I SA 118/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Rausz (Sprawozdawca) Sędziowie WSA Zbigniew Ślusarczyk Asesor WSA Katarzyna Matczak Protokolant Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2004 r. na rozprawie, sprawy ze skargi C. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie przywrócenia własności nieruchomości postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowe 2) zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 30 (trzydzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. 2 I SA 118/03 UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze w E. decyzją z 28 października 2002 r. Rep. "[...]" utrzymało w mocy decyzję Starosty E. z 16 września 2002 r. Nr "[...]" odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie przywrócenia na własność nieruchomości W. W. przejętych na własność Skarbu Państwa decyzją Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w P. z dnia 9 czerwca 1965 r. Nr "[...]". Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył C. W. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w E. wniosło o umorzenie postępowania sądowego. Stanowisko swoje w tym przedmiocie Kolegium uzasadniało wydaniem na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy z 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym w dniu 10 marca 2003 r. decyzji Nr Rep. "[...]", którą uchyliło decyzję własną z 28 października 2002 r. oraz decyzję Starosty E. z 16 września 2002 r. i umorzyło postępowanie przed organem I-ej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: W związku z postanowieniami art. 97 § l ustawy z 30 sierpnia 2002 r., przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 póz. 1271 z póz. zm.) właściwym obecnie do rozpoznania sprawy ze skargi C. W. jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie. Stosownie do postanowienia art. 38 ust. l ustawy z 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74 póz. 368 z póz. zm.) obowiązującej w dniu wniesienia skargi przez C. W., Sąd Administracyjny przesyłał odpis skargi organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono i zobowiązywał go do udzielenia w terminie 30 dni od otrzymania powyższego odpisu skargi odpowiedzi na nią i nadesłania w tym terminie również akt sprawy. Organ administracji publicznej, którego działalność lub bezczynność była przedmiotem skargi mógł zgodnie z ustępem 2 w/w art. 38 uwzględnić skargę w całości do dnia wyznaczenia przez Sąd terminu rozprawy, to znaczy gdy przedmiotem zaskarżenia jest - jak w tej sprawie - akt administracyjny - decyzja - zmienić lub uchylić go we własnym zakresie nie przesyłając akt sprawy do Sądu. W niniejszej sprawie przypadek taki miał właśnie miejsce. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w E. po otrzymaniu z Sądu odpisu skargi (w lutym 2003 r.) C. W. na decyzję tegoż Kolegium z 28 października 2002 r. działając na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy z 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym wydało w dniu 10 marca 2003 r. decyzję Rep. "[...]", którą uwzględniając wniesioną skargę w całości uchyliło swoją decyzję z 28 października 2002 r., o której wyżej mowa, będącą przedmiotem skargi w tej sprawie, a także uchyliło decyzję Starosty E. z 16 września 2002 r. o odmowie wznowienia postępowania w sprawie przywrócenia na własność nieruchomości W. W. przejętych na rzecz Skarbu Państwa decyzją Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w P. z 9 czerwca 1965 r. i umorzyło w tym zakresie postępowanie przed organem I instancji. Oznacza to, że w dniu rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie, tj. w dniu 19 lutego 2004 r., na której miała być rozpoznana skarga C. W. na wzmiankowaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. z 28 października 2002 r. w obrocie prawnym już tej - decyzji nie było i tym samym nie mogła być przedmiotem oceny Sądu pod kątem jej zgodności z prawem. W takiej sytuacji skoro odpadł przedmiot skargi rozpoznanie sprawy stało się bezprzedmiotowe a co za tym idzie wydanie wyroku zbędne. Z tych względów na podstawie art. 161 § l pkt 3 i art. 201 § l ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 póz. 1270) orzeczono jak w sentencji.