I SA/Ol 156/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Błesiński po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 12 grudnia 2007r., sygn. akt I SA/OI 438/07 postanawia zawiesić postępowanie w sprawie. Skargą z dnia 2 marca 2009r. R. G. wniósł o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 12 grudnia 2007r., sygn. akt I SA/OI 438/07. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału skarżący wezwany został do uzupełnienia braków formalnych oraz uiszczenia wpisu. Wezwanie wysłane zostało na adres podany przez skarżącego w skardze o wznowienie postępowania sądowego wraz z pouczeniem m.in. o treści art. 46, 70 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., cyt. dalej jako p.p.s.a.). Odpis skargi wysłany został uczestnikom postępowania (m.in. M. G.) na adresy widniejące w aktach prawomocnie zakończonej sprawy objętej wnioskiem o wznowienie postępowania. Korespondencja adresowana do skarżącego i uczestnika postępowania –M. G. wróciła do sądu po dwukrotnym awizowaniu z adnotacją, że zwrotu nie podjęto w terminie (k.16 i 17). Zarządzeniem z dnia 6 kwietnia 2009r. zwrócono się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o udzielenie informacji czy organ posiada informacje o aktualnym adresie obu osób. W odpowiedzi organ poinformował, że korespondencja do M. i R. G. kierowana była na adres wskazany przez stronę we wnoszonych pismach, zaś nowy adres do korespondencji nie był ustalany. Pomimo ponownego doręczenia zwróconych pism M. i R. G. na adres ze skargi korespondencja ponownie po dwukrotnym awizowaniu wróciła z adnotacją, że zwrotu nie podjęto w terminie (k.23 i 24). W wykonaniu zarządzenia z dnia 4 maja 2009r. poinformowano Samorządowe Kolegium Odwoławcze i Prokuratora Rejonowego o niemożności doręczenia przesyłek skarżącemu i uczestnikowi postępowania. W związku z czym Sąd rozważa w oparciu o treść art. 70 § 3 p.p.s.a. możliwość zawieszenia postępowania chyba, że zostanie złożony wniosek o ustanowienie kuratora dla R. G. i M. G. w trybie art. 78 i 79 p.p.s.a. W odpowiedzi Prokurator Rejonowy poinformował, że nie występuje z wnioskiem o wyznaczenie kuratora w trybie art. 78 p.p.s.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze także nie zgłosiło wniosku o wyznaczenie kuratora oraz nie wniosło sprzeciwu co do zawieszenia postępowania. Dodatkowo wskazało, że korespondencja kierowana do R. G. na podawany przez niego adres, w tym także decyzje administracyjne, doręczne były w trybie doręczenia zastępczego, o którym mowa w art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005r. nr 8, poz. 60 ze zm., dalej cyt. jako Ord. Pod.). W toku doręczania korespondencji nie stwierdzono, aby R. G. był osobą nieobecną i nieznaną z miejsca pobytu nie znaleziono więc przesłanek do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń, o którym mowa w art. 154 § 2 w zw. z art. 138 § 2 Ord. Pod. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 2 p.p.s.a. strona ma obowiązek podać w pierwszym piśmie w sprawie miejsce zamieszkania, a w razie jego braku – adres do doręczeń. Stosownie zaś do art. 70 § 1 p.p.s.a. ma również obowiązek zawiadomić sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń. Niezachowanie tych wymogów ma charakter braków formalnych, które winny zostać uzupełnione na wezwanie przewodniczącego (art. 49 § 1 p.p.s.a.) połączone z poinformowaniem strony o ciążących w tym zakresie obowiązkach (art. 70 § 2 p.p.s.a.). Dopiero po takim wezwaniu połączonym z pouczeniem o skutkach niezastosowania się do niego można wyciągnąć negatywne konsekwencje w postaci pozostawienia pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 p.p.s.a.), odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.), pozostawienia pisma w aktach ze skutkiem doręczenia (art. 70 § 2 p.p.s.a.). Powyższe wymogi dotyczą także skargi o wznowienie postępowania, która w oparciu o art. 70 § 3 p.p.s.a. traktowana jest jak pierwsze pismo w sprawie. Odnosząc się do stanu faktycznego niniejszej sprawy stwierdzić jednakże należy, że nie jest możliwe wyciągnięcie w/w negatywnych konsekwencji w stosunku do strony skarżącej i uczestnika postępowania – M. G.. Obu tych stron nie udało się skuteczne poinformować o skutkach niezastosowania się do wymogu podania aktualnego miejsca zamieszkania lub adresu oraz obowiązku zawiadomienia o każdej zmianie tych danych. Skarżący podał bowiem zły lub nieaktualny adres, zaś w stosunku do uczestniczki sąd posłużył się adresem z zakończonego prawomocnie postępowania sądowego objętego skargą o wznowienie postępowania. Sąd starał się także ustalić aktualny adres skarżącego i uczestniczki zwracając się do pozostałych stron postępowania oraz pouczył je o możliwości złożenia wniosku o ustanowienie kuratora dla osoby, której miejsce pobytu nie jest znane, w oparciu o art. 78 i 79 p.p.s.a. Z uwagi na fakt, że ustanowienie kuratora do doręczeń może nastąpić wyłącznie na wniosek osoby zainteresowanej i wobec nie złożenia takiego wniosku przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze i Prokuratora Rejonowego, Sąd stwierdził że zaszła przesłanka do zawieszenia postępowania sądowego wskazana w art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wyczerpano bowiem wszelkie wymagane w danych okolicznościach czynności sądu zmierzające do nadania sprawie dalszego biegu. Z przedstawionych względów, na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.