I SA/Ol 121/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Kędzierski, Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Piskozub (spr.), Sędzia WSA Renata Kantecka, Protokolant Starszy specjalista Lidia Wachowska, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 16 marca 2011 r., sprawy ze skargi Spółki A z dnia "[...]" na informację Warmińsko – Mazurskiej Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w Olsztynie z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej oddala skargę. A. Sp. z o.o. w O. złożyła w odpowiedzi na konkurs "[...]" realizowany w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego "[...]’ na lata 2007-2013, Oś priorytetowa: Przedsiębiorczość, Nazwa działania: Wzrost konkurencyjności przedsiębiorstw, Poddziałanie: Inne inwestycje w przedsiębiorstwa, wniosek o dofinansowanie projektu pod tytułem.: "Wzrost konkurencyjności firmy A. z o.o. poprzez budowę nowoczesnego budynku biurowego wraz z zapleczem szkoleniowym i wyposażeniem" Wniosek ten został zarejestrowany pod numerem "[...]" przez "[...]" Agencję Rozwoju Regionalnego S.A. w O. ("[...]"ARR.). "[...]"ARR pismem z dnia 15 grudnia 2010r., poinformowała Wnioskodawcę o negatywnej ocenie wniosku, gdyż projekt ten nie spełnił kryterium oceny merytorycznej zerojedynkowej: Wykonalność techniczna i zasadność zaproponowanych rozwiązań technologicznych w projekcie. Uzasadniając powyższą ocenę stwierdzono, że projekt nie odpowiada rzeczywistym potrzebom Wnioskodawcy, gdyż nie jest zasadny pod względem efektywności. Agencja wskazała, iż na skutek budowy budynku siedziby powierzchnia przeznaczona na potrzeby pracowników nie ulegnie zasadniczemu zwiększeniu - przewidywane są 4 pokoje (po 4 pracowników ) na I piętrze. Zgodnie z opisem technicznym, (str. 32) większość powierzchni obiektu z 349,34 m2 powierzchni użytkowej zajmą: hol, sala szkoleniowa, sala konferencyjna oraz pomieszczenia pomocnicze. Obie sale (szkoleniowa i konferencyjna) nie są planowane na więcej niż 15-20 osób, sale o takiej powierzchni mogą być wynajmowane w hotelu gdzie zgodnie z opisem projektu maja nocować ewentualni kontrahenci. Lokalizacja projektu na działce w T. - poza O. - stanowi dodatkowe utrudnienie dla ewentualnych kontrahentów (konieczność dojazdu). Zdaniem Instytucji, wydatek na budowę siedziby - koszt 1 465 760.00 zł nie jest ekonomicznie uzasadniony w porównaniu z celami podanymi na str. 18 Biznes Planu: "ograniczenie kontaktu ludzi z przestarzałymi materiałami budowlanymi wpływającymi na zdrowie, poprawa warunków pracy poprzez zastosowanie systemu klimatyzacji i nowoczesnego oświetlenia, zaprojektowane pomieszczenia socjalne i łazienki umożliwiające realizację potrzeb w zakresie higieny". Ponadto wątpliwości Instytucji wzbudził zakup do pokoju socjalnego kuchenki z piekarnikiem. Dodatkowo wskazano, iż w przedstawionym projekcie zamiennym układ pomieszczeń oraz widniejące garderoby, pralnie, itp. powierzchnie są typowe dla zabudowy domków jednorodzinnych. Pismem z dnia 29 grudnia 2010r., Wnioskodawca złożył protest od merytorycznej oceny wniosku, uznając ją za całkowicie bezzasadną i bezpodstawną. Zdaniem Strony, osoba opiniująca projekt dokonała pobieżnej oceny sytuacji Wnioskodawcy i jego rzeczywistych potrzeb rozwojowych. Jej zdaniem, w przypadku wątpliwości należało zwrócić się do Wnioskodawcy o złożenie stosownych wyjaśnień lub poprawienie zapisów we wniosku. Ponadto Strona zauważyła, że jej wniosek został odrzucony po raz drugi z powodu braku znajomości rynku usług w działalności IT na istniejącym obszarze. Wskazała przy tym, iż