I SA/Ol 230/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Jolanta Strumiłło (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Wojciech Czajkowski, sędzia WSA Przemysław Krzykowski, Protokolant sekretarz sądowy Jolanta Piasecka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2018r. w Olsztynie sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oddala skargę. Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] w O. (dalej również jako strona, skarżąca, Spółdzielnia) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej również jako "Kolegium") działającego na podstawie art. 233 §1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz.U z 2017 r. poz.201 ze zm.) dalej również jako "O.p." w zw. z art.6o ust. 1 i art. 6q ust. 1, ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach ( Dz.U z 2017 r. poz. 1289 ze zm.) zwanej dalej w skrócie "Ucpg", z dnia 9 kwietnia 2018 r., którą utrzymano w mocy 101 decyzji Zarządu Związku Gmin Regionu [...] z siedzibą w O., określających wysokość opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi w 101 nieruchomościach – wymienionych w sentencjach decyzji, za okres od 1 lipca do 31 lipca 2013 r. Z uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia i akt sprawy wynika, że: W dniu 29 czerwca 2013 r., Zarząd Związku Gmin Regionu [...] z siedzibą w O. ( zwany dalej w skrócie "Zarząd Związku Gmin") wydał 101 decyzji. W każdej z nich określił Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w O. wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi należnej od danej nieruchomości, wskazanej poprzez podanie jej adresu. Sentencje decyzji zawierały ponadto rozstrzygnięcia w zakresie terminów wnoszenia opłat, w tym pierwszej opłaty za miesiąc lipiec 2013 r. oraz w zakresie trybu wnoszenia opłat. W wyniku rozpoznania 101 odwołań, decyzją z dnia 29 sierpnia 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, wydając jedno rozstrzygnięcie; działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a O.p. w zw. z art. 6q, art. 6m i art. 60 Ucpg uchyliło (wszystkie) decyzje i orzekło co do istoty sprawy poprzez określenie Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w O. wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (z tych 101 nieruchomości) w łącznej kwocie 60.683 zł (od dnia 1 lipca 2013 r.). Kolegium przyjęło, że właściwe dane co do liczby mieszkańców w poszczególnych budynkach posiada Spółdzielnia, a nie Zarząd Związku Gmin, który korzystał (w stosunku do liczby mieszkańców Spółdzielni Mieszkaniowej [...]) wyłącznie z systemu informatycznego (bazy danych). Opierając się na danych Spółdzielni Kolegium uwzględniło ogólną liczbę mieszkańców, a przy ustalaniu opłaty również liczby osób, które deklarowały segregowanie odpadów (4.664 osoby) albo deklarowały niesegregowanie odpadów (2611 osób plus 504 osoby, które nie złożyły deklaracji "w ogóle"). Takie dane posłużyły wówczas Kolegium do ustalenia jednej opłaty (łącznie), której wysokość została uzależniona od zastosowanej stawki (9,00 zł lub 7,00 zł) unormowanej uchwałą Nr [...] Zgromadzenia Związku Gmin Regionu [...] z dnia 14 grudnia 2012 r. w sprawie metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz wysokości tej opłaty i stawki opłaty za pojemnik. Stosując w przedmiotowych sprawach przepisy Ordynacji podatkowej (na mocy art. 6q ustawy o utrzymaniu czystości i porządku - w brzmieniu obowiązującym w roku 20l3) Kolegium (m.in.) przyjęło, że decyzja określająca wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi jest decyzją o charakterze deklaratoryjnym, która powinna określać wysokość opłaty (jako zobowiązania) w całości (tj. obejmować całe zobowiązanie). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wniosła Spółdzielnia, która zakwestionowała przede wszystkim stanowisko organów co do bycia podmiotem, do którego została skierowana decyzja jak też podmiotem, na którym ciąży obowiązek złożenia deklaracji. Wyrokiem z dnia 19 grudnia 2013 r. [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uchylił zaskarżoną decyzję SKO z dnia 29 sierpnia 2013 r., jednakże z innych przyczyn niż podniesione w skardze. Sąd uznał, że decyzja Kolegium jest zgodna z prawem w zakresie uznania Spółdzielni za podmiot zobowiązany do składania deklaracji i uiszczania na rzecz Związku Gmin opłat za gospodarowanie odpadami. Sąd natomiast (z urzędu) rozpatrzył inne aspekty sprawy. Wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2016 r. [...] Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Spółdzielni od ww. wyroku WSA w Olsztynie. Ze względu na zasadę związania sądu podstawami skargi kasacyjnej pominięto ocenę zasadności uchylenia przez Sąd I instancji decyzji SKO. Decyzją z dnia 2 listopada 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej - uchyliło 101 decyzji organu pierwszej instancji i przekazało sprawy do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. W dniu 18 kwietnia 2017 r., Zarząd Związku Gmin Regionu [...] wydał 101 decyzji, określających Spółdzielni Mieszkaniowej [...] wysokość opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości, wskazanych przez podanie "adresów" budynków. We wszystkich 101 decyzjach organu pierwszej instancji liczba osób zamieszkałych - według stanu na dzień l lipca 2013 r. - w poszczególnych nieruchomościach budynkowych (oznaczonych co do ulicy numeru, a także co do numeru ewidencyjnego działki) została przyjęta zgodnie z powyższym wykazem (jako suma pozycji 4 + 5). W wyniku rozpoznania 101 odwołań od decyzji Związku Gmin wydano rozstrzygniecie zaskarżone do WSA w Olsztynie poprzedzone postanowieniem SKO z dnia 17 lipca 2017 r. o połączeniu 101 spraw, toczących się przed Kolegium z odwołań Spółdzielni do wspólnego prowadzenia i rozpoznania. Ponownie rozpoznając sprawę SKO wskazało, że przyjęło do dalszych rozważań, iż liczba osób zamieszkujących - według stanu na dzień 1 lipca 2013 r. - w każdej nieruchomości budynkowej jest ustalona ostatecznie i wiążąco między Spółdzielnią, a Zarządem Związku Gmin oraz że ta kwestia nie jest już sporna. Kolegium zresztą nie ma jakichkolwiek realnych możliwości, aby wiarygodność powyższych danych sprawdzić (są to dane dotyczące roku 2013). We wszystkich sprawach oznaczonych w sentencji decyzji od nr 1) do nr 101) Zarząd Związku Gmin ustalił opłatę mnożąc liczbę osób wykazaną przez Spółdzielnię (w rubrykach "wykazu ... " 4 + 5 lub 6 + 7 - te dwie sumy są identyczne) zamieszkałych w każdym budynku przez stawkę 9 zł (tj. stawkę obowiązującą w roku 2013 - na podstawie § 2 ust. 2 uchwały Nr [...] Zgromadzenia Związku Gmin Regionu z dnia 14 grudnia 2012 r. w sprawie metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz wysokości tej opłaty i stawki opłaty za pojemnik. Kolegium przedstawiło zestawienie liczby mieszkańców w poszczególnych nieruchomościach według stanu na dzień 1 lipca 2013 r. Kolegium wskazało, że ponownie rozpatrując sprawy (wskutek uchylenia decyzji z dnia 29 sierpnia 2013 r.) w pełni zastosowało się w przedmiotowej decyzji (kończącej postępowania odwoławcze w 101 sprawach) do oceny prawnej oraz wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie. Kolegium: - przyjęło za zasadne wydawanie wielu decyzji, których adresatem jest ten sam właściciel bądź zarządca, w których zostanie określona opłata dla każdej nieruchomości oddzielnie; - przyjęło, że nie wyklucza to wydania (w postępowaniu odwoławczym) jednej decyzji, określającej wysokość opłaty należnej od każdej nieruchomości; - postanowieniem z dnia 17 lipca 2017 r. połączyło (wyraźnie) sprawy toczące się w postępowaniu odwoławczym (ze 101 odwołań Spółdzielni) - do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia; - ustaliło (po niezbędnym uchyleniu decyzji pierwszoinstancyjnych - decyzją Kolegium z dnia 2 listopada 2016 r.) liczbę mieszkańców w każdym budynku wielolokalowym; - "połączyło" w jednej decyzji kończącej postępowania odwoławcze - 101 rozstrzygnięć w 101 sprawach, będących przedmiotem 101 decyzji pierwszoinstancyjnych oraz przedmiotem 