I SA 3152/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Rausz (Sprawozdawca) Sędziowie WSA Zbigniew Ślusarczyk Asesor WSA Katarzyna Matczak Protokolant Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2004 r. na rozprawie, sprawy ze skargi T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie nieruchomości gruntowej położonej w "[...]" przy ulicy"[...]" postanawia" 1) umorzyć postępowanie sądowe 2) zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 30 (trzydzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. 2 I SA 3152/02 UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z "[...]" r. "[...]" utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta E. z 8 października 2002 r. Nr "[...]" umarzającą postępowanie z wniosku T. K. w sprawie nieodpłatnego nabycia prawa własności nieruchomości gruntowej położonej w E. przy ul. "[...]" o pow. 0,0650 ha, oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka Nr 367 uregulowanej w księdze wieczystej KW Nr "[...]". Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, o której wyżej mowa skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł T. K. wnosząc ojej uchylenie jako niezgodnej z prawem. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania sądowego ze skargi T. K. na decyzję Kolegium z 4 listopada 2002 r. Wniosek swój w tym przedmiocie uzasadniło Kolegium tym, że decyzją z 24 lutego 2003 r. opartą na art. 38 ust. 2 ustawy z 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym uchyliło swoją decyzję z 4 listopada 2002 r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta Miasta E. z 8 października 2002 r. przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I-ej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: W związku z postanowieniami art. 97 § l ustawy z 30 sierpnia 2002 r., przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1271 z późn. zm.) właściwym obecnie do rozpoznania sprawy ze skargi T. K. jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie. Stosownie do postanowień art. 38 ust. l ustawy z 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, póz. 368 z póz. zm.) obowiązującej w dacie wniesienia skargi przez T. K. , Sąd Administracyjny przesyłał odpis skargi organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono i zobowiązywał go do udzielenia w terminie 30 dni od otrzymania powyższego odpisu skargi odpowiedzi na nią i nadesłanie w tym terminie również akt sprawy. Organ administracji publicznej, którego działalność lub bezczynność była przedmiotem skargi mógł zgodnie z ustępem 2 w/w art. 38 uwzględnić skargę w całości do dnia wyznaczenia przez Sąd terminu rozprawy, to znaczy gdy przedmiotem zaskarżenia jest - jak w tej sprawie - akt administracyjny - decyzja - zmienić lub uchylić go we własnym zakresie nie przesyłając akt sprawy do Sądu. W niniejszej sprawie przypadek taki miał właśnie miejsce. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po otrzymaniu z Sądu odpisu skargi (28 stycznia 2003 r.) T. K. na decyzję tegoż Kolegium z 4 listopada 2002 r. działając na podstawie art. 38 ust. 2 powołanej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym wydało w dniu 24 lutego 2003 r. decyzję Rep. "[...]", która uwzględniając wniesioną skargę w całości uchyliło własną decyzję z 4 listopada 2002 r., o której wyżej mowa będącą przedmiotem skargi w tej sprawie oraz decyzję Prezydenta Miasta E. z 8 października 2002 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I-ej instancji. Oznacza to, że w chwili rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie , tj. w dniu 19 lutego 2004 r. na której miała być rozpoznana skarga T. K. na wzmiankowaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 4 listopada 2002 r. w obrocie prawnym już tej decyzji nie było i tym samym nie mogło być przedmiotem oceny Sądu pod kątem jej zgodności z prawem. W takiej sytuacji skoro odpadł przedmiot skargi rozpoznanie sprawy stało się bezprzedmiotowe, a co za tym idzie wydanie wyroku zbędne. Z tych względów na podstawie art. 161 § l pkt 3 i art. 201 § l ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270) orzeczono jak w sentencji.