I SA/Ol 114/26

Dnia 14 maja 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Krzykowski po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia 8 stycznia 2026 r., nr 2801-IEE.7192.121.2025 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: I) umorzyć postępowanie w sprawie, II) zasądzić od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie na rzecz skarżącej 580,00 złotych (słownie pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. I SA/Ol 114/26 UZASADNIENIE D. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we W. (dalej: strona, skarżąca) reprezentowana przez pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie (dalej: Dyrektor) z dnia 8 stycznia 2026 r., w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. W skardze wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor wniósł o umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.) wskazując, że skarga została uwzględniona przez organ w całości. Do odpowiedzi, Dyrektor załączył postanowienie z dnia 27 marca 2026 r. nr: 2801-IEE.7192.121.2025.18, w którym wskazał, że uwzględnia skargę w całości i w tym zakresie uchylił własne postanowienie z 8.01.2026 r. stwierdzające niedopuszczalność zażalenia skarżącej i utrzymał w mocy zaskarżonego postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. o przybiciu na rzecz licytanta. Powyższe postanowienie zostało wysłane drogą elektroniczną pełnomocnikowi strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie natomiast z przepisem art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w pkt. 1 i 2 tego paragrafu. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. będziemy mieć do czynienia m.in. wtedy, gdy w toku tego postępowania, przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Jest bowiem zasadą, że "zniknięcie" przedmiotu kontroli sądowej przed dniem wyrokowania przez sąd administracyjny skutkuje bezprzedmiotowością postępowania sądowego, uzasadniającą jego umorzenie. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (tzw. autokontrola). Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wypełnił dyspozycję art. 54 § 3 p.p.s.a. orzekając dnia 27 marca 2026 r. i uwzględniając skargę w całości, uchylając zaskarżone postanowienie z 8.01.2026 r. i orzekając o utrzymaniu w mocy postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z 4.09.2025 r. o przybiciu na rzecz licytanta. Wydanie zatem przez Dyrektora postanowienia z 27.03.2026 r. w trybie tzw. autokontroli, czyli uwzględniającej w całości skargę, powoduje, że wniesiona skarga traci pod względem merytorycznym swój byt, a postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe. W tych okolicznościach Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił, jak w pkt I sentencji. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli czyni zasadnym pozytywne rozpatrzenie wniosku w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. Z tych względów, Sąd zasądził na rzecz skarżącego, zwrot kosztów postępowania w kwocie 580 zł, na którą składa się: uiszczony wpis od skargi w wysokości 100 zł, wynagrodzenie adwokata w kwocie 480 zł ustalone zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (T.j. Dz. U. z 2026, poz. 215). Wobec powyższego orzeczono jak w pkt II sentencji.