101 odwołań Spółdzielni; - odstąpiło od różnicowania stawek w obrębie poszczególnych nieruchomości budynkowych wielolokalowych, uzależnionych od "deklaracji" mieszkańców tych nieruchomości, uznając przy tym za uzasadnione zastosowanie stawki, wynikającej z § 2 ust. 2 uchwały Nr [...] Zgromadzenia Związku Gmin Regionu z dnia 14 grudnia 2012 roku w sprawie metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz wysokości tej opłaty i stawki opłaty za pojemnik tj. jest stawki w wysokości 9,00 zł brutto miesięcznie od mieszkańców. Z uwagi na to, że odwołania (tym razem) dotyczyły wyłącznie zastosowanej stawki, a zasadniczo jej niezróżnicowania dla poszczególnych budynków wielolokalowych - Kolegium ograniczyło pozostałe rozważania wyłącznie do wskazania, że wobec niezłożenia deklaracji przez Spółdzielnię za okres od l lipca 2013 r. - Zarząd Związku Gmin Regionu miał podstawy do określenia, w drodze decyzji, wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi - na podstawie art. 60 w związku z art. 6q ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymani u czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2017 r. poz. 1289). Kolegium w żaden sposób nie było uprawnione do oceny kwestii, które zostały przesądzone wyrokami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego - wydanymi w tej sprawie. Nie zgadzając się z powyższą decyzją skarżąca w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzających ją 101 decyzji Zarządu Związku Gmin oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, zarzuciła naruszenie: I. przepisów prawa materialnego art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym przez błędne zastosowanie i w konsekwencji wadliwe przyjęcie związania podstawą prawną części uzasadnienia Wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 19 grudnia 2013 r. [...] w zakresie braku możliwości określania różnych stawek opłaty za odpady komunalne dla nieruchomości budynkowych zamieszkałych przez wielu mieszkańców, art. 60 i 6i Ucpg poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w niniejszej sprawie i przyjęcie, iż w obrębie jednej nieruchomości niemożliwe jest zadeklarowanie różnego sposobu zagospodarowania odpadami komunalnymi, II. przepisów postępowania art. 122 w zw. z art. 187 § 1 O.p. polegającym na nie uwzględnieniu tego, że w nieruchomościach zarządzanych przez skarżącą część mieszkańców zadeklarowała segregacje odpadów, a część nie, art. 7 k.p a. oraz 104 k.p.a. przez nie zbadanie okoliczności faktycznych sprawy. W uzasadnieniu skargi przedstawiono dotychczasowy przedbieg postepowania oraz podniesiono, że jedyną kwestią sporną jest zastosowanie jednej - wyższej stawki (obowiązującej w miesiącu lipcu 2013 r.) w sytuacji, gdy w obrębie jednej nieruchomości wielolokalowej część mieszkańców zadeklarowała segregację odpadów, a część zrezygnowała z selekcji. W dalszej część uzasadnienia odniesiono się do "niezrozumienia" przez Kolegium uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 19 grudnia 2013 r. [...]. Spółdzielnia wywiodła argumentację prawną i faktyczną uzasadniającą brak związania - na mocy art. 153 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - stanowiskiem Sądu (wyrażonym w uzasadnieniu tego wyroku) w zakresie niemożności określania dla nieruchomości zamieszkałej przez wielu mieszkańców opłaty obliczonej według różnych stawek. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017, poz. 1369 ze zm.) dalej w skrócie: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg między innymi na decyzje administracyjne. Ponadto w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57 a (niemającym tu zastosowania). W rozpoznawanej sprawie, kontroli sądowej poddana została decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 grudnia 2017 r., podjęta w trybie art. 233 § 1 pkt 1 O.p., w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, po wydaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 19 grudnia 2013 r. [...] oraz NSA z dnia 21 kwietnia 2016 r. [...]