I SA/Ol 221/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. I. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia "[...]"r., nr "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 30 marca 2012 r. W. I. wniósł skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia "[...]"r., nr "[...]"w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek. W związku z powzięciem wątpliwości co do osoby, która podpisała skargę, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 23 kwietnia 2012 r. skarżący został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych przez wskazanie kto podpisał złożoną do Sądu skargę. Jeżeli skarga nie została podpisana przez skarżącego do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi wraz ze wskazaniem, kim jest pełnomocnik w stosunku do skarżącego. W wezwaniu wskazano, kto może być pełnomocnikiem w świetle art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.z 2012 r. Nr 270) zwanej dalej p.p.s.a. Powyższe wezwanie zostało doręczone 26 kwietnia 2012 r. , a więc termin do usunięcia braków formalnych upływał z dniem 4 maja 2012 r. Pomimo wezwania wskazany brak formalny nie został usunięty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Jak wynika z akt sprawy, skarżący został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, a termin do dokonania tej czynności upłynął w dniu 4 maja 2012 r. Ponieważ w zakreślonym przez Sąd terminie skarżący braków formalnych nie uzupełnił, skargę należało odrzucić. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.