I SA/Ol 170/17

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Anna Ambroziak po rozpoznaniu w dniu 4 września 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.W. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W.W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej) z dnia 27 grudnia 2016r., Nr "[...]" w przedmiocie: stwierdzenia powstania długu celnego, określenia kwoty cła postanawia: 1. umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, 2. ustanowić adwokata WSA/post.1 - sentencja postanowienia W sprawie, prawomocnymi postanowieniami z dnia 23 marca 2017 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjny w Olsztynie, przyznał skarżącemu W.W. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych ponad kwotę 50 zł, w spawach ze skargi, na decyzje Dyrektora Izby Celnej , z dnia 27 grudnia 2016 r., Nr "[...]". W dniu 21.04.2017 r. W.W. tytułem kosztów sądowych w sprawach o sygn. akt I SA/Ol 167/17 – I SA/Ol 175/17 wpłacił kwotę 450 zł. Wyrokiem z dnia 21 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, po połączeniu spraw o sygn. akt I SA/Ol 170/17 –I SA/Ol 175/17 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, oddalił skargę W.W. na sześć decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia 27 grudnia 2016 r. Następnie, na formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF z dnia 9 sierpnia 2017 r. (data wpływu do tut. Sądu 28.08.2017 r.) skarżący W.W. złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz wniósł o ustanowienie adwokata. Ze złożonego przez skarżącego formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną oraz synem. Skarżący otrzymuje rentę w wysokości "[...]", jego żona uzyskuje dochód z tytułu umowy o pracę i renty w łącznej wysokości "[...]". Łączny dochód rodziny wynosi "[...]". Skarżący wraz z żoną są właścicielami domu o powierzchni 82 m2 i szacunkowej wartości 100.000 zł, innego majątku nie posiadają. Majątku nie posiada również ich syn. Do miesięcznych wydatków gospodarstwa domowego należą: energia elektryczna 160 zł, telefon i internet 200 zł, lekarstwa 300 zł, ubezpieczenie na życie 125 zł, gaz 60 zł, woda 40 zł, bilet miesięczny 120 zł, opał 3.000 zł rocznie (w skali miesiąca 250 zł), ubezpieczenie domu 300 zł rocznie (w skali miesiąca 25 zł), podatek od nieruchomości 300 zł rocznie (w skali miesiąca 25 zł), rehabilitacja 2000 zł rocznie (w skali miesiąca 166,66 zł) oraz "Urząd Skarbowy" – 350 zł miesięcznie. Łącznie miesięczne wydatki wynoszą około 1.820 zł. Skarżący wskazał, iż nie stać go na opłacenie kosztów postępowania. Nadto podniósł, że chce złożyć skargę kasacyjną od wyroku tut. Sądu. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 245 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r, poz. 1369 ze zm.), zwaną dalej w skrócie p.p.s.a.,, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie stwierdzić należy, że skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i nowy wniosek w zakresie ustanowienia adwokata.. Przystępując zatem do rozpoznania wniosku złożonego w niniejszym postępowaniu a dotyczącego zwolnienia od kosztów sądowych w pierwszej kolejności trzeba zwrócić uwagę, że w jego toku wydano już postanowienie w przedmiocie prawa pomocy (opisane wyżej postanowienie z 23 marca 2017 r.) w związku z wnioskiem skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych, które to postanowienie jest prawomocne. Na mocy powyższego postanowienia przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych ponad kwotę 50 zł, którą to kwotę wnioskodawca uiścił w dniu 21.04.2017r. Tym samym należy stwierdzić, że wnioskodawca nie jest już zobowiązany do opłacenia innych kosztów postępowania. Wobec powyższego złożony ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podlega umorzeniu na podstawie art. 249 a p.p.s.a. Odnosząc się do wniosku skarżącego o ustanowienie adwokata uznano, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Za powyższym przemawia fakt, iż środki uzyskiwane przez rodzinę wnioskodawcy nie są na tyle wysokie, aby umożliwiały opłacenie kosztów ustanowienia adwokata we własnym zakresie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla niego i jego rodziny. Wzięto również pod uwagę fakt, iż na obecnym etapie postępowania obowiązuje przymus adwokacki. Zatem w sytuacji skarżącego i jego rodziny, która tylko z tytułu stałych wydatków ponosi koszty utrzymania w wysokości ponad 1800 zł miesięcznie, nie licząc kosztów wyżywienia, środków czystości, uznano, że nie jest on w stanie z dochodów ok. "[...]" miesięcznie opłacić ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika samodzielnie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie 249a p.p.s.a., art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. i art. 258§2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.