I SA/Ol 12/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Anna Ambroziak po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2009 r . na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych ze skargi D. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie: odmowy umorzenia zaległości podatkowych postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych . Na mocy art. 243 §1 w związku z art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153 , poz. 1270, dalej p.p.s.a. ) Sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie całkowitym, w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stosownie do pkt 2 §1 art. 246 ustawy Sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie częściowym, w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wnioskiem z dnia 16 lutego 2009r. złożonym na urzędowym formularzu wniosków o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej ( PPF.) D. D. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Z oświadczenia wnioskodawczyni wynikało, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z czwórką uczących się dzieci. Skarżąca miesięcznie uzyskuje dochód z tytułu podejmowanych prac dorywczych w kwocie 400 zł brutto. W posiadaniu wnioskodawczyni jest dom o powierzchni 100 m2 (typu bliźniak), który stanowi składnik masy upadłościowej. Nadto skarżąca oświadczyła, że cały ciężar utrzymania i wychowania czwórki uczących się dzieci w wieku 15, 13, 10 i 7 lat spoczywa na niej, gdyż mąż w sierpniu 2007r. wyprowadził się i w praktycznie nie łoży na utrzymanie dzieci, pomimo, że jest zobowiązany do płacenia alimentów. Miesięczne koszty utrzymania domu wynoszą ok. 1.000 zł. Dodatkowo ponosi wydatki na wyżywienie, zalega z opłatami za rachunki. Oceniając przedstawioną we wniosku sytuację materialną wnioskodawczyni stwierdzić należy, że uzyskiwane dochody nie pozwalają na uiszczenie kosztów sądowych. Skarżąca jak wynika z oświadczenia nie posiada stałego źródła dochodu, utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z prac dorywczych w wysokości ok. 400 zł miesięcznie. Ponadto na utrzymaniu strony jest czwórka uczących się dzieci. Powyższe dane jednoznacznie wskazują, że sytuacja materialna i życiowa w jakiej znajduje się wnioskodawczyni jest trudna, uprawniająca ją do skorzystania z prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Podkreślić należy, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Tak jak to ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Nie należy również zapominać, że opłaty sądowe, do których zalicza się wpis stanowią rodzaj danin publicznych. Zwolnienia od ponoszenia tego rodzaju danin stanowią odstępstwo od konstytucyjnego obowiązku ich powszechnego i równego ponoszenia wynikającego z art. 84 Konstytucji RP. W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.