I SA/Ol 194/11

Dnia 30 sierpnia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 sierpnia 2011 roku wniosku M.C. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M.Ż., M.C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie: orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej byłych wspólników spółki jawnej postanawia : przyznać M.C. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych . Postanowieniem z dnia 13 maja 2011r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olszynie odmówił przyznania wnioskodawcy prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Powyższe postanowienie pełnomocnik M.C. - radca prawny P.K. otrzymał 20 maja 2011r. Sprzeciw od powyższego postanowienia pełnomocnik wnioskodawcy złożył 25 maja 2011r. W uzasadnieniu sprzeciwu wskazał, że jedynym źródłem dochodów wnioskodawcy jest pomoc rodziny w wysokości 1100 zł. Natomiast koszty utrzymania gospodarstwa domowego jakie ponosi skarżący mieszczą się w granicy 600 zł. W wyniku wniesienia przez stronę skarżącą sprzeciwu przeciwko wskazanemu postanowieniu straciło ono moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym (art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.). Wnioskiem z dnia 2 lutego 2011r. M.C. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego przez wnioskodawcę formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie pracuje i nie posiada majątku. Utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego w ramach pomocy rodziny w wysokości 1100 zł miesięcznie. W uzasadnieniu formularza wniosku wskazał, że nie posiada środków na opłacenie kosztów sądowych. Nadto oświadczył, że stałe koszty utrzymania wynoszą 600 zł. Pismem z dnia 7.04.2011r., M.C. został wezwany w trybie art. 255 p.p.s.a. do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. W odpowiedzi na wezwanie oświadczył, iż pomocy finansowej udziela mu małżonka K. Ł. - C. Nadto oświadczył, że nie poniósł kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika, gdyż rozliczenie to ma nastąpić po zakończeniu sprawy. Postanowieniem z dnia 13 maja 2011r. WSA w Olsztynie odmówił M.C. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 lipca 2011r. uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie do ponownego rozpoznania. NSA w Warszawie wskazał, że Sąd I Instancji rozpoznając wniosek pominął wyjaśnienie strony dotyczące całości kosztów utrzymania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 wymienionej wyżej ustawy, przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, polegające m.in. na zwolnieniu od kosztów sądowych, następuje w sytuacji, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ze złożonego przez wnioskodawcę formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie pracuje i nie posiada majątku. Utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego w ramach pomocy rodziny w wysokości 1100 zł miesięcznie. W uzasadnieniu formularza wniosku wskazał, że nie posiada środków na opłacenie kosztów sądowych. Nadto oświadczył, że stałe koszty utrzymania wynoszą 600 zł. Natomiast koszty zakupu żywności pokrywane są z pozostałej części dochodów. Przedstawiona powyżej sytuacja materialna i rodzinna wnioskodawcy pozwala na przyjęcie, iż w sprawie zachodzą szczególne okoliczności pozwalające na skuteczne ubieganie się o przyznanie prawa pomocy. Na zasadzie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 244 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.