I SA/Ol 20/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Wiesława Pierechod Sędziowie sędzia WSA Jolanta Strumiłło asesor WSA Katarzyna Górska (sprawozdawca) Protokolant starszy sekretarz sądowy Monika Rząp po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2018r. sprawy ze skargi M. Ż. na informację Rady Stowarzyszenia z dnia "[...]" nr "[...]", nr "[...]" w przedmiocie negatywnej ponownej oceny wniosku o przyznanie pomocy oddala skargę. M. Ż. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą A (dalej: "strona" lub "skarżący") złożył w dniu "[...]" wniosek o przyznanie pomocy na operację w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 działanie 19 - Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER poddziałanie 2 - "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność". Projekt zatytułowano: "Rozwój działalności w zakresie świadczenia usług turystycznych". Nabór wniosków prowadzony był przez Stowarzyszenie A i dotyczył przyznania pomocy na operacje w zakresie rozwoju przedsiębiorczości na obszarze wiejskim objętym strategią rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność poprzez rozwijanie działalności gospodarczej oraz tworzenie lub rozwój inkubatorów przetwórstwa lokalnego produktów rolnych. Z treści wniosku wynika, że operacja miała umożliwić dostęp do oferty rekreacji nawodnej, przy jednoczesnej dbałości o bezpieczeństwo użytkowników i sprzętu poprzez wprowadzenie usługi szkolenia e-learningowego "żeglarz jachtowy". Takie rozwiązanie pozwoliłoby na korzystanie z usług najmu jachtu turystom i właściwe ich przygotowanie do korzystania z najętego sprzętu w dogodnej dla najmującego formie (szkoleń zdalnych przy wykorzystaniu przekazu edukacyjnego dostarczanego przy wykorzystaniu Internetu). Przyjęto, że w ramach usługi pobytowej w wymiarze 7 dni będzie realizowane trwałe zakwaterowanie na obiekcie, z modułowym spędzaniem czasu w różnych formach rekreacji, gdzie na turystykę nawodną przeznaczone będą 3 dni. Działanie skierowane jest do osób zaczynających swoją przygodę z żeglarstwem i jednocześnie chcących skorzystać w trakcie urlopu wypoczynkowego z innych form spędzania wolnego czasu. Wniosek przeszedł pozytywnie ocenę wstępną, dokonaną przez Radę Stowarzyszenia A (dalej: "Rada"), obejmującą weryfikację zgodności operacji z warunkami przyznania pomocy określonymi w Programie Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, uznany został za zgodny z Lokalną Strategią Rozwoju (dalej: "LSR") i został przekazany do oceny według kryteriów punktowych. Rada dokonała wyboru operacji do dofinansowania na podstawie "Karty wyboru i oceny operacji w ramach LSR oraz operacji własnych, według lokalnych kryteriów" (dalej: "Karta wyboru i oceny operacji") zatwierdzonych przez Walne Zebranie Członków Stowarzyszenia A. Operacja nie otrzymała minimum punktowego w ramach kryterium 1, co skutkowało odrzuceniem wniosku z dalszego procedowania. Taką informację zawierało pismo Rady Stowarzyszenia A z dnia "[...]", skierowane do skarżącego. Podano w nim, że ani z wniosku, ani z jego załączników nie wynika, aby projekt był innowacyjny przynajmniej na skalę miejscowości. Skarżący złożył protest do Zarządu Województwa, podważając ocenę dokonaną w zakresie kryteriów: 1,2, 3 i 13. Protest został poddany autokontroli, lecz nie stwierdzono podstaw do jego uznania, o czym poinformowano skarżącego pismem z dnia "[...]". W aktach sprawy jest też pismo Rady z dnia "[...]", zawierające stanowisko Rady w sprawie protestu, stwierdzające, iż braku podstaw do zmiany rozstrzygnięcia, wraz z uzasadnieniem odnoszącym się do wszystkich kwestionowanych kryteriów. Zarząd Województwa uwzględnił protest w zakresie zarzutów dotyczących kryterium 13, dotyczącego uzasadnienia kosztów operacji. Rozpatrując ponownie wniosek o przyznanie pomocy, Rada Stowarzyszenia A pismem z dnia "[...]" poinformowała skarżącego, że operacja nie spełnia