I SA/Ol 21/09
PostanowienieWSA w Olsztynie2009-04-14
Skład orzekający: Andrzej Błesiński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej może być uzasadniony jedynie powołaniem się na istnienie wad prawnych decyzji?Ratio decidendi
Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo powołanie się na istnienie wad prawnych decyzji nie jest wystarczającą przesłanką do wstrzymania jej wykonania, gdyż ocena legalności decyzji należy do etapu merytorycznego rozpoznania skargi.Stan faktyczny
Spółka A złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą podatku od towarów i usług, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Skarżąca argumentowała, że wstrzymanie jest konieczne ze względu na "ważny interes publiczny" oraz "istotne wady prawne" decyzji, w tym zastosowanie nieistniejącej podstawy prawnej.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Błesiński na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Zaskarżoną decyzją, Dyrektor Izby Skarbowej, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za okres od stycznia do maja 2004r. oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego za te miesiące natomiast uchylił decyzję w pozostałej części i orzekł o określeniu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za czerwiec, lipiec i sierpień 2004r., określił zobowiązanie w podatku od towarów i usług za wrzesień i październik 2004r. (w łącznej kwocie 63.825 zł), ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe w kwocie 12.393 zł za miesiąc czerwiec 2004r., umorzył postępowanie w sprawie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2004r. i określenia dodatkowego zobowiązania podatkowego za te miesiące.
Skarżąca zawarła w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, powołując się na ważny interes strony oraz "przede wszystkim ważny interes publiczny z uwagi na przywołanie wadliwej podstawy prawnej". Według Spółki wydanie decyzji obarczonej "bardzo istotną wadą prawną poprzez zastosowanie podstawy prawnej nie istniejącej w dacie występowania zdarzeń gospodarczych", świadczy o konieczności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ze względu na "interes osobisty każdego z członków zarządu spółki i spółki jako osoby prawnej ale przede wszystkim z uwagi na ważny interes społeczny".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D.U. nr 153, poz.1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Obowiązek wykazania istnienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na wnioskodawcy. W ocenie sądu, w rozpoznawanej sprawie skarżący takich okoliczności nie wykazał. Nie można bowiem zaliczyć do nich powołania się na "istotne wady prawne", gdyż - zgodnie z zacytowanym przepisem - przesłanką wstrzymania wykonania nie są wady prawne. To, czy zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa będzie przedmiotem oceny sądu przy merytorycznym rozpatrywaniu skargi. Rozstrzyganie o tym na etapie orzekania co do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji jest nie tylko przedwczesne ale i niedopuszczalne.
Skoro więc skarżąca Spółka nie wskazała żadnych okoliczności, które kwalifikowałyby się jako wymienione wart. 61 §3 p.p.s.a., orzec należało jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło