I SA/Ol 196/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ryszard Maliszewski po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym osób fizycznych za 2010r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. D.K. we wniesionej skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym osób fizycznych za 2010r., zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący, reprezentowany przez adwokata, powołał się na niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W treści uzasadnienia skargi wyraził przekonanie o nieprawidłowości wydania zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasadności swojego stanowiska. Wskazał, że przychody z przestępstwa nie mogą być opodatkowane podatkiem dochodowym osób fizycznych. Postępowanie karne w zakresie nieuprawnionego obrotu wyrobami spirytusowymi i tytoniowymi są w toku, i skarżący przyznał się już częściowo do zarzucanych mu czynów, nie dokonywał jednak obrotu tymi artykułami w skali mu przypisywanej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonego przez niego aktu lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została przynajmniej jedna z określonych powyżej przesłanek. Sąd rozpoznając zgłoszony w niniejszej sprawie wniosek stwierdza, że skarżący nie odnosi się w swojej argumentacji do przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.. Powołuje się na nie w sposób hasłowy, a następnie wyraża przekonanie o nieprawidłowości wydanych w niniejszej sprawie decyzji i zasadności swojego stanowiska. Jednak samo przekonanie o nieprawidłowości decyzji nie wypełnia wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek, mających znaczenie dla pozytywnego załatwienia wniosku. Wskazywane przez stronę przychody osiągnięte z przestępstwa mające rzutować na możliwość opodatkowania podatkiem dochodowym osób fizycznych, czy też zakres i skala nieuprawnionego obrotu, stanowią okoliczności podlegające merytorycznemu rozpoznaniu skargi. Dla oceny, czy w sprawie rzeczywiście istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków skarżący powinien przedstawić w sposób rzeczowy wszystkie okoliczności uzasadniające realne wystąpienie takiego skutku. Takiej argumentacji wniosek o wstrzymanie decyzji nie zawiera. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.