. Uchylając decyzję Kolegium z dnia 29 sierpnia 2013 r. Sąd poprzednio orzekający wskazał, że "Samorządowe Kolegium Odwoławcze popełniło kilka błędów proceduralnych. Mianowicie, w sytuacji, w której organ pierwszej instancji wydał wiele decyzji skierowanych do Spółdzielni Mieszkaniowej, w których określił wysokość opłaty dla każdej nieruchomości, od których wniesiono odwołania, organ odwoławczy powinien był w rozstrzygnięciu postanowienia z dnia 5 sierpnia 2013 r. wyraźnie wskazać na połączenie spraw do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, a nie tylko w jego uzasadnieniu. Wydana następnie decyzja powinna określać wysokość opłaty należnej od każdej nieruchomości. Inaczej mówiąc, zamiast 101 decyzji można było wydać jedną decyzję zawierającą jednakże rozstrzygnięcia tożsame, choć nie takie same, (co jest istotą decyzji reformatoryjnych) do rozstrzygnięć organu I instancji. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja naruszała art. 210 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej poprzez niewłaściwe sformułowanie rozstrzygnięcia, a ponadto § 4 w związku z § 1 pkt 6 art. 210 Ordynacji podatkowej w zakresie dotyczącym wskazania i uzasadnienia podstaw faktycznych określenia w rozstrzygnięciu kwoty opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze lakonicznie wskazało jedynie, że uznając, iż Spółdzielnia posiada bardziej dokładne i aktualne dane dotyczące liczby mieszkańców w poszczególnych budynkach niż Zarząd Związku Gmin, przyjęto, że łączna liczba osób zamieszkałych we wszystkich budynkach (101) Spółdzielni wynosi 7.779. Spośród tej ogólnej liczby osób segregowanie odpadów zadeklarowały 4.664 osoby, pozostałe - 3.115 osób zadeklarowało niesegregowanie odpadów - 2611 bądź nie złożyło w ogóle deklaracji - 504. Takie dane zostały przyjęte przez Kolegium do dalszych rozważań i rozstrzygnięcia, jako ustalony stan faktyczny. Z uzasadnienia decyzji nie wynikało, w jaki sposób organ obliczył wysokość łącznej opłaty. Nie wyjaśniono w szczególności, jakle znaczenie miały złożone przez mieszkańców deklaracje, skoro obowiązek złożenia deklaracji spoczywał na Spółdzielni, czego ta nie uczyniła. Ze wskazanych względów nie było możliwe zweryfikowanie przez Sąd poprawności ustaleń poczynionych przez organ odwoławczy, uchwycenia różnicy między wysokością opłaty ustalonej dla każdej nieruchomości przez organ I instancji, a wysokością opłaty przypadającej na daną nieruchomość z ogólnej kwoty określonej w sentencji decyzji ostatecznej oraz przyczyny tej różnicy." W związku z tym należy mieć na uwadze art. 153 p.p.s.a., zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność była przedmiotem zaskarżenia. Przez ocenę prawną należy rozumieć sąd o prawnej wartości sprawy. Ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego oraz kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania decyzji. Wskazania co do dalszego postępowania stanowią z reguły konsekwencję oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych i wskazanie kierunku, w którym winno zmierzać przyszłe postępowanie (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012 r., s. 397 uw. 1, 2; M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011 r., s. 544, Nb 1-3). W orzecznictwie jednoznacznie stwierdza się, że związanie sądu i organu oceną prawną wyrażoną w orzeczeniu sądu trwa w danej sprawie dopóty, dopóki nie zostanie ono uchylone lub zmienione lub nie ulegną zmianie przepisy czyniąc pogląd prawny nieaktualnym. Ponadto, zgodnie z art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Artykuł 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że ani organ administracji publicznej, ani sąd, orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane. Dlatego ocena prawna i wskazania zawarte w powołanym wyżej wyroku WSA w Olsztynie z dnia 19 grudnia 2013 r. były i nadal są wiążące na gruncie niniejszej sprawy. W konsekwencji nie straciły także na swojej aktualności zalecenia Sądu co do dalszego postępowania, a