I SA/Ol 1/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego P. B. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku postanawia przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na rzecz pełnomocnika skarżącej radcy prawnego P. B. wynagrodzenie w wysokości 120 zł (sto dwadzieścia) powiększone o należny podatek od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Na mocy prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 8 listopada 2012 r. sygn. akt "[...]" o przyznaniu skarżącej B. G. prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, Okręgowa Izba Radców Prawnych pismem z dnia 28 listopada 2012 r. Nr L.dz. "[...]" wyznaczyła radcę prawnego P. B. na pełnomocnika z urzędu. Pełnomocnik został ustanowiony przed wydaniem wyroku w tej sprawie, zatem w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 30 stycznia 2014 r., orzeczono w pkt. 2 o przyznaniu od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego P. B. kwoty 240 zł powiększonej o należny podatek od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów niepopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pełnomocnik wystąpił do Sądu o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie na adres kancelarii pełnomocnika, a następnie pismem z dnia 10 marca 2014 r. przekazał tut. Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 30 stycznia 2014 r. wnosząc jednocześnie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenia tejże opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, gdyż koszty te nie zostały opłacone ani w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. z 2012 r. Dz.U poz. 270 ze zm.), wyznaczony m.in. radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności, Sąd uznał, że pełnomocnikowi należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 120 zł powiększonej o kwotę należnego podatku od towarów i usług na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b w związku z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349, ze zm.). Skoro bowiem odrębnym orzeczeniem pełnomocnikowi zostało przyznane wynagrodzenie za udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym, to za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej należało przyznać - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna określona w pkt 1 wynosi w niniejszej sprawie 240 zł (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. c). Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Z tych względów, na podstawie art. 250 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b i § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, należało orzec jak w sentencji.