I SA/Ol 101/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Katarzyna Górska po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2019 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. z siedzibą w N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za rok 2017 postanawia odrzucić skargę. Adwokat M. M. złożył w dniu 24 grudnia 2018 r. w imieniu A. z siedzibą w N. na C. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2017 r. Pismem z dnia 5 lutego 2019 r. wezwano wnoszącego skargę pełnomocnika do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, między innymi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Wezwanie doręczone zostało w dniu 8 lutego 2019 r. W dniu 15 lutego 2019 r. pełnomocnik nadał w urzędzie pocztowym pismo wyjaśniające, że spółka A. jest spółką prawa cypryjskiego, w związku z czym pełnomocnik nie może przedstawić odpowiednika polskiego odpisu z KRS, gdyż taki nie występuje. Do pisma załączona została potwierdzona przez adw. M. M. za zgodność z oryginałem kserokopia pisma nazwanego pełnomocnictwem, sporządzonego w języku angielskim i polskim. Wynika z niego, iż A. z siedzibą na Cyprze, "[...]", reprezentowana przez A. N. i H. R. K., działających łącznie jako zarząd w imieniu i na rzecz spółki, w dniu 22 lutego 2018 r. udziela T. K. pełnomocnictwa w zakresie wymienionym w pkt od 1 do 13. W pkt 13 pełnomocnictwa wymieniono występowanie w imieniu spółki przed sądami wszystkich instancji oraz urzędami w sprawach dotyczących posiadanych przez spółkę nieruchomości, jak również do odbierania korespondencji z urzędów pocztowych. Pełnomocnictwo udzielone zostało na czas określony, do 23 lutego 2019 r. Oprócz ww. kopii pełnomocnictwa przedłożono pełnomocnictwo substytucyjne udzielone w dniu 30 grudnia 2018 r. adwokatowi M. M. przez adwokata T. K.. Upoważnia ono do prowadzenia w imieniu A. z siedzibą na Cyprze sprawy dot. nieruchomości przy ul. "[...]" w E. przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art.57 §1 w zw. z art.46 §1 pkt 4 oraz §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DzU z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: "ppsa") skarga powinna zawierać, oprócz innych elementów, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a ponadto należy do niej dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu (art.28 ppsa). Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art.28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art.29 ppsa). Naruszenie tego obowiązku powoduje zastosowanie art.49 §1 ppsa, zgodnie z którym, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi rygor ten został określony w.art.58 §1 pkt 3 ppsa jako odrzucenie skargi z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych. Usunięcie braku formalnego skargi w postaci braku dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony polega na przedstawieniu dokumentu, z którego wynikałoby takie umocowanie, przy czym przepis nie wskazuje żadnego konkretnego dokumentu (art.49 §1 ppsa). W przypadku osób prawnych na ogół jest to odpis z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, ale może to być także inny dokument urzędowy pozwalający zweryfikować umocowanie do reprezentacji strony. Istotne jest, aby przedłożony dokument pozwalał na usunięcie wątpliwości co do tego, czy skarga została wniesiona przez uprawnioną osobę. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art.58 §1 pkt 3 ppsa. Z akt sądowych wynika, że w piśmie z dnia 5 lutego 2019 r. pełnomocnik strony skarżącej został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, a wezwanie zawierało pouczenie o skutkach prawnych niewykonania tego obowiązku. W wyznaczonym terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pełnomocnik nie uzupełnił wszystkich braków formalnych skargi. Przede wszystkim nie złożył dokumentu (lub odpisu) określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. takiego dokumentu, z którego wynikałoby, że A. N. i H. R. K. są umocowani do działania jako zarząd w imieniu i na rzecz spółki A. Nie do przyjęcia są wyjaśnienia pełnomocnika, iż A. jest spółką prawa cypryjskiego, w związku z czym pełnomocnik nie może przedstawić odpowiednika polskiego odpisu z KRS, gdyż taki nie występuje. Z wezwania skierowanego do pełnomocnika w dniu 5 lutego 2019 r. nie wynika, aby żądane było przedłożenie odpowiednika polskiego KRS, bowiem zażądano "dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej". To, jaki dokument potwierdzający uprawnienia A. N. i H. R. K. do występowania w imieniu A. zostanie przedłożony Sądowi, zależało od pełnomocnika. Pełnomocnik nie przedstawił jednak żadnego dokumentu, wobec czego zaistniały przesłanki do odrzucenia skargi na podstawie art.58 §1 pkt 3 ppsa. Ponadto Sąd stwierdził nieprawidłowości dotyczące upoważnienia M. M. do występowania w sprawie. Z akt sądowych (K-7) wynika, że skarga została nadana w Placówce Pocztowej w dniu 24 grudnia 2018 r., natomiast pełnomocnictwo substytucyjne zostało udzielone przez T. K. w dniu 30 grudnia 2018 r., co oznacza, że na dzień złożenia skargi M. M. działał bez upoważnienia. Ponadto z dokumentu przedłożonego Sądowi wraz z pismem z dnia 15 lutego 2019 r. wynika, że pełnomocnictwo dla T. K. od A. N. i H. R. K. zostało udzielone na czas określony, do 23 lutego 2019 r. Zatem już nie obowiązuje. Wprawdzie z treści pełnomocnictwa nie wynika, aby upoważniało do udzielania pełnomocnictw substytucyjnych, lecz nawet, gdyby tak było, to wygaśnięcie pełnomocnictwa skutkuje także wygaśnięciem udzielonej substytucji. Zatem adwokat M. M. nie był uprawniony do podpisania skargi oraz nie jest obecnie uprawniony jako pełnomocnik substytucyjny do występowania w imieniu strony skarżącej. W tej sytuacji, Sąd na podstawie art.58 §1 pkt 3 ppsa orzekł jak w sentencji.