kryterium punktowego w 1 kryterium tj. innowacyjność operacji oraz że z zapisów wniosku oraz jego załączników nie wynika, aby projekt był innowacyjny przynajmniej w skali miejscowości. W związku z tym wniosek nie otrzymał minimum 1 punktu w tym kryterium. Wraz z tym pismem wysłano też skarżącemu wypełnione karty oceny, z których wynika, że w przypadku kryteriów 2 i 3 nie przyznano dodatkowych punktów. Kryterium 2 dotyczy wykorzystania, promocji i ochrona zasobów lokalnych: ludzkich, rzeczowych, przyrodniczych, kulturowo-historycznych, zaś kryterium 3 - wnioskowanej kwoty. Od informacji o negatywnej ocenie zgodności operacji złożona została skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Skarga dotyczy zaniżonej oceny punktowej i braku wyboru operacji do dofinansowania. W skardze zarzucono naruszenie art.37 ust.1 ustawy wdrożeniowej poprzez dokonanie oceny operacji niezgodnie z zasadami zawartymi w tym przepisie oraz zażądano zasądzenia ponownej oceny z przyznaniem liczby punktów z uwzględnieniem wskazań. Kryterium 1 Innowacyjność operacji. Jest to kryterium ogólne wymienione w Karcie wyboru i oceny operacji. W jego ramach możliwe było uzyskanie od 0 do 2 punków, tj. 0 pkt, gdy operacja nie jest innowacyjna, 1 pkt, gdy jest innowacyjna na poziomie miejscowości/sołectwa lub 2 pkt, gdy jest innowacyjna na poziomie LGD lub przewiduje na poziomie realizacji operacji wypracowanie rozwiązań nowatorskich, niestandardowych, o eksperymentalnym charakterze, w nietypowy sposób podchodzących do lokalnych zasobów, tradycji, przyczyniających się do pozytywnych zmian na obszarze. Zastrzeżono w Karcie wyboru i oceny, że operacja, aby mogła uzyskać dofinansowanie, musi otrzymać minimum 1 pkt w tym kryterium. W ocenie Rady, z zapisów wniosku oraz jego załączników nie wynika, aby projekt był innowacyjny przynajmniej w skali miejscowości. W związku z tym wniosek nie otrzymał minimum 1 punktu w tym kryterium. Wnioskodawca planuje świadczenie usług pobytowych, które nie są innowacyjne na skalę obszaru LGD. Trudno założyć, że będą prowadzone usługi e-learingowe, ponieważ w Biznesplanie (dalej: "BP") w punkcie 9.1 Prognoza poziomu cen i wielkości sprzedaży nie wskazano usługi w zakresie kursów internetowych. Wykazano jedynie usługę pobytową (nocleg wraz z usługą towarzyszącą). Nie przedstawiono uzasadnienia pod tabelą, wskazującego, co będzie składało się na ofertę towarzyszącą. W trakcie świadczenia usług wnioskodawca nie będzie zobowiązany rozliczyć się z usług towarzyszących, w tym przede wszystkim z usług e - learingowych. Założeniem kursów takich, jakie planuje wnioskodawca, jest nauczanie na odległość z wykorzystaniem sieci komputerowych i Internetu, co oznacza wspomaganie procesu dydaktyki przy pomocy komputerów osobistych, smartfonów, tabletów i Internetu. Wnioskodawca planuje organizować kursy w swoim obiekcie noclegowym, nie wykazał jednak, że posiada odpowiednie zasoby ( m.in. komputery, Internet). Brak zapisu w punkcie 2.2 Biznesplanu: Posiadane zasoby - jakie zasoby będą wykorzystane do prowadzonej działalności gospodarczej oraz brak wskazania w punkcie 7.1 Biznesplanu: Zestawienie przewidywanych wydatków - informacji na temat zakupu sprzętu niezbędnego do realizacji kursów. W związku z tym trudno jednoznacznie stwierdzić, że będzie zapotrzebowanie na tego typu usługi i czy będą one faktycznie realizowane. Skarżący uważa, że spełnił zarówno kryterium nr1 jak i pozostałe. Zarzuca organowi naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez negatywną ocenę projektu, dokonaną w sposób niezgodny z zasadą przejrzystości, rzetelności i bezstronności. Wskazuje na brak należytego uzasadnienia przez radę negatywnej oceny projektu w ramach kryterium 1, co stanowi samo w sobie naruszenie zasady przejrzystości, oznaczającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Uważa, że uzasadnienie przedstawione przez oceniających w zapisie