I SA/Ol 175/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym – ustanowić adwokata. Postanowieniem z dnia 28 września 2009r. sygn. akt j.w. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę J. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego. Postanowienie powyższe zostało doręczone adresatowi w dniu 2.10.2009r. (k. 94 akt). Pismem z dnia 13.10.2009r. (data wpływu do sądu 19.10.2009r.) skarżący zwrócił się z prośbą o ustanowienie adwokata z urzędu. W dniu 26.11.2006r. zostały usunięte braki formalne, przez złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. W jego treści skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Odnośnie swojej sytuacji majątkowej i osobistej podał, że opisywał ją już w swoich wcześniejszych prośbach kierowanych do Sądu. Rzeczywiście, Sądowi z urzędu znana jest sytuacja skarżącego gdyż postanowieniem z dnia 1 lipca 2009r. przyznał mu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w kwocie przekraczającej 400 zł. Zatem Sąd przyjmuje, iż skarżący nadal przebywa w Zakładzie Karnym. Otrzymuje rentę w wysokości 510,65 zł netto, która wpływa co miesiąc na jego rachunek bankowy w PKO BP. Z rachunku bankowego realizowane są stałe zlecenia, w tym na częściowe pokrycie kosztów utrzymania mieszkania matki, w którym wnioskodawca ma zamiar zamieszkać po odbyciu kary (wraz z matką). Mając na uwadze sytuację życiową i materialną skarżącego Sąd uznał, że spełniona została, określona w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm.), zwana dalej w skrócie p.p.s.a., przesłanka do udzielenia prawa pomocy. Zważywszy przede wszystkim na konstytucyjne prawo strony do zaskarżenia każdego orzeczenia sądu pierwszej instancji oraz przewidzianego w art. 175 § 1 p.p.s.a tzw. przymusu adwokackiego Sąd uwzględnił wniosek o ustanowienie adwokata. Nie było natomiast potrzeby ponownego rozważania zwolnienia od opłat sądowych, gdyż aktualne w tym zakresie jest postanowienie WSA z dnia 1 lipca 2009r., na mocy którego skarżący został zwolniony od kosztów w części przekraczającej obowiązek uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 400 zł. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 146 § 1 pkt 2 w związku z art. art. 245 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.