I SA/Ol 211/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Kędzierski Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Pierechod Sędzia WSA Renata Kantecka (spr.) Protokolant Referent stażysta Ryszarda Judziak-Brzozowa po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2011r. sprawy ze skargi spółki A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2007r. postanawia zawiesić postępowanie sądowe W dniu 18 listopada 2009r. T wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję wydaną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze z dnia "[...]" ., nr "[...]" utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza z dnia "[...]" w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2007 r. na kwotę 249.758 zł. Pismem z dnia 6 stycznia 2010 r., strona skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125§1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 , poz. 1270 ze zm.) – dalej jako p.p.s.a., z uwagi na to, że rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy zależy od wyniku postępowania w sprawie skargi konstytucyjnej Polskich Sieci Energetycznych S.A. (sygn. akt SK 21/07) oraz od wyniku postępowania w sprawie pytania prawnego, jakie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach skierował do Trybunału Konstytucyjnego (sygn. akt P 33/09). Następnie pismem wniesionym w dniu 5 marca 2010 r. skarżąca złożyła kolejny wniosek o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125§1 pkt 1 p.p.s.a. z uwagi na to, że rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy zależy od wyniku postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji. Do powyższego pisma dołączono odpis wniosku z dnia 10 listopada 2009 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]".,"[...]" W dniu 10 marca 2010 r. strona skarżąca wniosła pismo, w którym wskazała, iż we wniosku o zawieszenie postępowania z dnia 2 marca 2010 r. została przytoczona błędna podstawa prawna. Prawidłową podstawą prawną wniosku jest art. 56 p.p.s.a. Zdaniem skarżącej zawieszenie postępowania jest zasadne z powodu trwania postępowania w sprawie stwierdzenie nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r. Ponadto strona wskazała, iż złożyła odwołanie od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" utrzymującej w całości w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r., "[...]" Na rozprawie w dniu 11 marca 2010 r. pełnomocnik Samorządowego Kolegium Odwoławczego przedłożył odpis decyzji SKO z dnia "[...]" r., nr "[...]", którą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji i odpis odwołania skarżącej od powyższej decyzji oraz wniósł o zawieszenie postępowania na podstawie art.56 p.p.s.a.. W związku z powyższym postanowieniem z dnia 11 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Ol 824/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zawiesił postępowanie sądowe na podstawie art. 56 p.p.s.a. Postanowieniem z dnia "[...]" r. sygn. akt "[...]" Sąd podjął postępowanie wobec uzyskania informacji o uprawomocnieniu się postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia "[...]"., sygn. akt "[...]", którym odrzucono skargę T na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie. Podjęcie postępowania spowodowało skutek w postaci nadania sprawie nowego numeru: I SA/Ol 211/11. Na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2011 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o zawieszenie postępowania. Przedłożył odpis skargi konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego, przez T w dniu 23 września 2010r., o stwierdzenie niezgodności ze wskazanymi normami Konstytucji RP przepisów ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych, a także odpis wniosku kierowanego do Prezesa Trybunału Konstytucyjnego o rozpatrzenie tej skargi poza kolejnością wpływu. Zdaniem pełnomocnika strony skarżącej powyższe uzasadnia zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Pełnomocnik zaznaczył także, że w Trybunale Konstytucyjnym znajdując się cztery sprawy Elektrowni Rybnik S.A. dotyczące kwestionowania konstytucyjności przepisów wskazanych w skardze konstytucyjnej także przez stronę skarżącą. Pełnomocnik organu decyzję co do ww. wniosku pozostawiła do uznania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Nawiązując do treści wniosku przypomnieć należy, iż skargą konstytucyjną Polskich Sieci Energetycznych S.A. (SK 21/07), skargami konstytucyjnymi Elektrowni "RYBNIK" S.A. (SK 19/10, 20/10, 21/10 i 24/10) oraz wystąpieniem składu orzekającego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach do Trybunału Konstytucyjnego w sprawie o sygn. I SA/Gl 110/09, z pytaniem prawnym dotyczącym zgodności przepisów art. 1a ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z art. 217 w związku z art. 84 i art. 2 Konstytucji RP (P 33/09) stwierdzono, że wspomniane przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie posiadają cech jednoznaczności i określoności, tym samym nie pozwalają na sprecyzowanie obowiązku podatkowego w sposób prawidłowy. Ponieważ zaskarżone rozstrzygnięcie oparto m.in. na przepisach art.2 ust.1 pkt 3 w związku z art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego w przedmiocie zgodności ww. przepisów z przepisami Konstytucji RP jest niezbędne do sformułowania przez Sąd wypowiedzi o tym, czy zaskarżona decyzja, jest zgodna z prawem, będzie, więc miało wpływ na wynik sprawy rozpoznawanej przez tutejszy Sąd. W doktrynie podkreśla się, że należy opowiadać się za szerokim interpretowaniem użytego w pkt 1 § 1 art. 125 p.p.s.a. pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania. Zwłaszcza należy mieć na uwadze, że celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na wskazanej wyżej podstawie powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem (art. 145 § 1 pkt 7, art. 145a k.p.a; art. 240 § 1 pkt 7 i 8 Ordynacji podatkowej), jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 272 p.p.s.a.) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym już toczącym się postępowaniu (por. M. Niezgódka-Medek (w:), B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II). Zwraca się uwagę zwłaszcza na to, iż ekonomia procesowa oraz względy sprawiedliwości przemawiają za potrzebą zawieszenia postępowania w razie badania przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności z Konstytucją lub aktami wyższego rzędu aktu normatywnego, który stanowił podstawę do wydania zaskarżonego orzeczenia. W konsekwencji Sąd doszedł do przekonania, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyników wskazanych wyżej postępowań przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przedmiotem tych postępowań jest bowiem ocena zgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej przepisu, który stanowi wszak podstawę prawną zakwestionowanych przez skarżącą Spółkę decyzji. Mając powyższe na uwadze Sąd, na zasadzie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.