I SA/Ol 193/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w O. - obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w O. z dnia "[...]’, Nr "[...]" w przedmiocie: pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia postanawia : odrzucić skargę WSA/post.1 – sentencja postanowienia J. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia. W piśmie nie wskazała zarzutów przeciw postanowieniu z dnia "[...]". Z akt sprawy wynika, iż strona skarżąca na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 1 marca 2017 r. została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych poprzez: wskazanie osnowy, tj. wskazanie, jaki jest faktyczny zamiar wnoszącego skargę, tego czy wnosi o uchylenie w całości lub w części zaskarżonego aktu (postanowienia), o stwierdzenie jego nieważności. Jednocześnie na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 1 marca 2017 r. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w wysokości 100,00 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia ww. zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały doręczone skarżącej w dniu 20 marca 2017r. Pomimo upływu, z dniem 27 marca 2017r., zakreślonego terminu skarżąca nie wskazała osnowy skargi tj. nie określiła faktycznego zamiaru złożenia skargi, nie uiściła również wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić z dwóch względów. Po pierwsze wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej zwanej w skrócie p.p.s.a.), Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z powyższym, zarządzeniem z dnia 1 marca 2017 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. Powyższe wezwanie doręczone zostało adresatowi w dniu 20 marca 2017r. (k. 10). Tym samym termin do wykonania nałożonego na skarżącą obowiązku upłynął w dniu 27 marca 2017r. Wpis od skargi w tym terminie nie został uiszczony, a zatem zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Dodatkową podstawę do odrzucenia przedmiotowej skargi stanowiło nieusunięcie przez skarżącą, pomimo wezwania Sądu, braku formalnego skargi. Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna zawierać elementy wymienione w tym przepisie (m.in. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego), jednak przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te zostały określone w art. 46 p.p.s.a.. Jednym z tych wymogów jest wskazanie osnowy wniosku lub oświadczenia (art. 46 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Brak któregoś ze wspomnianych elementów stanowi brak formalny skargi. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi nieuzupełnienie w powyższym terminie braków formalnych skutkuje jej odrzuceniem, co wynika z treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.. Wezwanie do usunięcia ww. braku formalnego skargi wraz ze stosownym pouczeniem o skutkach niedochowania obowiązku zostało doręczone skarżącej w jednej przesyłce wraz z wezwaniem do uiszczenia wpisu, stąd termin na wykonanie obowiązku wskazania faktycznego zamiaru wnoszącej skargę tj. czy wnosi o uchylenie całości lub w części zaskarżonego postanowienia z dnia "[...]", ewentualnie czy wnosi też o stwierdzenie nieważności tego aktu, jest identyczny jak przy wezwaniu do uiszczenia wpisu, o którym mowa była wcześniej. W zakreślonym terminie skarżąca nie usunęła również tego braku formalnego. Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.