brzmiącym: "brak możliwości oceny innowacyjności ze względu na brak spójności w opisie pkt 1.4 wniosku i biznesplanu z opisu projektu w pkt. 3" nie ma znamion należytego uzasadnienia. Stoi także w sprzeczności z samymi wytycznymi Kryteriów wyboru i oceny operacji, gdzie stwierdzono, że Rada została zobligowana do sporządzenia szczegółowych uzasadnień dokonywanych ocen. Wskazuje, że członkowie Rady w uzasadnieniach karty oceny przedstawili brak spójności z pkt. 3 BP, ale w rzeczywistości innowacyjność opisywana jest w pkt 4.1. Błąd popełniony przez wszystkich oceniających świadczy o fakcie braku przygotowania merytorycznego do dokonywania oceny bądź o jej dokonaniu niezgodnie z procedurami, a przecież każdy członek Rady zobligowany jest do dokonania oceny samodzielnie i indywidualnie. Dołączone do wniosku dokumenty szczegółowo opisują planowane rozwiązania i ich innowacyjność. Innowacyjność wykazano we wniosku o przyznanie pomocy w pkt 1.4 w następujący sposób: operacja jest innowacyjna na poziomie LGD. Tworzenie skonsolidowanej oferty rekreacyjnej polegającej na przygotowaniu miejsc zakwaterowania wraz z oferta pobytową opartą o sporty wodne i usługą e-learningową, która stanowi przygotowanie do samodzielnego żeglowania (szczegółowy opis i zawinięcie w biznesplanie)". Szczegółowy opis zawarto w BP, w wymaganym do tego miejscu - pkt. 4.1. Skarżący podkreślił, że objęty wnioskiem zakres produktowy zakłada złożenie kilku elementów związanych z obsługą ruchu turystycznego. Produkt przyjmie postać pakietu turystycznego zapewniającego miejsca zakwaterowania, rekreację nawodną oraz działania edukacyjne związane z przyswojeniem i podnoszeniem umiejętności żeglarskich. Ma to na celu potwierdzenie umiejętności i wiedzy, które będą stanowiły zarówno o bezpieczeństwie osób korzystających jak i samego sprzętu. Wnioskodawca opiera swoją działalność o świadczenie usług turystycznych związanych z turystyką wodną. Jako rozwiniecie działalności założył wykorzystanie posiadanych zasobów wskazanych w punkcie 2.2. Biznesplanu - jachtu i przyczepy. Wnioskodawca rozwija działalność, a produkt innowacyjny oprze o zasoby posiadane i przysposobione w ramach realizacji operacji (obiektu zakwaterowania rozumianego jako ośrodka żeglarskiego oraz platformy e-learningowej stanowiącej zdalne narzędzie przekazywania wiedzy. Dlatego niezrozumiałym jest, w ocenie strony, przedstawienie w kartach oceny informacji o braku spójności elementów opisanych jako innowacyjne, skoro zdefiniował jednostkę przychodową jako usługę pobytową (nocleg wraz z ofertą towarzyszącą) czyli pobyt, który jest połączeniem zakwaterowania i usług towarzyszących powiązanych z turystyką nawodną. Świadczy to o innowacyjności na obszarze LGD. W kartach oceny przedstawiono zdawkową ocenę, chociaż członkowie Rady byli zobowiązani do przedstawienia szczegółowego uzasadnienia. Strona podkreśla, że struktura kosztów kwalifikowalnych operacji zawiera: obiekt zakwaterowania delegowany do pełniący funkcji ośrodka żeglarskiego, środek transportu do przewozu jednostki pływające, platformę e-learningową służącą zdalnemu przekazywaniu wiedzy i przygotowaniu do samodzielnej żeglugi. Zasoby posiadane zostały wykazane jako jacht i przyczepa. Wskazane elementy, poprzez ich złożenie, przyczynią się do stworzenia nowego produktu turystycznego w postaci usługi pobytowej. Produkt przyjmie postać pakietu turystycznego zapewniającego miejsca zakwaterowania, rekreację nawodną oraz działań edukacyjnych związanych z przyswojeniem i podnoszeniem umiejętności żeglarskich i będzie całkowicie nowy dla obszaru LGD A, spełniając tym samym definicję innowacyjności zawartą w Lokalnej Strategii Rozwoju A. Kryterium 2 Wykorzystanie, promocja i ochrona zasobów lokalnych: ludzkich, rzeczowych, przyrodniczych, kulturowo-historycznych. Z "Instrukcji i procedury zmian" wynika, że w ramach tego kryterium Rada ocenia, czy operacja wykorzystuje, promuje