I SA/Ol 22/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Małgorzata Klimek po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. G. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie: orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności wspólników spółki cywilnej za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych 2) ustanowić radcę prawnego Wnioskiem z dnia 9 marca 2015r., skarżący A. G. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Ze złożonego przez skarżącego formularza wniosku PPF wynikało, iż wnioskodawca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, uzyskuje dochody w wysokości 840 zł. Nie posiada jakiegokolwiek majątku: nieruchomości, zasobów pieniężnych przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 3.000 euro. Argumentując wniosek skarżący wskazał iż z uwagi na dramatyczną sytuację, w której się znajduje wnosi o zwolnienie od kosztów i ustanowienie pełnomocnika. W związku z koniecznością uzupełnienia informacji na temat sytuacji materialnej i rodzinnej skarżącego pismem z dnia 18 marca 2015r., wnioskodawca wezwany został do złożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych dotyczących jego sytuacji finansowej (w zakresie przedłożenia dokumentów potwierdzających ponoszone wydatki związane z utrzymaniem, wyjaśnienia czy korzysta z czyjejś pomocy, przedłożenia wyciągów z rachunków bankowych, tytułu z jakiego pochodzi otrzymywane wynagrodzenie, ewentualnych dochodów małżonki w przypadku pozostawania w związku małżeńskim), majątkowej (w zakresie tytułu prawnego do zajmowanego lokalu mieszkalnego, ewentualnego majątku małżonki) oraz rodzinnej i bytowej (w zakresie pozostawania w związku małżeńskim oraz zamieszkiwania z matką i bratem). W dodatkowym oświadczeniu, złożonym na wezwanie w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012r. , poz. 270 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.), skarżący wyjaśnił, iż nie posiada tytułu prawnego do lokalu w "[...]", w którym jest zameldowany. Nie mieszka w tym lokalu. Mieszkanie jest własnością jego matki, która zamieszkuje w nim sama. Nie partycypuje w kosztach utrzymania tego mieszkania ponieważ nie ma z czego. Wyjaśnił, iż nie ponosi żadnych kosztów utrzymania ponieważ mieszka u swojej przyjaciółki A. K. w "[...]" od 2011r. w wynajmowanym przez nią pokoju. To ona ponosi obecnie koszty utrzymania tego pokoju. Wnioskodawca wskazał, iż nie leczy się, płaci alimenty w wysokości 400 zł na dwoje dzieci. Podniósł, że powinien płacić alimenty w wysokości 950 zł. Dochód 840 zł otrzymuje z tytułu zatrudnienia na ½ etatu w firmie budowlanej. Wskazał, że korzysta z pomocy przyjaciółki, która zatrudnia się dorywczo. Wyjaśnił, iż nie wie ile zarabia jego przyjaciółka. Nie pyta ją o to, a ona nie mówi. Wskazał również, iż komornik J. B. potrąca z jego wynagrodzenia kwotę 400 zł, na wyżywienie pozostaje mu kwota 440 zł. Dodał, że nie posiada rachunków bankowych, lokat, kont, nie posiada środków finansowych. Wyjaśnił, iż jest rozwiedziony od 2007r.. Była żona z dwojgiem dzieci mieszka u swojej mamy na wsi. Wskazał, iż nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego z byłą żoną. Rozpoznając niniejszy wniosek zważono, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie całkowitym, czyli obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika, w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Celem występującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Zawarte w art. 246 §1 p.p.s.a. sformułowanie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, że to na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek udowodnienia, iż znajduje się on w tej szczególnej sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Przedstawiona wyżej sytuacja materialna skarżącego przemawia za uznaniem, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie. W sytuacji, gdy jedynym źródłem utrzymania wnioskodawcy jest wynagrodzenie z tytułu zatrudnienia na ½ etatu w kwocie 840 zł miesięcznie, za obiektywnie niemożliwe uznać należy zabezpieczenie środków pieniężnych, które mogłyby być przeznaczone na pokrycie kosztów postępowania związanych z wniesieniem skargi oraz ustanowieniem pełnomocnika. Skarżący z uzyskiwanego dochodu opłaca także alimenty na dwoje dzieci w wysokości 400 zł. W tej sytuacji częściowo pozostaje na utrzymaniu przyjaciółki. Nie posiada również jakiegokolwiek majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków finansowych. W tym stanie rzeczy, stwierdzić należy, iż sytuacja finansowa skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie wygospodarować środków na pokrycie kosztów sądowych oraz pozyskanie we własnym zakresie pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.