IP II odrzuciła już raz wniosek strony na etapie oceny formalnej, a po złożeniu przez nią protestu w dniu 9 czerwca 2010 r. uwzględniła go bez przesłania uzasadnienia. Jedynym otrzymanym dokumentem była informacja o uwzględnieniu "prośby" o ponowne rozpatrzenie wniosku oraz pytania do wniosku od strony formalnej, na które Storna udzieliła wyczerpującej odpowiedzi. Zdaniem Wnioskodawcy, złożony wniosek spełniał wszelkie cele i był zbieżny z jego potrzebami, szczególnie iż rozwiązywał takie problemy jak brak sprzętu, oprogramowania - szczególnie narzędziowego, wyposażenia, infrastruktury sieciowej, itd., co dokładnie zostało opisane w Biznes Planie i bez czego Spółka nie jest w stanie się rozwijać i być konkurencyjna na rynku. Odnosząc się z kolei do zarzutu dotyczącego przedstawionego projektu typowego dla zabudowy domków jednorodzinnych, Strona podkreśliła, że ogłaszając konkurs w procedurze konkursowej zostało określone, że do momentu podpisania umowy, Wnioskodawca musi mieć pozwolenie na budowę. Zaprojektowanie zaś nowego budynku od podstaw w tak krótkim czasie oraz uzyskanie wszelkich pozwoleń i otrzymanie pozwolenia na budowę było nierealne. Ponadto prawo budowlane dopuszcza adaptacje budynków na cele biurowe, co zostało w tym wypadku wykonane i dodatkowo Strona otrzymała pozwolenie na budowę budynku biurowego. Ponadto, na działce przemysłowej w T. nie można było postawić budynku wielokondygnacyjnego o charakterze usługowym, ponieważ ograniczenia wprowadzał MPZP (Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego). Spółka w celu oszczędności pieniędzy publicznych wydzierżawiła działkę przemysłową poza O. po niskich kosztach oraz zakupiła projekt tańszy niż ten, za który należałoby zapłacić w O. kupując działkę i stawiając firmę w granicach administracyjnych miasta O. Uwzględniając powyższe, Wnioskodawca wniósł o przywrócenie wniosku jako błędnie odrzuconego podczas oceny merytorycznej i skierowanie projektu do dofinansowania, gdyż projekt po ocenie punktowej odzwierciedla wszystkie założone wytyczne i kwalifikuje się do jednej z najwyższych punktacji konkursowej, co odzwierciedla wzrost poziomu zatrudnienia o 4 osoby czy poziom dofinansowania jedynie 34%. Pismem z dnia "[...]", "[...]" Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. poinformowała Wnioskodawcę o negatywnym rozpatrzeniu protestu. W uzasadnieniu wskazała, iż opis projektu w kontekście budowy budynku wg zaproponowanego projektu budowlanego nie odpowiada w pełni potrzebom wnioskodawcy. Potrzeba realizacji niniejszego projektu nie wynikała bowiem z problemów i niedogodności w prowadzeniu działalności gospodarczej. Ponadto zaproponowane rozwiązania nie odpowiadają bieżącym potrzebom wnioskodawcy, który w proteście wskazał, iż jego klientem są różnego rodzaje instytucje, do których jeżdżą pracownicy. W związku z tym uznano, że nie występuje potrzeba budowania budynku o powierzchni 349,34 m2 dla 20 pracowników. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie Strona wniosła o stwierdzenie, że: - ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Instytucję Pośredniczącą, - zasądzenie od Instytucji na rzecz wnioskodawcy zwrotu kosztów sądowych, w tym zwrotu kosztów zastępstwa prawnego W uzasadnieniu skargi, Strona nie zgodziła się ze stanowiskiem Instytucji w zakresie braku potrzeby budowania budynku o pow. 349, 34 m2 dla 20 pracowników. Wskazała, iż zarówno we wniosku, jak i proteście podała, że pracownicy Wnioskodawcy dojeżdżają do swoich klientów, ale także organizują i zamierzają organizować liczne szkolenia w