III SO/Lu 9/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (sprawozdawca) Sędzia WSA Jerzy Drwal Sędzia WSA Grzegorz Grymuza po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na działanie Wójta Gminy w zakresie wniosku skarżącego o wyłączenie wszystkich sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Białymstoku oraz referendarza sądowego postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Białymstoku i referendarza sądowego. W piśmie z dnia 24 kwietnia 2017 r., zatytułowanym skarga, J. wniósł o wyłączenie od rozpoznania jego spraw sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Białymstoku: Mieczysława Markowskiego, Małgorzaty Anny Dziemianowicz, Wojciecha Stachurskiego, Marka Leszczyńskiego, Jacka Pruszyńskiego, Andrzeja Meleziniego, Pawła Janusza Lewkowicza, Danuty Tryniszewskiej-Bytys, Anny Sobolewskiej-Nazarczyk, Mirosława Wincenciaka, Grażyny Gryglaszewskiej, Elżbiety Trykoszko, Małgorzaty Roleder oraz referendarza sądowego Barbary Romanczuk. W pismach z dnia 4 maja 2017 r., dnia 5 maja 2017 r., dnia 8 maja 2017 r., dnia 9 maja 2017 r. wyżej wymienieni sędziowie WSA w Białymstoku oraz referendarz sądowy złożyli oświadczenia, że nie zachodzą przyczyny wyłączenia sędziego z mocy prawa, ani nie są im znane okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności w sprawie. Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Stosownie do § 3 tego przepisu wyłączeniu podlega sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać, co do tej skargi. Niezależnie od wskazanych przyczyn, w myśl art. 19 p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Treść powołanego przepisu nie wskazuje, jakiego rodzaju okoliczności mogłyby uzasadniać podejrzenie braku bezstronności i tym samym wyłączenie sędziego. Wobec powyższego, zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób przeprowadzenia postępowania oraz na treść podejmowanego przez sędziego rozstrzygnięcia. Mogą to być więc okoliczności wynikające ze stosunku osobistego pomiędzy sędzią a jedną ze stron charakteryzujące się przede wszystkim istnieniem więzi emocjonalnej, której podstawą jest np. stosunek pokrewieństwa, przyjaźni, zależności służbowej, gospodarczej, społecznej, jak również wszelkie obiektywnie zaistniałe okoliczności, dające podstawę do powstania wątpliwości co do bezstronności sędziego. Stosownie do art. 20 p.p.s.a., wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Wniosek ten powinien zatem wskazywać okoliczności lub dowody uprawdopodobniające istnienie przyczyny uzasadniającej wyłączenie sędziego. Nie ulega więc wątpliwości, że wnioskodawca, składając wniosek, powinien wskazać fakty, które mogłyby wywołać wątpliwość co do bezstronności sędziego. Niedopuszczalne jest formułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności danego sędziego w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy. Odnosząc powyższe do wniosku skarżącego o wyłączenie sędziów WSA w Białymstoku oraz referendarza sądowego, stwierdzić należy, że nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący nie powołał żadnej przyczyny uzasadniającej wyłączenie któregokolwiek sędziego z mocy prawa, jak również nie wskazał żadnej okoliczności, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziów w sprawie. Również Sąd rozpoznający wniosek żadnych takich okoliczności się nie dopatrzył. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że w sprawie niniejszej nie ma podstaw do wyłączenia sędziów WSA w Białymstoku zarówno z mocy samej ustawy (art. 18 p.p.s.a.), jak również z powodu innych okoliczności mogących wywołać uzasadnione wątpliwości, co do jego bezstronności (art. 19 p.p.s.a.). Powyższe rozważania odnoszą się również do referendarza sądowego. Zgodnie bowiem z art. 24 § 1 p.p.s.a., przepisy niniejszego rozdziału (Rozdział 5) stosuje się odpowiednio do wyłączenia referendarza sądowego. Wobec powyższego, na podstawie art. 22 § 1, § 2, § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w postanowieniu.