a: I. stwierdzić swoją niewłaściwość; II. przekazać sprawę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Uzasadnienia W dniu 14 czerwca 2004 r. J. H. wniósł skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] kwietnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia u skarżącego choroby zawodowej. Postanowieniem z dnia 17 lutego 2005 r. wydanym w sprawie sygn. akt III SA/Lu 361/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę z uwagi na wniesienie jej po upływie ustawowego terminu, zaś w dniu 8 marca 2005 r. Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Wyrokiem z dnia dniu 20 kwietnia 2006 r. sygn. akt II OSK 757/05, Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi kasacyjnej J. H. reprezentowanego przez adwokata P. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 17 lutego 2005 r. (sygn. akt III SA/Lu 361/04) – oddalił skargę kasacyjną oraz przyznał od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na rzecz adw. P. M. kwotę 180 złotych oraz 22 % podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W piśmie z dnia 1 lipca 2006 r. J. H. wniósł o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2006 r., sygn. akt II OSK 757/05. Jednocześnie domagał się przyznania mu prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny przekazał wniosek o przyznanie prawa pomocy zgodnie z właściwością Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie. Postanowieniem z 25 sierpnia 2006 r., sygn. akt II OSK 757/05 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę o wznowienie postępowania z uwagi na to, że nie została ona sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 22 marca 2007 r. (sygn. akt III SO/Lu 5/07) odmówił J. H. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z powodu oczywistej bezzasadności skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2006 r. sygn. akt II OSK 757/05. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skoro wniesiona przez stronę skarżąca skarga o wznowienie postępowania sądowego została odrzucona postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2006 r. sygn. akt II OSK 757/06, to jest ona niedopuszczalna. Postanowieniem z dnia 18 maja 2007 r. wydanym w sprawie sygn. II OZ 422/07, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2007 r. stwierdzając, że wcześniejsze prawomocne odrzucenie skargi o wznowienie postępowania sądowego nie ma skutku powagi rzeczy osądzonej i nie stanowi przeszkody w ponownym wniesieniu tego środka zaskarżenia. Wskazano, że wniosek strony o przyznanie prawa pomocy powinien zostać oceniony w świetle przesłanek określonych w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W dniu 3 września 2007 r. (sygn. akt III SO/Lu 8/07) Wojewódzki Sąd Administracyjny pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpatrzenia. Kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy z dnia 10 sierpnia 2009 r., złożonym w sprawie III SO/Lu 8/07, strona zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w całkowitym zakresie przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie postanowieniem z dnia 22 września 2009 r. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w Lublinie, pełnomocnikiem J. H. został wyznaczony adwokat P. J.. J. H. pismem z dnia 6 marca 2010 r. wypowiedział pełnomocnictwo adwokatowi P. J. oraz zwrócił się do Sądu o ustanowienie dla niego innego adwokata. Postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie umorzył postępowanie z wniosku skarżącego J. H. w zakresie przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem NSA z dnia 20 kwietnia 2006 r., sygn. akt II OSK 757/05. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że prawomocnym postanowieniem z dnia 22 września 2009 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, a zatem kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata nie może zostać uwzględniony. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie sygn. akt II OZ 453/10 – oddalił zażalenie na postanowienie Sądu I instancji. Pismem z dnia 28 czerwca 2010 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Lublinie poinformowała, że na wniosek skarżącego wyznaczyła nowego adwokata w osobie P. M. Pełnomocnik złożył w dniu 21 lipca 2010 r. opinię o braku podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego w zakresie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2006 r. sygn. akt II OSK 757/05. W dniu 31 października 2010 r. skarżący wypowiedział pełnomocnictwo udzielone adwokatowi P. M. i ponownie zwrócił się do Sądu o wskazanie nowego adwokata w celu sporządzenia i złożenia skargi o wznowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 18 listopada 2010 r. sygn. akt III SA/Lu 8/07 umorzył postępowanie w zakresie wniosku o ustanowienie innego adwokata uznając, że w toku postępowania wniosek skarżącego o zmianę pełnomocnika ustanowionego w ramach prawa pomocy był już przedmiotem rozpoznania Sądu. Stwierdzono ponadto, że w powyższej sytuacji strona nie może się skutecznie domagać od sądu ustanowienia kolejnego pełnomocnika, ponieważ jej prawo w tym zakresie zostało już skonsumowane. W ocenie Sądu skoro skarżącemu przyznano prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, a adwokat ten podjął czynności procesowe, to uznać należy, że kolejny wniosek o ustanowienie innego pełnomocnika jest bezprzedmiotowy. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2011 r. (sygn. akt II OZ 1320/10) zażalenia J. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 listopada 2010 r. w przedmiocie przyznania prawa pomocy w sprawie o wznowienie postępowania sądowego w zakresie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2006 r. sygn. akt II OSK 757/05, postanowił oddalić zażalenie. W dniu 31 stycznia 2011 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęła kolejna skarga o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 kwietnia 2006 r., sygn. akt II OSK 757/05, sporządzona przez adwokata. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem wydanym w dniu 29 marca 2011 r. (sygn. akt II OSK 237/11), odrzucił skargę o wznowienie postępowania wskazując, że zgodnie z treścią art. 285 p.p.s.a., niedopuszczalne jest dalsze wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie postępowania. Pismem z dnia 21 sierpnia 2012 r. J. H. zwrócił się o zasądzenie zwrotu uiszczonej opłaty za sporządzenie i złożenie skargi kasacyjnej od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2006 r. w sprawie o sygn. akt II OSK 757/05. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zważył, co następuje: Zgodnie z art. 275 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej "p.p.s.a."), do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. W niniejszej sprawie skarżący wniósł o zasądzenie kwoty 1000 zł, którą uiścił na rzecz adwokata A. S. zgodnie z przedłożoną fakturą VAT z dnia 3 stycznia 2011 r., za sporządzenie skargi o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2006 r., sygn. akt II OSK 757/05, która odrzucona została postanowieniem z dnia 29 marca 2011 r. w sprawie sygn. II OSK 237/11. Sprawa była zatem przedmiotem rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego, a wniosek o zasądzenie kosztów odnosi się tego postępowania. Stosownie do art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Mając powyższe okoliczności na uwadze – na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. – należało orzec jak w postanowieniu.