lub przyczynia się do ochrony zasobów lokalnych, w tym ludzkich, rzeczowych, przyrodniczych i kulturowo - historycznych. Za lokalne dziedzictwo przyrodnicze przyjmuje się m. in. florę i faunę, parki, rezerwaty i pomniki przyrody, doliny rzek, elementy chronione. Zdaniem Rady oferta skarżącego nie otrzymała dodatkowego punktu, gdyż dotyczy utworzenia obiektu krótkotrwałego pobytu. W Biznesplanie w punkcie 9.1 Prognoza poziomu cen i wielkości sprzedaży wskazano jedynie usługę pobytową, co w żaden sposób nie wiąże się z wykorzystaniem akwenów i cieków wodnych. W ocenie strony z wniosku wynika, że będą wykorzystywane trzy zasoby i dlatego powinien otrzymać maksymalną liczbę punktów - 2 pkt. Powołując się na treść informacji pomocniczej do kryterium 3 "lokalne dziedzictwo przyrodnicze - m.in. flora i fauna, parki, rezerwaty i pomniki przyrody, doliny rzek, elementy chronione", skarżący zauważa, że w ramach planowanej działalności wykorzystywać będzie lokalne zasoby przyrodnicze celem świadczenia usług związanych z turystyką nawodną. Kryterium 3 Wnioskowana kwota. Odnośnie do tego kryterium Rada stoi na stanowisku, że w Instrukcji i procedurze zmian" wskazano, że dodatkowe punkty będą przyznawane w przypadku operacji z progiem dofinansowania niższym niż założone w LSR. Obniżenie progu wiąże się nie tylko z obniżeniem procentowego wsparcia, gdyż należało także obniżyć limit kwoty przeznaczonej na jednego beneficjenta. Wnioskodawca uczynił tylko pierwszą z tych rzeczy, tj. obniżył próg do 69,0 %, jednak wnioskowana kwota pomocy wynosi 300 000, 00 zł i dlatego nie jest zasadne przyznanie punktów w tym kryterium. Skarżący stoi na stanowisku, że w ramach tego kryterium powinien otrzymać ocenę punktową 1, dającą wynik 3 pkt. Podnosi, że w przypadku podmiotów prowadzących działalność gospodarczą określono jedynie poziom dofinansowania. W zapisach LSR nie wskazano kwoty pomocy objętej limitem na operacje, a jedynie procentową wartość dofinansowania na rzecz podmiotów rozwijających działalność na gospodarcza na poziomie: 50%, 60% i 70%. W odpowiedzi na skargę Rada wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Zgodnie z art.30a ust.3 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. DzU 2017, poz.1460, dalej: "ustawa wdrożeniowa") realizacja rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność odbywa się na zasadach określonych w ustawie z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (DzU poz. 378 oraz z 2017 r. poz. 5), a w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie - na zasadach określonych w niniejszej ustawie, tj. w ustawie wdrożeniowej. Zgodnie z art.22 ust.1 pkt1, ust.5 i 7 ustawy o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności od negatywnej oceny zgodności operacji z LSR przysługuje podmiotowi ubiegającemu się o wsparcie, prawo wniesienia protestu. Protest jest wnoszony za pośrednictwem LGD i rozpatrywany przez zarząd województwa. Do wnoszenia protestu i postępowania wszczętego na skutek jego wniesienia przepisy art. 53 ust. 2 i 3, art. 56 ust. 2 oraz art. 57-67 ustawy wdrożeniowej stosuje się odpowiednio. Na podstawie art.37 ust.1 ustawy wdrożeniowej instytucja przeprowadzająca wybór projektów do dofinansowania, dokonuje tego w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. W aktach sprawy znajduje się dokument o nazwie: "Procedura wyboru i oceny operacji w ramach LSR oraz operacji własnych LGD", będąca załącznikiem do nr2 do aneksu nr3 z dnia "[...]" do Umowy o warunkach i sposobie realizacji strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność nr "[...]" z dnia "[...]" (dalej: "Procedura wyboru i oceny"). Zgodnie z §6 tego aktu Rada dokonuje wyboru operacji do finansowania zgodnie z Kartą wyboru i oceny operacji w ramach LSR oraz operacji własnych wg lokalnych kryteriów zatwierdzonych przez Walne Zebranie Członków Stowarzyszenia A. Załącznikiem nr2 do Procedury