III SPP/Lu 19/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 14 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) – w zakresie zażalenia skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 9 września 2020 r., sygn. akt III SPP/Lu 19/20 p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 9 września 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na skutek sprzeciwu skarżącej Spółki – utrzymał w całości w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 17 czerwca 2020 r. o odmowie przyznania stronie prawa pomocy (k. [...]-[...] dołączonych akt sygn. III SPP/Lu 19/20). Skarżąca pouczona została jednocześnie, że od wskazanego postanowienia nie przysługuje środek zaskarżenia. Pomimo tego w piśmie z dnia 1 października 2020 r. skarżąca [...] Spółka z o.o. w L. wniosła zażalenie na to postanowienie (k. [...] powołanych wyżej akt). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wskazane w tym przepisie. Według zaś art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Stosownie natomiast do art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z powyższych przepisów wynika zatem, że merytoryczne rozpoznanie środka zaskarżenia, w tym zażalenia, nastąpić może tylko w sytuacji, kiedy zostanie on wniesiony w terminie i jest dopuszczalny. Z niedopuszczalnością środka zaskarżenia z innych przyczyn w rozumieniu art. 178 p.p.s.a. mamy zaś do czynienia m.in. wówczas, gdy od wydanego rozstrzygnięcia żaden środek zaskarżenia w ogóle nie przysługuje. Taka też sytuacja wystąpiła w tej sprawie w omawianym przypadku. Otóż, przedmiotem wniesionego przez stronę w dniu 1 października 2020 r. zażalenia jest postanowienie sądu z dnia 9 września 2020 r. o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 17 czerwca 2020 r. o odmowie przyznania stronie prawa pomocy. Postanowienie to wydane zostało na podstawie art. 260 p.p.s.a. Zgodnie z art. 260 § 1 p.p.s.a, rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, a wiec także w przypadku postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy (art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Z powołanych wyżej przepisów art. 260 p.p.s.a. i art. 194 § 1 p.p.s.a. wynika zatem, że na postanowienie sądu o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, dlatego zażalenie skarżącej Spółki w tym zakresie było niedopuszczalne i skutkowało koniecznością jego odrzucenia. Mając te okoliczności na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. i art. 194 § 1 p.p.s.a. – obowiązany był wniesiony przez stronę środek zaskarżenia (zażalenie) odrzucić, o czym orzekł w postanowieniu.