I SA 2724/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędzia WSA Asesor WSA Protokolant Hanna Raszkowska Marzenna Glabas (sprawozdawca) Beata Jezielska Urszula Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. S. i D. S. na pismo Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia "[...]" r. Nr "[...]" i zawiadomienie o zmianie wymiaru opłat z dnia 28 października 2003 r. w przedmiocie lokalu mieszkalnego postanawia - -odrzucić skargę. 2 I SA 2724/03 Uzasadnienie Pismem z dnia 6 września 2003r. Nr "[...]" Dyrektor Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w O. poinformował J. S. o konieczności wymeldowania się wraz z rodziną z lokalu mieszkalnego położonego w E. przy ul. "[...]". W piśmie poruszono dalej kwestię przyznania ekwiwalentu konserwacyjnego. Wskazano wreszcie, iż opróżnienie lokalu przez pozostałych zamieszkujących tam domowników zostanie dokonane staraniem Agencji. W dniu 3 listopada 2003r. na powyższe pismo J. S. oraz D. S. wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze zarzucili Agencji opieszałość przy dokonywaniu eksmisji z wymienionego lokalu byłej żony skarżącego i jej dzieci oraz zakwestionowali pismo Agencji z dnia 28 października 2003r. w sprawie zmiany wymiaru opłat z tytułu zajmowanej kwatery (lokalu mieszkalnego). Zażądali ponadto przydziału samodzielnego lokalu mieszkalnego w W., zapłaty odszkodowania w kwocie 36.316,30zł pobranego niesłusznie w postępowaniu egzekucyjnym, zwrotu kaucji mieszkaniowej w kwocie 59.865zł, zapłaty kwoty 16.502zł jako odszkodowanie za użytkowanie lokalu, natychmiastowego opuszczenia kwatery. W odpowiedzi na skargę wskazany wyżej organ wniósł o jej odrzucenie. Uzasadniając to stanowisko wskazano, że pismo nr "[...]" z dnia 6 września 2004r. nie jest decyzją w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Podkreślono, iż aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej nie jest zawiadomienie o zmianie wysokości wymiaru opłat z tytułu zajmowania kwatery (lokalu mieszkalnego). Jak wskazał organ jest to zobowiązanie o charakterze cywilnoprawnym, a ewentualne spory w tym zakresie winny być rozpoznawane przez sąd powszechny. Organ wywodził dalej, iż taki sam charakter mają pozostałe żądania skarżącego o charakterze odszkodowawczym. Organ podniósł wreszcie, iż nie jest właściwy do rozpoznania wniosku o przydział kwatery stałej w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: Skarga, w związku z reformą sądownictwa administracyjnego, podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie z art. 97 ust. l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1271 ze zm.). Zgodnie z art. 3 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje natomiast orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt l ustawy) oraz inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 ustawy). Wskazane wyżej pismo, na które została złożona skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego jak słusznie wskazuje organ, nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego. Pismo to nie jest także aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy. Cech decyzji, aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej nie spełnia również zawiadomienie z dnia 28 października 2003r. o zmianie wymiaru opłat, gdyż jak słusznie wskazuje organ, nie jest to czynność z zakresu administracji publicznej. Zgodnie z art. 58 § l pkt. 6 Sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest z innych przyczyn niedopuszczalne. W sprawie niniejszej jak podkreślono wyżej, skarga została złożona na pismo nie będące decyzją, ewentualnie innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, a skoro tak, to z mocy art. 58 § l pkt 6 ustawy, skargę należało odrzucić.