I SA/Ol 105/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Błesiński Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Kędzierski (spr.) Sędzia WSA Wiesława Pierechod Protokolant Monika Gajowniczek po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 23 grudnia 2010r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu opłaty paliwowej oddala skargę Dyrektor Izby Celnej decyzją z "[...]" , Nr "[...]", utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z "[...]"., znak "[...]", określającą K. B. zobowiązanie z tytułu opłaty paliwowej za miesiące : październik 2004r. – 4.907,70 zł; listopad 2004r. – 10.418,10 zł; grudzień 2004r. – 8.093,40 zł . Podstawą wszczętego, postanowieniem Naczelnika Urzędu Celnego z "[...]", postępowania wobec K. B. w przedmiocie określenia zobowiązania z tytułu opłaty paliwowej było określenie K. B., decyzją Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z "[...]"., zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za październik, listopad i grudzień 2004r. Dyrektor Izby Celnej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wywiódł, iż po zapoznaniu się z materiałami zebranymi w sprawie nie stwierdził, by w postępowaniu przed organem pierwszej instancji doszło do naruszenia przepisów art. 120, art. 121, art. 122, art. 187 § 1 i § 3 i art. 188 ustawy Ordynacja podatkowa. Organ działał bowiem w granicach określonych przez normy prawa. Podatnik na bieżąco była informowana o stanie sprawy, a zatem zarzut naruszenia przepisów art. 121, art. 122 i art. 187 ustawy Ordynacja podatkowa nie jest uzasadniony. Strona nie składała wniosków dowodowych, a zatem nie mogło dojść do naruszenia przepisu art. 188 ustawy Ordynacja podatkowa. Zebrany materiał dowodowy oceniony został w granicach zakreślonych treścią przepisu art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa. Dyrektor Izby Celnej podkreślił, że dla wyniku sprawy zasadnicze znaczenie ma treść przepisów dotyczących opłaty paliwowej zawartych w Rozdziale 5b ustawy o autostradach płatnych i Krajowym Funduszu Drogowym z 27.10.1994r. (Dz.U. z 2001r. Nr 110, poz. 1192 ze zm.). Art. 37h ust. 1 powołanej ustawy stanowi, iż opłacie paliwowej podlega wprowadzanie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu wykorzystywanych do napędu pojazdów w rozumieniu art. 2 pkt 31 ustawy z 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym. Przez wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w ust. 1, rozumie się czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem są te paliwa silnikowe oraz gaz (art. 37h ust. 2 ustawy o autostradach ...). Wykaz produktów zaliczanych do paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w art. 37h ust. 1, zawiera art. 37h ust. 3 ustawy o autostradach ...). Art. 37j ust. 1 ustawy o autostradach ... wymienia podmioty, na których ciąży obowiązek zapłaty opłaty paliwowej. Zgodnie z przepisem art. 37j ust. 1 pkt 4 ustawy o autostradach ... obowiązek zapłaty opłaty paliwowej ciąży na podmiocie podlegającym na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych lub gazu. Podatnik podlegając obowiązkowi podatkowemu na podstawie przepisów o podatku akcyzowym zobligowany był do złożenia informacji w sprawie opłaty paliwowej i do zapłaty tej opłaty. W myśl art. 37k ust. 1 ustawy o autostradach ... obowiązek zapłaty opłaty paliwowej powstaje z dniem, w którym podmioty, o których mowa w art. 37j ust. 1, są obowiązane do zapłaty podatku akcyzowego od paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w art. 37h. Dyrektor Izby Celnej analizując przepisy art. 18 ust. 1 i art. 19 ust. 1 ustawy z 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym, wywiódł, że opłata paliwowa obliczana jest przez samego podatnika i płatna w terminie płatności podatku akcyzowego. Obowiązek zapłaty opłaty paliwowej ściśle powiązany jest z obowiązkiem zapłaty podatku akcyzowego i nie jest zależny od sposobu wykorzystania oleju napędowego. Wskazał także na interpretację Ministerstwa Finansów zawartą w piśmie z 17 marca 2004r. (Dz. Urz. M.F. z 2004r. Nr 2, poz. 17), z której wynika, że opłata paliwowa jest opłatą jednokrotną. Ponieważ decyzją nr "[...]", z "[...]". Dyrektor Urzędu Kontroli określił K.B., prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Firma Usługowo – Handlowa L, zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w związku z nabyciem i posiadaniem oleju napędowego, od którego nie została zapłacona akcyza, a podatnik nie złożył stosownie wypełnionej informacji w sprawie opłaty paliwowej za październik, listopad i grudzień 2004r. oraz nie uiścił takiej opłaty, to następstwem takiego stanu rzeczy było wydanie decyzji określającej zobowiązanie z tytułu opłaty paliwowej. Nadmienił, że decyzja Dyrektora UKS została utrzymana w mocy. Skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej oddalił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie a skargę kasacyjna od wyroku WSA w Olsztynie oddalił Naczelny Sąd Administracyjny. Skoro więc decyzja dotycząca podatku akcyzowego jest prawomocna, to brak jest podstaw do wzruszenia decyzji określającej zobowiązanie w przedmiocie obowiązku uiszczenia opłaty paliwowej. K. B. na decyzje Dyrektora Izby Celnej wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. W skardze zgłosiła zarzuty naruszenia przepisów art.120, 121, 122, 124, 187 § 1 i 199a § 3 ustawy Ordynacja podatkowa. W uzasadnieniu skargi wywiodła, że decyzje dotyczące opłaty paliwowej wydane zostały na podstawie wcześniej wydanych decyzji dotyczących podatku akcyzowego. Skarżąca podniosła, że w trakcie zapoznawania ze zgromadzonym w sprawie materiałem zgłaszała zarzut, iż nie została zapoznana z aktami sprawy, w których były dowody wcześniej jej nieznane. Podkreśliła, że organy mają obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Organ nie może ograniczyć postępowania do zebrania tylko niektórych dowodów. Wywiodła także, iż w orzecznictwie sądowym nie znajduje uzasadnienia przepis, że faktura wystawiona przez podmiot niezarejestrowany dla potrzeb VAT nie daje nabywcy podstaw do odliczenia podatku naliczonego. Powołując się na art. 3 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym wywiodła, że akcyza jest podatkiem jednokrotnym a w sprawie nikt nie sprawdził, czy od nabywanych przez nią wyrobów na wcześniejszym etapie obrotu akcyza nie została zapłacona. Udowodniła bowiem, że wyroby akcyzowe nabywała od podmiotu istniejącego. Skoro urzędy nie egzekwowały obowiązku podatkowego od kontrahenta skarżącej, to skarżąca nie może odpowiadać za zobowiązania poprzednika. Nabywając wyroby akcyzowe, zapłaciła cenę, w której zawarta już była akcyza. Zatem organy podatkowe winny ustalić podmiot, który rzeczywiście zobowiązany był do zapłaty akcyzy. Wreszcie podniosła, że Dyrektor Izby Celnej postanowieniem z 07.01.2010r. wznowił postępowanie w sprawie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za 2004r. W konsekwencji zgłoszonych zarzutów i poczynionych wywodów, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25.07.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne są uprawnione i jednocześnie zobligowane do kontroli czy prowadzące do wydania decyzji postępowanie przebiegało zgodnie z przepisami prawa regulującymi dane postępowanie oraz czy dokonane przez organy ustalenia wyczerpały dyspozycję przepisu (przepisów) prawa materialnego stanowiącego podstawę rozpatrzenia sprawy. Sąd administracyjny sprawuje kontrolę pod względem zgodności z prawem, rozstrzyga sprawę na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 ustawy z 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ; Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) i w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawa prawną; z zastrzeżeniem ,że nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba, że stwierdzi naruszenie prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (art. 134 § 1 i § 2 powołanej ustawy p.p.s.a.). Rozpoznawana sprawa dotyczy obowiązku zapłaty opłaty paliwowej. Opłata paliwowa uregulowana została w ustawie z 27 października 1994r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (Dz. U. z 2004r Nr 256, poz. 2571). Zgodnie z przepisem art. 37h ust. 1, powołanej ustawy wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu z wyłączeniem biokomponentów w rozumieniu przepisów ustawy z 25 sierpnia 2006r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. Nr 169, poz. 1199 oraz z 2007r. Nr 35, poz. 217), stanowiących samoistne paliwa wykorzystywanych do napędu pojazdów w rozumieniu art. 2 pkt. 31 ustawy z 20.061997r. Prawo o ruchu drogowym, podlega opłacie, zwanej dalej "opłatą paliwową". Dalej z treści powołanego przepisu wynika, że przez wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w ust. 1, rozumie się czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, w których przedmiotem są te paliwa silnikowe oraz gaz ( ust. 2 art. 37h ustawy o autostradach płatnych...). W myśl art. 37j ust. 1 powołanej ustawy o autostradach płatnych..., obowiązek zapłaty opłaty paliwowej od paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w art. 37h, ciąży na: 1) Producencie paliw silnikowych lub gazu albo 2) Importerze paliw silnikowych lub gazu albo 3) Podmiocie dokonującym nabycia wewnątrzwspólnotowego w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym paliw silnikowych lub gazu albo 4) Innym podmiocie podlegającym na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych lub gazu. Obowiązek zapłaty opłaty paliwowej powstaje z dniem powstania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym od paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w art. 37h ustawy ( art. 37k ust. 1 ustawy o autostradach...). Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja wydana została w związku z istnieniem ostatecznej i prawomocnej decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z "[...]"., znak: "[...]", określającej K.B.prowadzącej Firmę Handlowo – Usługową L., zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za październik, listopad i grudzień 2004r. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Izby Celnej "[...]" z "[...]" Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z 13 września 2007r., sygn. akt I SA/Ol 269/07 oddalił skargę podatnika na wymienioną wyżej decyzję Dyrektora Izby Celnej. Skarga kasacyjna wniesiona przez K.B. od wymienionego wyżej wyroku WSA w Olsztynie oddalona została przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 3 marca 2009r., sygn. akt I FSK 67/08. Zatem zarówno w dniu wydania decyzji przez organ pierwszej instancji ("[...]") określającej K.B.zobowiązanie z tytułu opłaty paliwowej jak też w dniu wydania przez Dyrektora Izby Celnej ("[...]".) decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia, istniała decyzja określająca K.B. zobowiązanie w podatku akcyzowym. Jak wyżej wykazano na podstawie przepisów ustawy z 27 października 1994r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (t. jedn. Dz. U. z 2004r. Nr 256, poz. 2571) obowiązek uiszczenia opłaty paliwowej powiązany został z istnieniem po stronie podmiotu podlegającego na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych lub gazu. W sprawie niniejszej poza dyskusją pozostać musi to, że K.B.prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Firma Handlowo – Usługowa L. określono zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu obrotu paliwami silnikowymi. Tym samym K.B. jest zobowiązana do uiszczenia opłaty paliwowej od paliwa i za okresy, za które określono jej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym. Obowiązek taki wypływa wprost z przepisu art. 37j ust. 1 pkt 4 ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym. Jak wynika bowiem z przepisów powołanej ustawy obowiązek uiszczenia opłaty paliwowej związany został nierozerwalnie ze zobowiązaniem w podatku akcyzowym od paliw silnikowych. Dopóki zatem istnieje ostateczna i prawomocna decyzja określająca K.B.zobowiązania w podatku akcyzowym za październik, listopad i grudzień 2004r., dopóty decyzja określająca jej zobowiązanie w opłacie paliwowej za te miesiące nie może być uznana za decyzję naruszającą prawo. Nadmienić tylko w tym miejscu należy, iż decyzja Dyrektora Izby Celnej odmawiająca uchylenia decyzji ostatecznej, określającej K.B. zobowiązanie w opłacie paliwowej na dzień wyrokowania była ostateczna (k.145-147 akt). Przy powiązaniu obowiązku uiszczenia opłaty paliwowej a istnieniem zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, zarzuty naruszenia przepisów postępowania, podniesione w skardze, nie miałyby wpływu na wynik sprawy. O istnieniu obowiązku uiszczenia opłaty paliwowej decydowało istnienie zobowiązania K.B.w podatku akcyzowym od paliw silnikowych. W sprawie określenia obowiązku uiszczenia opłaty paliwowej decydującym było określenie zobowiązania w podatku akcyzowym. Organy określające opłatę paliwową oparły się na ostatecznej i prawomocnej decyzji określającej K.B. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym. Stąd za chybione uznać należało zarzuty naruszenia przepisów art. 121, 122 i 187 § 1 ustawy z 29.08.1997r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U. z 2005r. nr 8, poz. 60 ze zm.). Nie można także uznać za trafny zarzut naruszenia przepisu art. 199a § 3 ustawy Ordynacja podatkowa. W sprawie niniejszej nie można mówić o wątpliwości co do istnienia stosunku prawnego, a wymieniony wyżej przepis tylko w takich przypadkach wskazuje na potrzebę uruchomienia postępowania przed sądem powszechnym. Dodatkowo podnieść należy, że organy podatkowe prawidłowo powołały przepisy prawa materialnego mające zastosowanie w sprawie. Organy wskazały okresy, za które nie został zapłacony podatek akcyzowy oraz ilości oleju napędowego, od którego nie zapłacono akcyzy. Wskazały podstawę prawną obliczenia wysokości opłaty paliwowej (art. 371 ust. 1 ustawy o autostradach...) termin płatności oraz obliczyły odsetki od niezapłaconej w terminie zaległości (art. 37q ustawy o autostradach...). Nadmienić jeszcze należy, że w sprawie określenia wysokości opłaty paliwowej nie można uznać za skuteczne i mogące mieć wpływ na wynik sprawy, zarzutów, które dotyczą zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. W sprawie niniejszej większość zgłoszonych zarzutów dotyczyła postępowania zakończonego decyzjami w sprawie podatku akcyzowego, a zatem nie mogły odnieść oczekiwanego przez skarżącą skutku. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.2002r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.