I SA/Ol 184/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Renata Kantecka, , , po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. ze skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie a dnia "[...]" r. sygn. akt "[...]" oddalającego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r. Nr "[...]" w przedmiocie odmowy udzielenia zwolnienia i ulgi w [podatku rolnym p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. J. M., działający przez pełnomocnika - doradcę podatkowego S. N., na podstawie art. 58 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, pismem z dnia 15 września 2003r., wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2003r., sygn. akt "[...]", doręczonym w dniu 3 lipca 2003r. W skardze podniósł, że jej podstawą jest stwierdzenie, iż opisany wyrok w rażący sposób narusza przepisy prawa materialnego oraz przepisy postępowania mające bezpośredni wpływ na wynik rozstrzygnięcia, a także stoi w oczywistej sprzeczności z treścią dotyczącego tego samego stanu prawnego i faktycznego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 14 listopada 2001 r. sygn. akt "[...]", a ponadto, że na tle sprawy wyłania się zagadnienie prawne: czy w postępowaniu podatkowym decydujące znaczenia mają dokumenty, nawet jeżeli nie odzwierciedlają one rzeczywistości, czy też jednym z zadań postępowania jest ustalenie faktycznej treści tych dokumentów. W uzasadnieniu skargi kwestionował ustalenia i stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowe w zaskarżonym wyroku z dnia 30 maja 2003r. oddalającym jego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie odmowy udzielenia zwolnienia i ulgi w podatku rolnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny, który na mocy art.103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1271 ze zm.) stał się właściwy do orzekania w sprawie na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."), zważył, co następuje: Przepisy działu VII (art.270-285) p.p.s.a. zatytułowanego "Wznowienie postępowania" regulują: podstawy wznowienia postępowania, termin wniesienia skargi, wymogi skargi o wznowienie postępowania oraz zasady i tryb postępowania wszczętego wniesieniem skargi. Według art.271 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, która zachodzi w przypadkach wskazanych w punkcie 1 i 2 tego artykułu, a więc jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia oraz jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Według art.272 p.p.s.a. podstawę wznowienia stanowić może orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie której zostało wydane orzeczenie. Według art.273 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania na tej podstawie, że: – orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym albo skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym, – orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa, a ponadto w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu lub późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W myśl art.279 p.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. W ocenie Sądu z treści skargi wynika, że żądanie to nie opiera się na żadnej z ustawowych podstaw wznowienia postępowania wskazanych w art.271-273 p.p.s.a. W szczególności zaś nie zachodzi podstawa, o której mowa w art.273 § 3 ustawy, do wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2003r. wydanym na skutek skargi wniesionej na decyzję administracyjną wydaną ponownie w tej samej sprawie podatkowej, po uchyleniu poprzedniej decyzji przez Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku wyrokiem z dnia 14 listopada 2001 r. Orzeczeniem w tej samej sprawie w postępowaniu przed sądem administracyjnym byłoby wyłącznie orzeczenie, które dotyczyłoby kwestii zgodności bądź niezgodności z prawem oznaczonej co do daty i numeru decyzji, która była już przedmiotem oceny sądu. W rozpoznanej zaś sprawie, powoływanym przez skarżącego wyrokiem z dnia 14 listopada 2001r., sygn. akt "[...]", Naczelny Sąd Administracyjny uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. z dnia 28 grudnia 1998r. nr "[...]", wskazując, iż organ winien ponownie rozpatrzyć sprawę i dokonać ustaleń co do wielkości posiadanych przez skarżącego gruntów stanowiących nieużytki, a w związku z tym także ponownej oceny uprawnień skarżącego do dochodzonej ulgi w podatku rolnym. W konsekwencji powyższego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w E., decyzją z dnia "[...]"r. uchyliło decyzję Burmistrza Miasta i Gminy T. z dnia "[...]" r. w sprawie odmowy udzielenia ulgi w podatku rolnym i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Decyzją z dnia "[...]" r. Burmistrz Miasta i Gminy T. ponownie odmówił J. M. udzielenia ulgi w podatku rolnym, a organ odwoławczy (Samorządowe Kolegium Odwoławcze E.) decyzją z dnia "[...]" r., nr "[...]", utrzymał ją w mocy. Rozstrzygnięcie to było przedmiotem kolejnej skargi do NSA. Orzekając w tej sprawie Sąd wyrokiem z dnia 30 maja 2003r., sygn. akt "[...]", skargę oddalił. Mając na względzie powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.280 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.