wyboru i oceny jest Karta wyboru i oceny operacji w ramach LSR oraz operacji własnych według lokalnych kryteriów" (dalej: "Karta wyboru i oceny"), w której kolejno opisano poszczególne kryteria, ich wagę, punkty oraz wpływ. W "Procedurze wyboru i oceny" znajduje się także "Instrukcja i procedura zmian". W tym dokumencie w zakresie kryterium 1 zastrzeżono, że będzie ono oceniane na płaszczyźnie terytorialnej, a także w kontekście dążenia do zupełnie nowych rozwiązań stosowanych przez wnioskodawcę. Do oceny Rady będzie należało, czy projekt jest innowacyjny na skalę miejscowości/sołectwa, obszaru LGD. W kryterium tym zastosowane zostało minimum punktowe, gdyż zaznaczono, że operacja musi uzyskać w ramach tego kryterium minimum 1 punkt, aby mogła uzyskać dofinansowanie. Dodatkowo punktowane będą projekty nowatorskie, nie standardowe, o eksperymentalnym charakterze, w nietypowy sposób podchodzące do lokalnych zasobów, tradycji, przyczyniających się do pozytywnych zmian na obszarze. Przyznano poszczególnym członkom rady możliwość wyrażenia subiektywnej oceny, tj. poszczególni członkowie Rady mogą mieć różne opinie do tego, czy dana operacja jest innowacyjna, przy czym, aby zminimalizować ten efekt Rada została zobligowana do sporządzania szczegółowych uzasadnień dokonywanych ocen. Z kolei w Lokalnej Strategii Rozwoju A na lata 2014 -2020 określono innowacyjność jako wprowadzenie czegoś nowego, nowatorstwo, reformę, ulepszenie. Innowacyjność może ona dotyczyć wszelkich dziedzin i sfer oddziaływań w różnych kierunkach. Innowacyjne są więc wszystkie ulepszenia maszyn i urządzeń, reformy systemów, jak i tworzenie zupełnie nowych rzeczy, zjawisk lub wartości. Innowacje mogą dotyczyć zarówno najwyższych technologii, jak i elementów życia codziennego. Mając na względzie powyższe regulacje Sąd nie dopatrzył się zarzucanego przez skarżącego naruszenia przepisu art. art.37 ust.1 ustawy wdrożeniowej poprzez dokonanie oceny operacji niezgodnie z zasadami zawartymi w tym przepisie. Ocena dokonana przez członków Rady Stowarzyszenia A, zawierająca pewne dostrzeżone przez skarżącego mankamenty, nie narusza ww. przepisu w sposób wpływający na treść rozstrzygnięcia rady. Zgromadzone w sprawie dowody pozwalały bowiem na uznanie, że wnioskowana operacja nie ma charakteru innowacyjnego. Na takie stwierdzenie pozwala analiza dokumentów przedłożonych przez skarżącego wraz z wnioskiem o przyznanie pomocy, będących podstawą dokonania oceny. Sąd podziela, chociaż nie we wszystkich aspektach, ocenę dokonaną przez Radę w zakresie oceny spełnienia przez skarżącego kryterium nr1 Innowacyjność. Z treści złożonego wniosku oraz załączników, a w szczególności z BP nie wynika bowiem, aby planowana operacja, stanowiąca połączenie dwóch usług – kursu internetowego oraz turnusu pobytowego związanego z żeglowaniem - mogła zostać uznana za innowacyjną. Sąd zgadza się z tą częścią stanowiska Rady, z której wynika, iż trudno jednoznacznie stwierdzić, czy będzie zapotrzebowanie na tego typu usługi i przede wszystkim – czy będą one faktycznie zrealizowane. Zauważyć należy, że o ile z BP i z wniosku wynika, na czym miałaby polegać usługa pobytowa, to nie wiadomo, na czym dokładnie miałoby polegać wykonanie usługi e-learningu. Usługa ta została zbyt ogólnie, czy wręcz ogólnikowo opisana w BP. Ponadto, o ile możnaby uznać, że w dokumencie tym nie było konieczne wykazanie w pkt IX.1 ewentualnych przychodów z tego tytułu, bo możliwe byłoby do przyjęcia, że kurs internetowy świadczony jest nieodpłatnie, w związku z czym nie został wyceniony, o tyle nie można tego samego założenia zastosować do części kosztowej BP. Można zgodzić się z pełnomocnikiem skarżącego, który na rozprawie wskazywał, że udział w kursie internetowym odbywa się na sprzęcie i przy wykorzystaniu Internetu kursanta, a nie organizatora kursu, co nie rodzi po stronie organizatora kosztów, lecz jednak organizacja takiego kursu