I SA/Ol 206/18

PostanowienieWSA w Olsztynie2018-05-15

Skład orzekający: Małgorzata Klimek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, utrzymujący się z niskiej renty i ponoszący wysokie koszty utrzymania (w tym alimenty), spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżący spełnił przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych. Stwierdzono, że jego sytuacja finansowa, wynikająca z niskiej renty chorobowej, braku oszczędności i majątku podlegającego spieniężeniu, uniemożliwia mu poniesienie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.
Stan faktyczny
Skarżący Z. K. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w związku z wniesioną skargą na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Wniosek motywował swoją trudną sytuacją materialną, niską rentą, koniecznością płacenia alimentów oraz innymi wydatkami. Przedstawił dane dotyczące swojego stanu rodzinnego, majątku i dochodów.
Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Małgorzata Klimek po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie: odmowy umorzenia zaległości podatkowej postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych WSA/post.1 - sentencja postanowienia Skarżący Z. K. w piśmie złożonym wraz ze skargą zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek swój motywował ciężką sytuacją materialną oraz wysokością otrzymywanej renty w kwocie "[...]" zł. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej (PPF) wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, utrzymuje się z renty w wysokości "[...]" zł netto miesięcznie. Na miesięczne wydatki skarżącego składają się alimenty w wysokości "[...]" zł, leki "[...]" zł, gaz "[...]" zł, prąd "[...]" zł, podatek "[...]" zł (kwartalnie) Wnioskodawca wskazał, iż jest właścicielem ½ pokoju o wartości "[...]" zł, nie posiada innego majątku. Argumentując swój wniosek skarżący wskazał, iż utrzymuje się z niewysokiej renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. Jest po rozwodzie płaci alimenty w wysokości "[...]" zł. Kwota która pozostaje mu po opłaceniu pozostałych kosztów utrzymania nie wystarcza mu na godne życie. Dane przedstawione przez wnioskodawcę znalazły swoje potwierdzenie w aktach administracyjnych niniejszej sprawy. Rozpoznając niniejszy wniosek, zważono co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, cyt. dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części, albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego, lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Natomiast w zakresie częściowym, o co wniósł w niniejszej sprawie skarżący, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącego wskazać należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie. Stwierdzić należy, że w obecnej sytuacji finansowej wnioskodawca nie posiada środków pieniężnych, jak również możliwości ich zdobycia na opłacenie należnych kosztów sądowych związanych z wniesieniem skargi. Zauważyć należało, iż skarżący utrzymuje się z niewysokiej renty chorobowej, wzięto również pod uwagę, że nie posiada oszczędności pieniężnych czy też składników majątkowych podlegających spieniężeniu, pozwalających na opłacenie skargi. Dane wykazane w formularzu PPF dotyczące sytuacji materialnej i osobistej skarżącego znalazły także potwierdzenie w aktach sprawy. Okoliczności te świadczą o trudnej sytuacji skarżącego i przemawiają za uznaniem, iż nie ma on dostatecznych środków na poniesienie kosztów postępowania związanych z zainicjowanym przez niego postępowaniem sądowym. W związku z tym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzec należało jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło