I SA/Ol 157/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ryszard Maliszewski po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2012 roku w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku P.U. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P.U. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości za 2006 r. postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. P.U. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości za 2006 r. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, który uzasadniono tym, że skarżący znajduje się w złej sytuacji finansowej. Wskazał, że jego dochód wynosi obecnie 1831,28 zł w stosunku miesięcznym. Podał, że płaci 1000 zł miesięcznie tytułem alimentów. W konsekwencji wniósł on o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U.2012.270 j.t. ) – zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może zatem nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy zostały spełnione przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności (por. postanowienie NSA z dnia 18.06.2004r., FZ 138/04, niepubl.). Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20.12.2004r., GZ 138/2004, LEX nr 281811). Obowiązującą zasadą jest, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia obciąża stronę. Skarżący, nie przedstawił żadnych argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jego interesów następstw wykonania decyzji tj., że poniosłaby ona znaczną szkodę lub powstałyby trudne do odwrócenia skutki. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji skarżący domagał się umorzenia egzekucyjnego. Należy wskazać, że w przypadku prowadzenia egzekucji dłużnik może zgłosić zarzut, w postępowaniu egzekucyjnym, zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego ( art. 33 pkt 8 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (j.t. Dz. U z 2005 r., nr 229, poz. 1954). Kwestia uciążliwości w przypadku prowadzenia egzekucji wykracza poza ramy postępowania rozpoznawczego i nie może stać się podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skarżący nie wykazał przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. i dlatego Sąd orzekł o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.