swojej siedzibie. Strona podniosła, iż jej klientem nie jest klient " z ulicy" lecz taki, który w sposób zaplanowany i świadomy korzysta z usług Wnioskodawcy. Pracownicy pracując poza siedzibą firmy zapobiegają właśnie o pozyskanie tych klientów. Zatem argument o profilu klienteli w przypadku rzetelnego rozpatrzenia protestu nie mógł być podstawą jego negatywnego rozpatrzenia. Zdaniem Strony, ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Przede wszystkim za nierzetelne uznała stanowisko Instytucji w zakresie oceny wydatku na budowę siedziby jako ekonomicznie nieuzasadnionego. Wskazała, iż w Biznes Planie str. 18 i nast., w pozycji C.2. Cele projektu oprócz kategorii: Poprawa warunków pracy w przedsiębiorstwie, znajdują się jeszcze dalsze podkategorie, takie m.in. jak: wzrost konkurencyjności firmy na rynku lokalnym i regionalnym, wprowadzenie nowych produktów, obniżenie kosztów działalności. W ocenie Skarżącej, dopiero łączna analiza celu projektu może skutkować oceną zasadności jego kosztów. Gdyby Instytucja dokonała w sposób rzetelny oceny celu projektu to stanowisko finalne musiałoby być pozytywne. Strona wskazała m.in. że projekt znacząco przyczyni się do rozwoju społeczeństwa informacyjnego oraz wzmocni pozytywny wizerunek firmy na rynku regionalnym i ogólnopolskim, szacowany wzrost wizerunku to 25%. Zdaniem Strony, przedstawiony projekt rozwiązuje potrzeby Wnioskodawcy. Spółka będzie posiadała własną siedzibę z doskonałym zapleczem socjalno-bytowym dla pracowników, a także zapewniającym optymalne warunki pracy. Szkolenia będą mogły być prowadzone w siedzibie Spółki, co znacząco obniży ich koszty, a tym samym wzmocni zyskowność przedsięwzięć. Brak jest w ocenie strony jakichkolwiek przesłanek do stwierdzenia, że jedynie lokalizacja w O. jest zasadna dla takiego centrum szkoleniowego. Wybrana przez Stronę lokalizacja umożliwi również znaczące obniżenie kosztów inwestycji z uwagi na cenę gruntu kilkanaście razy niższą niż w centrum O. Strona nie zgodziła się z twierdzeniem Instytucji, że może wynajmować sale szkoleniowe w hotelach. Wskazała, ze prowadzone szkolenia dotyczą obsługi systemów informatycznych działających w sieci powiązanych komputerów. Odtworzenie środowiska wymagałoby budowania pełnego systemu informatycznego w salach hotelowych. Z przyczyn technologicznych nigdy nie będzie to w pełni możliwe. Ponadto, firmy które będą docelowo nabywcami usług świadczonych przez Spółkę wykorzystują komputery stacjonarne, a nie mobilne. Próby odtwarzania takiego środowiska na komputerach przenośnych są odbierane przez nabywców jako nieprofesjonalne. Strona podkreśliła, że aktualnie nie posiada własnej siedziby, powierzchnia jest wynajmowana i brak jest możliwości jakiegokolwiek rozwoju firmy. Reasumując stwierdziła, ze gdyby Instytucja Pośrednicząca rzetelnie analizowała zasadę równego i obiektywnego traktowania potencjalnych beneficjentów i prawidłowo posługiwała się załącznikiem do Regulaminu naboru i oceny wniosków o dofinansowanie projektów, według kryterium merytorycznego zerojedynkowego to ocena wykonalności technicznej i zasadności zaproponowanych rozwiązań technologicznych musiałaby być pozytywna. W odpowiedzi na skargę, "[...]"Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. wniosła o jej oddalenie. Wskazała, iż zamierzeniem Skarżącego była budowa budynku wg. projektu luksusowego domu jednorodzinnego, dla którego wykonano projekt budowlany zamienny, zmieniając funkcje budynku z mieszkaniowego na biurowy. Tym samym typowe dla funkcji mieszkaniowej pomieszczanie jak salon, sypialnia, kuchnia zmieniono na pomieszczania spełniające funkcje szkoleniowo- konferencyjną, biurową, socjalną. Podkreśliła, iż zmianie uległo jedynie nazewnictwo pomieszczeń, budynek natomiast nie zmienił się pod względem architektoniczno-konstrukcyjnym. Jej zdaniem, potrzeba realizacji niniejszego projektu w przedstawionym kształcie nie wynikała z problemów i niedogodności w prowadzeniu działalności gospodarczej. Nie była też racjonalna w zestawieniu z przytoczonymi w opisie we wniosku ograniczeniami w dotychczasowej działalności. Budowa ekskluzywnego budynku o powierzchni 349,34 m2 nie była zasadna i tym samym Wnioskodawca nie spełnił kryterium: Wykonalność techniczna i zasadność zaproponowanych rozwiązań technologicznych w projekcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje : Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art.3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Przepis art. 30 c ust.1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.jedn. Dz.U. z 2009r. Nr 84, poz. 712), zwanej dalej ustawą, stanowi, że po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c ustawy. Stosownie natomiast do art. 30c ust. 3 ustawy, w wyniku rozpatrzenia skargi sąd administracyjny może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. Przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie jest negatywna ocena wniosku o dofinansowanie, podjęta w wyniku procedury odwoławczej. Badając legalność przeprowadzonej oceny merytorycznej wniosku przez Instytucję Pośredniczącą II stopnia, w szczególnym trybie uregulowanym ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, wojewódzki sąd administracyjny sprawuje kontrolę dokonanej przez organ oceny projektu pod względem zgodności z prawem. Zaskarżona do sądu administracyjnego ocena wniosku jest kontrolowana pod kątem jej zgodności z przepisami prawa materialnego oraz z przepisami postępowania, którymi są regulacje ustawowe oraz te zawarte w systemie realizacji programu operacyjnego. Dokonując kontroli sądowej zaskarżonego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia w tak zakreślonych granicach, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że ocena wniosku przedstawionego przez skarżącego, przeprowadzona została poprawnie. Regionalny Program Operacyjny "[...]" na lata 2007-2013 jest zarządzany na poziomie regionalnym, a Instytucją Zarządzającą jest Zarząd Województwa "[...]’ który powierzył jego wdrażanie "[...]" Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w O., która pełni rolę Instytucji Pośredniczącej II stopnia. Zatem Agencja, jako Instytucja Pośrednicząca II stopnia, na podstawie art.29 ust.1 ustawy, ma prawo ogłaszać na swojej stronie internetowej konkurs w celu wyłonienia projektów do dofinansowania w trybie określonym w ustawie. Ogłoszenie konkursu zawiera informacje obejmujące m.in. kryteria wyboru projektu (art.29 ust.2 pkt 6 ustawy). Ogłoszonymi kryteriami związana jest zarówno Agencja, jak i podmioty, które ubiegają się o dofinansowanie. W Regulaminie naboru i oceny wniosków o dofinansowanie projektów ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego "[...]" na lata 2007-2013 Instytucji Pośredniczącej II stopnia do konkursu "[...]" podano, iż ocena i wybór projektów składa się z oceny formalnej, oceny merytorycznej i oceny strategicznej ( § 1 pkt 4 ). Sposób dokonywania oceny wniosków, w tym oceny merytorycznej uregulowany został w § 8 Regulaminu. Zgodnie z jego zapisem, ocena formalna wniosku dokonywana jest zgodnie z kryteriami formalnymi zatwierdzonymi dla programu przez Komitet Monitorujący RPO "[...]" i polega na potwierdzeniu, że złożony wniosek wraz z załącznikami wypełniony jest zgodnie z wytycznymi oraz odpowiednimi przepisami prawa. Wniosek o dofinansowanie zgłoszony został do konkursu według Osi Priorytetowej 1 "Przedsiębiorczość"; Działanie 1.1 "Wzrost konkurencyjności przedsiębiorstw"; Poddziałanie 1.1.9 "Inne inwestycje w przedsiębiorstwa", nosił on tytuł " Wzrost konkurencyjności firmy A. sp. z o.o. poprzez budowę nowoczesnego budynku biurowego wraz z zapleczem szkoleniowym i wyposażeniem". Z przedstawionej przez skarżącego dokumentacji wynika, że dokonana została adaptacja projektu gotowego domu jednorodzinnego dla potrzeb budynku biurowego, natomiast lokalizacja budynku w T. wskazuje, że jest to teren zabudowy jednorodzinnej, wolnostojącej z ogrodami (Plan zagospodarowania przestrzennego). Natomiast wnioskodawca wnętrze budynku dostosował do potrzeb biurowych wnioskodawcy. Instytucja Pośrednicząca w ramach pierwszego etapu oceny, dokonywanej na zasadzie zgodności projektów z kryteriami merytorycznymi zerojedynkowymi, przed dokonaniem oceny merytorycznej punktowej wniosków podniosła, że projekt ten został oceniony negatywnie i nie podlega dalszej ocenie, ponieważ nie spełnia kryterium: wykonalność techniczna i zasadność rozwiązań technologicznych w projekcie. W ocenie Agencji, zamierzenie inwestycyjne skarżącego nie odpowiada potrzebom wnioskodawcy i nie jest zasadny pod względem efektywności. Wskutek podjęcia budowy nie ulegnie zasadniczemu zwiększeniu powierzchnia biurowa, a większość powierzchni obiektu z 349,34 m2 zajmuje powierzchnia użytkowa, a nadto lokalizacja obiektu utrudni dojazd kontrahentów. Ponadto planowany wydatek w kwocie 1.465.760,00 zł jest ekonomicznie nieuzasadniony z celami poprawy warunków pracy. Tym bardziej, w ocenie Agencji układ pomieszczeń i wyposażenie wskazuje na typowe zagospodarowanie dla domów jednorodzinnych. W wyniku rozpatrzenia protestu "[...]" Agencja Rozwoju Regionalnego w piśmie z dnia 24 stycznia 2011 roku stwierdziła, że protest rozpatrzono negatywnie w uwagi na jego niezasadność. W uzasadnieniu stanowiska Agencja podniosła, że opis projektu nie odpowiada potrzebom wnioskodawcy, a potrzeba realizacji projektu nie wynika z problemów i niedogodności w prowadzeniu działalności gospodarczej. Nie zasługuje na uwzględnienie twierdzenie skarżącego zawarte w proteście, jak i w skardze, iż to, że dokumentacja opracowana została i nazwana jako adaptacja pomieszczeń na cele biurowe, spowodowane było tylko względami poprawy warunków pracy załogi wnioskodawcy, ponieważ faktem pozostaje to, że dokumentacja dotyczy adaptacji domu jednorodzinnego z przeznaczeniem na biuro, którego układ pomieszczeń nie został zmieniony. W ocenie Sądu, nie ma też znaczenia dla wyniku sprawy podnoszona przez skarżącego perspektywiczność funkcjonowania firmy, z możliwością – na skutek uwarunkowań zewnętrznych – rozbudowy profilu działania. Istotnym jest bowiem to, że wniosek dotyczy projektu w wyniku realizacji którego nie powstałaby budynek biurowy, efektywnie zapewniający rozwój działalności gospodarczą wnioskodawcy, a powstałby luksusowy dom jednorodzinny. Skoro więc Instytucja Pośrednicząca nie naruszyła przepisów regulujących zasadę oceny wniosków i wniosek oceniła uwzględniając postanowienia zawarte w szczegółowym opisie osi priorytetowej, to brak było podstaw do uwzględnienia skargi. Dlatego Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 30e ustawy z 06 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.jedn. Dz.U. z 2009r. Nr 84, poz. 712) oddalił skargę.