I SA/Ol 156/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Piskozub po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. I. na decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego postanawia odrzucić skargę. Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia "[...]" odmówił A. I. wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Naczelnika Urzędu Celnego z dnia "[...]" w sprawie weryfikacji zgłoszenia celnego. A. I. złożył odwołanie od decyzji organu I instancji z dnia "[...]", po upływie czternastodniowego terminu, skutkiem czego Dyrektor Izby Celnej postanowieniem z dnia "[...]" stwierdził uchybienie terminowi do złożenia odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 26 września 2007r. sygn. akt I SA/Ol 222/07 oddalił skargę strony na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" w sprawie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Pismem z dnia 25 marca 2008r. A. I. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję ostateczną Naczelnika Urzędu Celnego z dnia "[...]" w sprawie odmowy wznowienia postępowania celnego zakończonego decyzją ostateczną. W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Celnego stwierdził, że skarga nie ma podstaw prawnych do jej rozpatrzenia w trybie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", skargę do sądu administracyjnego należy wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Art. 52 § 2 ppsa zawiera definicję pojęcia "wyczerpanie środków zaskarżenia" przez co należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Złożenie przez skarżącego odwołania od decyzji organu I instancji z dnia 13.02.2007r. z naruszeniem 14-dniowego terminu do jego złożenia skutkuje wydaniem postanowienia przez organ II instancji o uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania, nie oznacza spełnienia warunku wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ppsa. W ocenie Sądu stwierdzenie przez organ II instancji w postanowieniu, uchybienia terminowi do złożenia odwołania nie jest merytorycznym rozstrzygnięciem w toku instancji, lecz formalnoprawnym stwierdzeniem o niedopuszczalności odwołania na podstawie art. 227 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Dlatego też będziemy mieli do czynienia z sytuacją niewykorzystania środków zaskarżenia przewidzianych odrębnymi przepisami, która stanowi negatywną przesłankę procesową, powodującą niedopuszczalność drogi sądowej. Dopiero wydanie decyzji odwoławczej przez organ II instancji na podstawie art. 233 Ordynacji podatkowej będzie wyczerpaniem przysługujących środków zaskarżenia w toku postępowania administracyjnego. W tym stanie rzeczy niewykorzystanie środków zaskarżenia, uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie sprawy przez Sąd, co powoduje niedopuszczalność drogi sądowej i odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ppsa.