I SA/Ol 166/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Zarządu Województwa z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zwrotu środków na realizację projektu postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej wpis w wysokości 2.148 złotych (słownie: dwa tysiące sto czterdzieści osiem złotych). Spółka A (dalej jako skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika – radcę prawnego, wniosła skargę na decyzję Zarządu Województwa z dnia "[...]",nr "[...]" w przedmiocie zwrotu środków na realizację projektu. Pełnomocnik skarżącej wezwany został do usunięcia braków formalnych skargi w postaci złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (wyciągu z Krajowego Rejestru Sądowego), w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej w dniu 3 marca 2017r. (vide: potwierdzenie odbioru k. 18). Pomimo upływu, w dniu 10 marca 2017r., 7 dniowego terminu braki formalne skargi nie zostały usunięte. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 18 grudnia 2013r., sygn. akt I OPS 13/13 (dostępnej w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych), uznał, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. W uzasadnieniu tej uchwały NSA podkreślił, że przepisy regulujące postępowanie sądowoadministracyjne pozwalają wyodrębnić czynności procesowe, w zależności od kryterium podmiotowego, na czynności procesowe sądu, stron i innych uczestników postępowania. Zatem w jego ocenie sporządzanie odpisów pisma przez sąd w celu usunięcia braków za jedną ze stron postępowania nie mieści się w zakresie dopuszczalnych czynności procesowych sądu, ale ponadto mogłoby wskazywać na działanie sądu w interesie jednej ze stron, która podważałoby zasadę bezstronności sądu. Brak jest uzasadnienia prawnego dla stanowiska nakazującego sądowi uzupełnianie braków formalnych pisma procesowego za stronę w celu umożliwienia nadania mu dalszego biegu lub zapobieżenia sankcji prawnej w postaci odrzucenia pisma. Tym samym, wobec braku możliwości uzupełnienia braków formalnych wniesionej w niniejszej sprawie skargi przez sąd za stronę w celu umożliwienia nadania jej dalszego biegu i nie uzupełnienia tego braku przez stronę skarżącą, pomimo wezwania, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego. Wobec powyższego w oparciu o art. 232 § 1 pkt. 1 w zw. z art. 232 § 2 p.p.s.a. sąd orzekł jak w pkt. 2 postanowienia.