I SA/Ol 160/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Tadeusz Piskozub po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2010 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]"., Nr "[...]" w przedmiocie zaliczenia z urzędu nadpłaty na poczet zaległości w podatku od towarów i usług postanawia: - zwolnić skarżącą od kosztów sądowych i ustanowić adwokata. Skarżąca wniosła do tut. Sądu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", od której został określony wpis w wysokości 100 zł. Po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, Skarżąca, w imieniu, której działał pełnomocnik, złożyła wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych, złożonym na urzędowym formularzu PPF. Skarżąca argumentując wniosek, oświadczyła, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej i nie jest w stanie pokryć kosztów sądowych, także kosztów profesjonalnego pełnomocnika. Oświadczyła, że z tytułu zatrudnienie osiąga miesięcznie 1317 zł dochodu, na dwie córki otrzymuje po 400 zł zaliczki alimentacyjnej i zasiłek rodzinny, a także pomoc z MOPS. Nadto posiada nieopłacone należności za użytkowanie mieszkania, w wysokości ok. 4000 zł. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2010 roku odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W ustawowym terminie Skarżąca wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza, zarzucając mu błędną ocenę stanu finansowego Skarżącej. Zgodnie z art.260 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej "ppsa", w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpatrzeniu przez Sąd. Mając ten fakt na względzie, Sąd ocenił sytuację skarżącej - wynikającą ze złożonego oświadczenia - w świetle przesłanek, o których mowa w art.246 § 1 ppsa, stwierdzając, że zachodzą okoliczności, które dawałyby podstawę do zwolnienia jej w całości od kosztów sądowych, o co się ubiega strona. Treść art. 246 § 1 ppsa, nie pozostawia wątpliwości co do tego, że przesłanką zwolnienia osoby fizycznej od kosztów sądowych jest skuteczne wykazanie przez nią braku środków pieniężnych wystarczających na sfinansowanie kosztów. Z danych ujętych we wniosku oraz przedłożonych dokumentów wynika, że Skarżąca nie posiada środków pozwalających jej na sfinansowanie kosztów sądowych i opłacenie adwokata. Podnieść należy, że Skarżąca pracując, posiada zajęte wynagrodzenie za pracę, otrzymuje zaliczki alimentacyjne oraz środki z pomocy społecznej. Przedstawione dane wskazują, że Skarżąca nie posiada wystarczających środków na utrzymanie siebie i dwóch córek, ponadto posiada zaległości w opłatach za użytkowanie mieszkania. Zdaniem Sądu, przyznanie prawa pomocy jest bowiem uwarunkowane wykazaniem, że nie ma się dostatecznych środków na poniesienie kosztów postępowania. Z tych względów Sąd postanowił, na podstawie art.246 § 1 pkt 1 ppsa, zwolnić Skarżącą od kosztów sądowych i ustanowić adwokata.