I SA/Ol 149/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi COS na indywidualną interpretację Burmistrza Miasta z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2009r. Sąd oddalił skargę COS na interpretację indywidualną Burmistrza Miasta z dnia "[...]" w przedmiocie zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. Opisany wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 13 maja 2009r. Skarga kasacyjna od opisanego wyroku nadana została za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 15 czerwca 2009r. W tym samym dniu złożony został także wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. We wniosku podniesiono, iż 30-dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej mijał 12 czerwca 2009r., a dzień ten był ustanowiony u skarżącego dniem wolnym od pracy. Wskazano także, iż pełnomocnik w dniach od 6 czerwca 2009r. do 13 czerwca 2009r. przebywał za granicą. Zdaniem wnioskodawcy powyższe okoliczności wskazują, iż skarżący bez swojej winy nie był w stanie dotrzymać terminu 12 czerwca 2009r. Dlatego skarga kasacyjna i wniosek nadane zostały w pierwszym następnym dniu pracy skarżącego, tj. 15 czerwca 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Wniosek o przywrócenie terminu nie jest zasadny. Zgodnie z treścią art.87§2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.) wnosząc o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego określonej czynności procesowej stanowi konieczną przesłankę przywrócenia terminu. W nauce prawa, jak i w orzecznictwie przyjmuje się, że kryterium braku winy polega na dopełnieniu przez stronę szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego dbającego o swoje interesy (por. postanowienie SN z dnia 14 stycznia 1972r. sygn. akt III CRN 448/71, OSPiKA 1972 nr 7-8, poz.144, postanowienie SN z dnia 29 października 1999r. sygn. akt I CKN 556/98, Lex nr 50702, postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1999r. sygn. akt II UKN 667/98, OSNAP 20000r., nr 12, poz.488, postanowienie NSA z dnia 24 marca 2004r. sygn. akt FZ 13/04, niepublikowane). Brak winy można przyjąć zatem tylko wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminowi zalicza się przykładowo przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, itp. Wskazane we wniosku okoliczności: ustanowienie dnia 12 czerwca 2009r. dniem wolnym od pracy u skarżącego oraz wyjazd pełnomocnika w dniach od 6 do 13 czerwca 2009r. poza granice kraju, nie mogą uzasadniać braku winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i przemawiać za jego przywróceniem. Z dołączonej do wniosku kserokopii decyzji nr "[...]" Dyrektora Naczelnego COS w sprawie wyznaczenia dnia 12 czerwca 2009r. dniem wolnym od pracy, wynika, iż decyzja ta pochodzi z dnia "[...]", a zatem okoliczność powyższa znana była pełnomocnikowi strony skarżącej 14 dni przed upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. Wyjeżdżając poza granice kraju pełnomocnik ustanowiony w sprawie winien natomiast podjąć działania mające na celu zabezpieczenie dotrzymania terminu. W ocenie Sądu, żadna w wymienionych we wniosku okoliczności, mających uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminowi, nie była okolicznością nagłą, której strona nie mogła przezwyciężyć. Z tych względów i na zasadzie art.86 §1 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.