I SA/Ol 13/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Małgorzata Klimek po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. W. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi D.W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie: odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia: ustanowić dla skarżącego adwokata WSA/post.1 - sentencja postanowienia Wyrokiem z dnia 30 marca 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę D. W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek. Skarżący w związku z zamiarem złożenia skargi kasacyjnej zwrócił się z wnioskiem o ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata. Z oświadczenia złożonego na formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) z dnia 20 kwietnia 2017r. wynikało, iż wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z dwunastoletnim synem. Skarżący z działalności gospodarczej osiąga dochód w wysokości 1314,60 zł netto miesięcznie (dane za marzec 2017r.), ponadto otrzymuje od byłej żony alimenty na syna w wysokości 370 zł. Wnioskodawca nie posiada jakiegokolwiek majątku: nieruchomości, zasobów finansowych, przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. Do wydatków gospodarstwa domowego należą: czynsz za wynajem w wysokości 600 zł, opłaty mieszkaniowe: gaz, prąd, tv – 259 zł, woda, ścieki, fundusz remontowy 128 zł. Pozostała część dochodu przeznaczana jest na wyżywienie, środki czystości, odzież, obuwie , leki. Skarżący wskazał, iż po rozwodzie wychowuje syna, ucznia V klasy szkoły podstawowej. Uzyskiwany dochód w całości pochłaniany jest przez bieżące wydatki. Nie posiada oszczędności, nie był też w stanie przygotować się na opłaty związane z ustanowieniem pełnomocnika. Rozpoznając niniejszy wniosek wskazać należy, iż zgodnie z treścią przepisu art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r, poz. 718 ze zm.), zwaną dalej w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części, albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego, lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W przypadku prawa pomocy mamy do czynienia z pomocą Budżetu Państwa osobom, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie są w stanie ponieść jakichkolwiek bądź pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawca uprawdopodobnił, iż nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata we własnym zakresie. Za powyższym przemawia przede wszystkim sytuacja finansowa strony, tj. wysokość uzyskiwanego przez skarżącego dochodu w łącznej wysokości 1.684,60 zł netto, który wydatkowany jest w całości na koszty utrzymania rodziny i bieżące wydatki. Skarżący nie posiada także majątku oraz oszczędności, które mogłyby służyć pozyskaniu środków na sfinansowanie kosztów zastępstwa procesowego. Sytuacja finansowa skarżącego jest zatem na tyle trudna, że nie jest on w stanie samodzielnie ponieść kosztów ustanowienia niezbędnego na obecnym etapie postępowania sądowego - pełnomocnika (przy wniesieniu skargi kasacyjnej od orzeczenia sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko – radcowski). Przy ocenie sytuacji finansowej skarżącego wzięto również pod uwagę fakt, że samotnie wychowuje syna, co może generować większe, a czasami nieprzewidziane wydatki ( np. związane z nauką, leczeniem). W tych okolicznościach, za zasadne uznano przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie ustanowienia dla niego adwokata, i tym samym, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.