I SA/Ol 201/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Krzykowski po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej) z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W.K. (dalej jako skarżąca, wnioskodawca, strona) we wniesionej skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej) z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, zawarła także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu złożonego wniosku skarżąca podała, że nie posiada środków pozwalających na zapłatę zaległości podatkowej. W chwili obecnej nie dysponuje jakimikolwiek oszczędnościami, ani środkami, które pozwoliłyby jej wykonać zobowiązanie. Strona funkcjonuje wyłącznie dzięki pomocy rodziny i ewentualna przymusowa egzekucja pozbawi skarżącą środków do życia zagrażając egzystencji skarżącej i jej rodziny. Ponadto to nie ona winna być obciążona obowiązkiem podatkowym w niniejszej sprawie, w związku z czym egzekucja stanowić będzie przejaw rażącej niesprawiedliwości i bezprawia, skoro do zapłaty przymuszona zostanie inna osoba niż rzeczywiście zobowiązana do zapłaty podatku na gruncie niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Użyte w ww. przepisie wyrażenie "sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie" oznacza, że orzeczenie dotyczące wstrzymania ma charakter fakultatywny, a więc może lecz nie musi być wydane, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie prawa, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania decyzji. Sąd wydając orzeczenie bierze pod uwagę zarówno wniosek skarżącego, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Wprawdzie przedmiot sporu stanowi świadczenie pieniężne, które z natury rzeczy jest odwracalne, co oznacza - w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi - zwrot należności z odsetkami, jednak Sąd wziął pod uwagę wysokość ciążących na wnioskodawcy kwot zobowiązań w zestawieniu z argumentacją strony skarżącej funkcjonującej wyłącznie dzięki pomocy rodziny w zakresie skutków wykonania decyzji. W rezultacie Sąd stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie zachodzą podstawy do przyjęcia, iż w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo powstania u skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd podkreśla jednocześnie, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest jedynie środkiem tymczasowej ochrony strony skarżącej do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd i stosownie do art. 61 § 6 p.p.s.a. upada z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę bądź z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Odnosząc się do kwestionowanej we wniosku zasadności obciążania skarżącej obowiązkiem podatkowym w niniejszej sprawie Sąd wyjaśnia, że sądowa kontrola zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Przy rozpoznaniu skargi strony Sąd będzie miał też na uwadze tezy zawarte w dotychczasowym orzecznictwie sądowoadministracyjnym, w tym znane z urzędu stanowisko prawne wyrażone w wyroku tut. Sądu z dnia 23 lutego 2017r. sygn. akt I SA/Ol 922/16. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.