wymaga od organizatora co najmniej stworzenia (zakupu) platformy internetowej, jej utrzymywania i aktualizacji (projekt miał być realizowany przez kilka lat), monitorowania przebiegu kursów, opracowania, przeprowadzenia i sprawdzenia testów końcowych, wystawiania certyfikatów, o których jest mowa w BP. Powyższe wymaga więc nakładów finansowych, a także ludzkich, o czym we wniosku i w PB nie wspomina się. W pkt VII BP Zakres rzeczowo – finansowy ppkt 7.1 Zestawienie przewidywanych wydatków niezbędnych do realizacji operacji - wykazano w poz.6 jako jedną jednostkę zakupową e-learning, w cenie jednostkowej 14 000 zł. Jednak z uzasadnienia wydatku nie wynika, na co konkretnie miałyby zostać przeznaczone te środki. Nie wiadomo także, kto miałby zajmować się obsługą kursu e-learningowego, tj. wykazano wprawdzie w pkt VIII BP zatrudnienie dwóch pracowników, ale z BP wynika, że w innym celu niż obsługa e-learningu (utrzymanie obiektu i obsługa gości). Ani z wniosku, ani z BP nie wynika także powiązanie pomiędzy ukończeniem kursu a pobytem połączonym z żeglowaniem i wykorzystaniem umiejętności nabytych podczas kursu internetowego. Nie wiadomo, kto i jak zweryfikuje, czy na pobyt zgłosiły się te same osoby które odbyły kurs, czy też może inne osoby. Z przedłożonych do oceny Rady dokumentów nie wynika związek pomiędzy dwiema różnymi usługami, połączenie których miało dać efekt innowacyjności. Dlatego też, mając na względzie przytoczoną definicję innowacyjności zawartą w Instrukcji, słusznie oceniła Rada, że projekt nie ma charakteru innowacyjnego. Skarżący nie wykazał bowiem, aby w projekcie doszło do połączenia usługi nauki przez Internet z usługą pobytową, w czasie której wykorzystywano by wiedzę nabytą w trakcie kursu. Słuszna jest zatem uwaga członków Rady, że trudno jednoznacznie stwierdzić, czy ww. usługi będą faktycznie realizowane. Sąd ma także zastrzeżenia do BP w części II 2.2 "Podane zasoby, które będą wykorzystywane do prowadzonej działalności gospodarczej". Nie wykazano tu, w oparciu o jaki posiadany zasób sprzętowy będą organizowane kursy. W świetle powyższego, zajęte przez Radę stanowisko w kwestii oceny kryterium 1 jest prawidłowe. Nie zmienia tego podnoszona przez skarżącego okoliczność, że członkowie Rady błędnie powołali w Karcie oceny jednostki redakcyjne BP. Do procedury oceny wniosków konkursowych nie mają zastosowania przepisy Kpa, dlatego tego rodzaju błędy nie są oceniane tak rygorystycznie, jak ma to miejsce w postępowaniu administracyjnym. Dlatego, ze względu na to, że w ocenie sądu, Rada miała podstawy do uznania, że projekt nie jest innowacyjny, wytknięte przez skarżącego błędy należy uznać za nie wpływające na treść rozstrzygnięcia i nie skutkujące naruszeniem zasad określonych w art.37 ust.1 ustawy wdrożeniowej. Ze względu na to, że w Karcie wyboru i oceny zastrzeżono, że operacja, aby mogła uzyskać dofinansowanie, musi otrzymać minimum 1 pkt w tym kryterium – a skarżący otrzymał 0 pkt, traci na znaczeniu kwestia zasadności pozostałych podnoszonych przez skarżącego zarzutów, dotyczących zaniżenia punktacji w zakresie kryteriów 2 i 3. W tych realiach faktycznych i prawnych Sąd nie dopatrzył się ani istotnego dla sprawy naruszenia przez Radę zasad oceniania wniosków, zawartych w wyżej opisanej dokumentacji konkursowej, ani naruszenia zasad wynikających z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w sposób wpływający na podjęte rozstrzygniecie. Ocena wniosku w zakresie kryterium nr1, dokonana wprawdzie niezbyt nieprofesjonalnie, nie naruszyła jednak w istotny sposób zasad przejrzystości, rzetelności bądź bezstronności oraz zasady przyznania wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. W związku z powyższym, wobec niestwierdzenia, aby w związku z dokonaną przez radę oceną wniosku doszło do naruszenia przepisów prawa, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej skargę należało oddalić.