I SA/Ol 145/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Kędzierski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 marca 2010 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r., "[...]" w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości na 2009 r. postanawia odrzucić skargę Decyzją z "[...]"r., nr "[...]"Burmistrz N. ustalił A.G. oraz A.W.zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości na rok 2009, w wysokości 86.636 zł. Od powyższej decyzji A.W. wniósł odwołanie. Decyzją z dnia "[...]"r., "[...]"Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchyliło decyzję organu I instancji w całości i umorzyło postępowanie. W uzasadnieniu wskazano m.in., iż na podstawie art. 3 ust.1 pkt 1 oraz pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, podatnikiem podatku od nieruchomości są m.in. spółki nieposiadające osobowości prawnej, czyli w przedmiotowej sprawie spółka cywilna P.H.U. "A" s.c. A. G., A. W., a nie jej wspólnicy jako osoby fizyczne. Powyższa decyzją została doręczona na adres spółki i odebrana przez A. G. w dniu 2 grudnia 2009 r. Pismem z dnia 12 stycznia 2010 r. A. W. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o doręczenie mu decyzji z "[...]"r. W/w powyższą decyzję otrzymał w dniu 14 stycznia 2010 r. i w dniu 15 lutego 2010 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 25 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako p.p.s.a., zdolność sądową mają także (poza osoba fizyczną i osobą prawną - patrz art. 25 § 1 tej ustawy) inne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, jeżeli przepisy prawa dopuszczają możliwość nałożenia na te jednostki obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do nich nakazów i zakazów, a także stwierdzania albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Oznacza to, iż w przedmiotowym postępowaniu zdolność sądowa spółki cywilnej uzależniona jest od uregulowania jej podatkowej pozycji materialnoprawnej w ustawie podatkowej. Tym samym skoro ustawa podatkowa przyznaje spółce cywilnej przymiot podatnika zawsze w tym samym zakresie spółka dysponuje zdolnością procesową i zdolnością do czynności prawnych, a więc do występowania, jako strona w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Wskazać również należy, iż na podstawie art. 3 ust.1 pkt 1 oraz pkt 3, podatnikiem podatku od nieruchomości są m.in. spółki nieposiadające osobowości prawnej, czyli w przedmiotowej sprawie spółka cywilna. Na gruncie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych podatnikami podatku od nieruchomości są stosownie do treści art. 3 ust.1 pkt 1 oraz pkt 3 tej ustawy" osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki niemające osobowości prawnej , będące właścicielami oraz użytkownikami wieczystymi gruntów. ". Jak więc wynika z tej regulacji podatnikiem podatku od nieruchomości m.in. jest spółka cywilna. ( zob. wyrok NSA z 25 kwietnia 2009 r., sygn. akt II FSK 228/07). Zgodnie zaś z art. 865§1 Kodeksu cywilnego każdy wspólnik jest uprawniony i zobowiązany do prowadzenia spraw spółki. W myśl § 2 w/w przepisu każdy wspólnik może bez uprzedniej uchwały wspólników prowadzić sprawy, które nie przekraczają zakresu zwykłych czynności spółki. (...). Zgodnie z art. 53 p.p.s.a skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona na adres spółki i została odebrana w dniu 2 grudnia 2009 r. przez jednego ze wspólników – A. G. Mając powyższe uregulowania na uwadze stwierdzić należy, że termin do wniesienia skargi przez spółkę upłynął w dniu 2 stycznia 2010 r., gdyż każdy ze wspólników uprawnionym jest do prowadzenia spraw spółki, a kwestia podatku od nieruchomości nie przekracza zakresu zwykłych czynności spółki. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. Art. 58§1 pkt 2 p.p.s.a. odrzucił skargę.