I SA/Ol 110/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie określenia daty powstania długu celnego, określenia kwoty długu celnego, podatku akcyzowego, opłaty paliwowej oraz podatku od towarów i usług postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia "[...]" Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania A.K., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia "[...]" w przedmiocie określenia daty powstania długu celnego, określenia kwoty długu celnego, podatku akcyzowego, opłaty paliwowej oraz podatku od towarów i usług. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru w/w decyzji wynika, iż zawierająca decyzję przesyłka pocztowa została doręczona adresatowi osobiście w dniu 4 października 2011 r. Na powyższą decyzję strona skarżąca wniosła w dniu 24 stycznia 2012 r. skargę, którą w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach nadała w przesyłkach pocztowych adresowanych zarówno do Dyrektora Izby Celnej, jak i bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Skarga wniesiona bezpośrednio do Sądu, tj. z pominięciem trybu przewidzianego w art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., została przez Sąd przesłana Dyrektorowi Izby Celnej przy piśmie z dnia 27 stycznia 2012 r. celem nadania jej właściwego biegu. W odpowiedzi na skargę z dnia 23 lutego 2012 r. Dyrektor Izby Celnej wniósł o odrzucenie skargi jako złożonej z uchybieniem 30 – dniowego terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Wobec okoliczności, że zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 4 października 2011 r., należy stwierdzić, że termin do złożenia skargi upływał z dniem 3 listopada 2011 r. Dla skutecznego dotrzymania tego terminu, niezbędnym było złożenie skargi do dnia jego upływu, tj. do dnia 3 listopada 2011 r. włącznie. Tymczasem skarga została nadana w placówce pocztowej na adres organu administracji publicznej w dniu 24 stycznia 2012 r., a więc po terminie. Na powyższą ocenę w zakresie niedochowania terminu do złożenia skargi do sądu administracyjnego wpływu nie mogło mieć nadanie jej bezpośrednio na adres Sądu, z pominięciem przewidzianego przez art. 54 § 1 p.p.s.a. trybu pośrednictwa organu, którego akt jest przedmiotem skargi. W takim bowiem przypadku terminowość złożenia skargi ocenia się według daty skierowania skargi do właściwego podmiotu, tj. według daty nadania skargi przez Sąd do organu, co w niniejszej sprawie nastąpiło w dniu 27 stycznia 2012 r. Sąd zauważa, że warunkiem rozpoznania skargi na decyzję ostateczną organu administracji publicznej w świetle powołanego wyżej przepisu art. 53 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. jest złożenie jej w ustawowym terminie. Skoro strona skarżąca nie zachowała terminu do wniesienia skargi, tym samym brak jest podstaw do jej merytorycznego rozpoznania. Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.