I SA/Ol 154/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Czajkowski, Sędziowie Sędzia WSA Ryszard Maliszewski (sprawozdawca), Sędzia WSA Zofia Skrzynecka, Protokolant Referent stażysta Milena Małyszko, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2015r. sprawy ze skarg Spółki A na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", o nr: - "[...]" - "[...]" - "[...]" - "[...]" - "[...]" - "[...]" - "[...]" - "[...]" - "[...]" - "[...]" - "[...]" - "[...]" - "[...]" - "[...]" - "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) nakazuje zwrócić od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na rzecz skarżącej Spółki kwotę 8670 (osiem tysięcy sześćset siedemdziesiąt ) zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od wniesionych skarg. Spółka A. wniosła skargi na wymienione w sentencji niniejszego postanowienia decyzje Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. Skarżąca Spółka pismami z dnia 13 kwietnia 2015r. cofnęła skargi w każdej ze spraw o sygn. akt od I SA/Ol 154/15 do I SA/Ol 168/15, połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz prowadzenia pod sygn. akt I SA/Ol 154/15 - na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2015r. na zasadzie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), dalej jako: p.p.s.a.. Poinformowała, że problem prawny objęty zarzutami skarg jest analogiczny jak w sprawie, w której Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej TSUE) orzekł w wyroku z dnia 12 lutego 2015r. w sprawie C-349/13. W ocenie Spółki TSUE zajęło stanowisko w analogicznym stanie faktycznym, jak sprawa Spółki, stąd też cofnięcie skargi w przedmiotowej sprawie jest uzasadnione, nie zmierza do obejścia prawa oraz nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W myśl art. 60 p.p.s.a. możliwe jest cofnięcie środka zaskarżenia, które co do zasady wiąże sąd. Cofnięcie to może być uznane za niedopuszczalne tylko wtedy, gdy zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skuteczne cofnięcie środka zaskarżenia powoduje konieczność umorzenia postępowania na podstawie ww. art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.. W ocenie Sądu cofnięcie skarg było dopuszczalne, w sprawach nie zachodzą bowiem przesłanki, o których mowa w art. 60 p.p.s.a.. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. postanowiono, jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie stronie skarżącej wpisu sądowego w każdej ze spraw Sąd orzekł w pkt 2 sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w związku z opłaceniem przez skarżących całego wpisu od każdej ze skarg.