I SA/Ol 219/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zofia Skrzynecka po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2009 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku K.S. o sprostowanie uzasadnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 18 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Ol 219/08, odrzucającego skargę kasacyjną od wyroku z dnia 15 października 2008 r. w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: 1) sprostować oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 18 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Ol 219/08, przez zastąpienie daty nadania skargi kasacyjnej w placówce pocztowej: "13 listopada 2008 r." datą prawidłową: "12 listopada 2008 r."; 2) oddalić wniosek o sprostowanie uzasadnienia w/w postanowienia w pozostałym zakresie. Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Ol 219/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił sporządzoną i wniesioną osobiście przez K.S. skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 15 października 2008 r. o w/w sygn. akt. Pismem z dnia 6 stycznia 2009 r. K.S. na podstawie art. 156 § 1 art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a., zwrócił się o sprostowanie uzasadnienia w/w postanowienia. Podniósł, że Sąd w uzasadnieniu postanowienia wskazał na dzień 13 listopada 2008 r. jako datę nadania w placówce pocztowej skargi kasacyjnej, gdy tymczasem skarżący w dniu 12 listopada 2008 r. nadał nie skargę kasacyjną, a zażalenie na wydany w dniu 15 października 2008 r. wyrok w sprawie o sygn. akt I SA/Ol 219/08. Powyższe zażalenie zostało sporządzone i wniesione zgodnie z obowiązującą procedurą w terminie 7 dni od daty doręczenia wyroku i zostało skierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ponadto strona podniosła, iż w dniu 5 grudnia 2008 r. , a nie jak określił to w postanowieniu Sąd – w dniu 3 grudnia 2008 r., nadał pismo zatytułowane "Skarga kasacyjna". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. W pierwszej kolejności zaznaczenia wymaga kwestia, iż każde pismo procesowe strony w postępowaniu sądowym winno zawierać stosownie do art. 46 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oznaczenie rodzaju pisma, które polega na wskazaniu określenia zgodnego z treścią pisma. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem każde pismo strony, niezależnie od tego, jakie oznaczenie nada mu strona, winno być rozpoznane zgodnie z jej intencją zawartą w treści pisma (postanowienie SN z dnia 8 grudnia 1997 r., sygn. akt III CKN 289/97, OSNC 1998, nr 5, poz. 90). Mając powyższe na uwadze, pomimo wskazania przez stronę jako podstawy prawnej wniosku przepisów art. 156 § 1 oraz art. 157 § 1 p.p.s.a., Sąd uznał, iż ze względu na określone wyraźnie we wniosku żądanie strony właściwym będzie potraktowanie powyższego pisma jako wniosku o sprostowanie uzasadnienia postanowienia z dnia 18 grudnia 2008 r. Stosownie do treści art. 156 § 1 p.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Art. 166 p.p.s.a. stanowi z kolei, iż do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W doktrynie i judykaturze podkreśla się, że sprostowanie orzeczenia w żadnym wypadku nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia zapadłego w sprawie, a ponadto jako, że nie zastępuje środka zaskarżenia nie ma wpływu na bieg terminu do jego wniesienia. Przedmiotem sprostowania mogą być jedynie niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Interpretacja przepisu art. 156 § 1 p.p.s.a. nie pozostawia wątpliwości, iż wymienione nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty. Uwzględniając powyższe należało sprostować oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu postanowienia z dnia 18 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Ol 219/08, przez zastąpienie błędnego wskazania daty nadania skargi kasacyjnej w placówce pocztowej: "13 listopada 2008 r." datą prawidłową: "12 listopada 2008 r.". W pozostałym zakresie wniosek skarżącego nie mógł zasługiwać na uwzględnienie. W odniesieniu do polemiki skarżącego w zakresie dokonanej przez Sąd kwalifikacji prawnej pisma z dnia 12 listopada 2008 r. (data nadania: 13 listopada 2008 r.) jako skargi kasacyjnej, wskazać należy, iż p.p.s.a. nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego. Jak już wyżej wskazano, decydujące znaczenie dla kwalifikacji pisma ma nie tytuł, lecz intencja strony zawarta w jego treści. Powyższe podyktowane jest ochroną osób działających w postępowaniu bez profesjonalnego pełnomocnika. Niewłaściwe oznaczenie rodzaju pisma nie może bowiem wywoływać dla strony ujemnych skutków, jeżeli z treści pisma wynika, jaki jest jego rodzaj. Sąd w pełni zastosował się do wyżej wskazanych wytycznych. Podkreślić bowiem należy, iż dokonując kwalifikacji pisma z dnia 12 listopada 2008 r. jako skargi kasacyjnej, Sąd miał na uwadze przedstawioną w uzasadnieniu tego pisma argumentację przeciwko ocenie prawnej dokonanej w wyroku z dnia 15 października 2008 r., która to może być zwalczana jedynie w drodze odwoławczej poprzez złożenie skutecznej skargi kasacyjnej. Wyjaśnienia wymaga również kwestia, iż żaden inny tryb przewidziany w p.p.s.a. na obecnym etapie postępowania nie może doprowadzić do wzruszenia zapadłego orzeczenia. Natomiast w odniesieniu do zarzutu, iż Sąd w uzasadnieniu postanowienia z dnia 18 grudnia 2008 r. błędnie powołał datę pisma z dnia 3 grudnia 2008 r. zamiast 5 grudnia 2008 r., wskazać należy, iż z akt sprawy wynika, że pismo to zostało sporządzone w dniu 3 grudnia, a następnie w dniu 5 grudnia 2008 r. nadane w placówce pocztowej, a zatem nie wystąpiła omyłka pisarska, na którą powołuje się strona. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.