I SA/Ol 133/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Renata Kantecka (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" r., Nr "[...]" w przedmiocie określenia wartości celnej towaru, kwoty długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej kwotę 3719 (trzy tysiące siedemset dziewiętnaście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W skardze z dnia 19 stycznia 2007r. A S.A. wniosło o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" r., którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia "[...]" r. w przedmiocie uznania wymienionych w niej zgłoszeń celnych za nieprawidłowe w części dotyczącej wartości celnej towaru, kwoty długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług oraz ustalono prawidłową wartość celną towarów objętych tymi zgłoszeniami celnymi i określono kwoty długu celnego oraz podatku od towarów i usług. Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej, a w kolejnym piśmie procesowym o umorzenie postępowania, bowiem działając na podstawie art.54§3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm., zwanej dalej jako p.p.s.a.) uwzględnił skargę w całości i decyzją z dnia "[...]" r. nr "[...]" uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia "[...]" r. w części dotyczącej ustalenia wartości celnej, kwoty długu celnego, kwoty podatku od towarów i usług, wysokości zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek od zaległości podatkowej oraz określił ww. elementy w stosunku do wymienionych zgłoszeń celnych. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, iż na uwzględnienie zasługuje zarzut stosowania przez organ I instancji nieprawidłowej metody naliczania opłat licencyjnych (nie od zysku, ale od wartości transakcyjnej towarów). W konsekwencji organ przyjął do ustalenia procentowego wskaźnika określającego wysokość opłat licencyjnych podlegających doliczeniu do wartości celnej marżę stosowaną przez spółkę w trakcie dokonywania dalszej odsprzedaży wyrobów. Dyrektor Izby Celnej pouczył skarżącą spółkę o przysługującym jej prawie złożenia skargi do sądu na nową decyzję z dnia "[...]" r W tym stanie rzeczy, wobec wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji, wydanie wyroku stało się zbędne i dlatego, na podstawie art.161 § 1 pkt 3 w związku z art.54§3 p.p.s.a., postępowanie jako bezprzedmiotowe umorzono. Stosownie do art.201 § 1 p.p.s.a. w razie umorzenie postępowania z przyczyny określonej w art.54§3 (uwzględnienie skargi w trybie autokontroli) skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania. Katalog niezbędnych kosztów postępowania zawiera art.205§2 p.p.s.a. Zgodnie z powołanym przepisem do kosztów tych - w wypadku strony reprezentowanej przez radcę prawnego - zalicza się wynagrodzenie pełnomocnika, jednak nie wyższe niż stawki opłat określonej w odrębnych przepisach i wydatki jednego radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Zgodnie z powyższym Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kwoty 3719 zł, na którą składa się uiszczony wpis sądowy oraz koszty zastępstwa procesowego ustalone na podstawie §6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. nr 163, poz.1349 ze zm.).