I SA/Ol 183/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Małgorzata Klimek po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. G. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi B. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie: odmowy uchylenia ostatecznej decyzji w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za grudzień 2003r. i styczeń 2004r. postanawia: 1) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych 2) ustanowić dla skarżącej radcę prawnego Wnioskiem z dnia 3 marca 2012r., złożonym wraz ze skargą, skarżąca B. G., reprezentowana przez swojego brata M. L. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Ze złożonego przez skarżącą formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe z dwiema córkami. Uzyskuje dochód z tytułu umowy o pracę w kwocie 630 zł. Dodatkowo oświadczyła, że otrzymuje zaliczki alimentacyjne w wysokości po 400 zł na dziecko, córki korzystają z pomocy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w "[...]". Wskazała, iż dochód miesięczny jej rodziny wynosi 1.430 zł. Skarżąca wyjaśniła, iż nie posiada żadnego majątku. Nadto podała, że posiada zaległości w opłatach za gaz i czynsz w kwocie około 4.000 zł. Argumentując wniosek wskazała, iż posiada na utrzymaniu dwie córki, utrzymuje się z zatrudnienia, na którym dokonano zajęcia egzekucyjnego na rzecz alimentów dla jej dorosłej córki w wysokości 600 zł. Kwota jej wynagrodzenia po realizacji alimentów wynosi około 630 zł. Podniosła także, iż decyzją z dnia 28.11.2008r. Prezes ZUS umorzył jej zaległe składki. Ponadto decyzją z dnia 16.02.2010r. Naczelnik III US"[...]" umorzył jej zaległość podatkową za maj 2004r. Rozpoznając niniejszy wniosek zważono, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r, poz. 270), zwaną dalej w skrócie p.p.s.a., Sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie całkowitym, w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast stosownie do pkt 2 §1 art. 246 ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zaznaczyć jednocześnie należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, a w zakresie częściowym obejmuje tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art.245§2 i 3 p.p.s.a.). Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącej stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym przez nią zakresie. Wskazać należy, iż wykazała ona, z czego się utrzymuje oraz wyjaśniła swoją sytuację majątkową i rodzinną. Stwierdzić należy, iż wnioskodawczyni wraz ze swoją rodziną utrzymuje się z bardzo ograniczonych środków finansowych. Korzysta z pomocy instytucji powołanych do wspierania osób najuboższych. Trudno zatem uznać, aby ze środków finansowych jakimi dysponuje miesięcznie jej rodzina, skarżąca była w stanie zgromadzić środki pieniężne na pokrycie przedmiotowych kosztów postępowania sądowego oraz kosztów pełnomocnika. O trudnej sytuacji materialnej świadczą również zaległości w opłacaniu czynszu oraz rachunków za media. W tej sytuacji, za uzasadnione uznać należy przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, gdyż z okoliczności niniejszej sprawy wynika, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art.246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.