I SA/Ol 167/17

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Anna Ambroziak po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M.P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skarg W.W. na decyzje Dyrektora Izby Celnej (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej ) z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie stwierdzenia powstania długu celnego, określenia kwoty cła postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie) na rzecz adwokata M.P. z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postaci sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej kwotę 360 zł (trzystu sześćdziesięciu złotych) wraz z należnym od tej kwoty podatkiem od towarów i usług w kwocie 82,80 zł (osiemdziesiąt dwa zł 80/100 gr), WSA/post.1- sentencja postanowienia Na rozprawie w dniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowił połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt I SA/Ol 167/17, I SA/Ol 168/17 i I SA/Ol 169/17, a następnie wyrokiem z dnia 21 czerwca 2017 r. oddalił skargi skarżącego W.W., na decyzję Dyrektora Izby Celnej (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej) z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie stwierdzenia powstania długu celnego, określenia kwoty cła. W związku z przyznanym skarżącemu w ramach prawa pomocy pełnomocnikiem z urzędu, Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adwokata M.P. (k. 88 akt sąd.) na pełnomocnika skarżącego. Po zapoznaniu się z aktami sprawy, pełnomocnik z urzędu wniósł do Sądu, opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku Sądu oraz wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Stosownie do art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej "P.p.s.a.") do czynności referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy należy m. in. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi lub radcy prawnemu (...) za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków. Zgodnie z art. 250 § 1 P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Na mocy § 2 art. 250 P.p.s.a. w uzasadnionych przypadkach, sąd może obniżyć wynagrodzenie, o których mowa w § 1. W rozpoznawanej sprawie szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje obowiązujące rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714), które zgodnie z § 24 tego rozporządzenia weszło w życie z dniem 2 listopada 2016 r. W myśl przepisu §2 rozporządzenia z 2016r. koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata ustanowionego z urzędu. W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy i wysokości 150 % opłat określonych w rozdziałach 2-4 (ust. 2). W myśl zaś § 4 ust. 3 rozporządzenia opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Pełnomocnik w ramach czynności pomocy prawnej objętej wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tut. Sądu oddalającego skargę, zatem ta czynność była czynnością wykonaną w postępowaniu międzyinstancyjnym w niniejszej sprawie przez tego wyznaczonego z urzędu pełnomocnika, przewidzianą w rozporządzeniu, za którą przyznaje się wynagrodzenie. Zgodnie z treścią § 21 ust. 1 pkt 2 lit "b" rozporządzenia opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Opłata, o której mowa w pkt 1 dotycząca postępowania przed sądem administracyjnym w I instancji, do którego nawiązuje § 21 ust. 1 pkt 2 lit "b" rozporządzenia, wynosi w przedmiotowej sprawie zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit "a" - 60 zł. W rozpatrywanym przypadku ww. opłata ( nie mniejsza niż 120 zł) winna wynosić trzykrotność wskazanej wyżej kwoty, tj. 360 zł. (3* 120 zł). Należy bowiem podkreślić, że na rozprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie działając na podstawie art. 111 § 2 p.p.s.a. połączył do wspólnego rozstrzygnięcia trzy oddzielne sprawy zainicjowane skargami wniesionymi przez W.W.. Połączenie oddzielnych spraw w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia nie oznacza, że takie połączenie tworzy z tych spraw jedną, nową sprawę, nie pozbawia bowiem połączonych spraw ich odrębności oraz nie zmienia faktu, że łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy są nadal samodzielnymi sprawami. Oznacza to, że w każdej z tych spraw należne byłoby wynagrodzenie dla pełnomocnika. W sytuacji zatem, gdy wyrokiem z dnia 21 czerwca 2017 r. rozstrzygnięto sprawy połączone na podstawie art. 111 § 2 ww. ustawy, pełnomocnik skarżącego udzielił pomocy prawnej w każdej z trzech połączonych spraw. Dlatego też pełnomocnikowi skarżącego należało się wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w każdej z łącznie rozpoznanych i rozstrzygniętych spraw. W ocenie referendarza sądowego przedmiotowa kwota jest adekwatna do udziału pełnomocnika w postępowaniach po wzięciu pod uwagę niezbędnego nakładu pracy pełnomocnika, a także charakteru przedmiotowych spraw (stopnia ich zawiłości). Wskazaną powyżej opłatę należną, należało podwyższyć o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (obecnie 23 %) tj. o kwotę 82,80 zł. Z tych względów, na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a. i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 2 lit "b" i pkt 1 lit "a" oraz § 4 ust. 2, 3 rozporządzenia, orzeczono, jak w postanowieniu.