zaskarżoną decyzję należało ocenić przy uwzględnieniu treści powyższego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, dokonując kontroli zaskarżonej decyzji według wyżej przedstawionych reguł, uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Zdaniem składu orzekającego nie został naruszony wbrew zarzutowi skargi art. 153 p.p.s.a. Organy orzekając w sprawie ponownie, po uchyleniu poprzedniej decyzji wyrokiem tut. Sądu z dnia 19 grudnia 2013 r. uwzględniły w prowadzonym postępowaniu zawarte w uzasadnieniu wyroku Sądu zalecania i wskazania. Z akt sprawy i uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że SKO: - przyjęło za zasadne wydawanie wielu decyzji, których adresatem jest ten sam właściciel bądź zarządca, w których zostanie określona opłata dla każdej nieruchomości oddzielnie; - przyjęło, że nie wyklucza to wydania (w postępowaniu odwoławczym) jednej decyzji, określającej wysokość opłaty należnej od każdej nieruchomości; - postanowieniem z dnia 17 lipca 2017 r. połączyło (wyraźnie) sprawy toczące się w postępowaniu odwoławczym (ze 101 odwołań Spółdzielni) - do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia; - ustaliło (po niezbędnym uchyleniu decyzji pierwszoinstancyjnych - decyzją Kolegium z dnia 2 listopada 2016 r.) liczbę mieszkańców w każdym budynku wielolokalowym; - "połączyło" w jednej decyzji kończącej postępowania odwoławcze - 101 rozstrzygnięć w 101 sprawach, będących przedmiotem 101 decyzji pierwszoinstancyjnych oraz przedmiotem 101 odwołań Spółdzielni; - odstąpiło od różnicowania stawek w obrębie poszczególnych nieruchomości budynkowych wielolokalowych, uzależnionych od "deklaracji" mieszkańców tych nieruchomości, uznając przy tym za uzasadnione zastosowanie stawki, wynikającej z § 2 ust. 2 uchwały Nr [...] Zgromadzenia Związku Gmin Regionu [...] z dnia 14 grudnia 2012 roku w sprawie metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz wysokości tej opłaty i stawki opłaty za pojemnik tj. jest stawki w wysokości 9,00 zł brutto miesięcznie od mieszkańców. Wskazać też należy, że w obowiązującej ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach obowiązek posiadania umowy na pozbywanie się odpadów komunalnych wytwarzanych na nieruchomości został zastąpiony obowiązkiem złożenia deklaracji (art. 6m Ucpg) i uiszczenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Dopiero w sytuacji niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowania tymi odpadami właściwy organ określa w drodze decyzji (art. 6o Ucpg), wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę uzasadnione szacunki, w tym średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze. Z przywołanych regulacji wynika, że jeżeli zobowiązany podmiot nie złoży deklaracji i organ określi wysokość opłaty w decyzji, to jednocześnie wykluczone jest w takiej sytuacji dokonanie wyboru czy odpady będą segregowane. W sprawie skarżąca nie wypełniła obowiązku złożenia deklaracji. W rozpoznawanej sprawie wobec niezałożenia deklaracji przez Spółdzielnię za okres od 1 lipca 2013 r. - Zarząd Związku Gmin Regionu miał podstawy do określenia, w drodze decyzji, wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi - na podstawie art. 6o w związku z art. 6q ust. 1 Ucpg. Należy również stwierdzić, że w sprawie nie doszło do naruszenia art. 7 k.p.a. i 104 Kodeksu postępowania administracyjnego, a to nie tylko ze względów wyżej wyrażonych, ale i z uwagi na brak stosowania tych przepisów w przedmiotowej sprawie. Zgodnie z art. 6q u.p.c.g. w sprawach dotyczących opłat stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa, a tym samym organy nie mogły naruszyć art. 7 i 104 K.p.a. Niemniej, jednak Sąd przeanalizował przeprowadzone przez organy postępowanie w zakresie określenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i nie dostrzegł naruszeń przepisów prawa procesowego, dotyczących niewłaściwego prowadzenia postępowania administracyjnego. W ocenie Sądu, ustalenia poczynione w toku postępowania nie naruszają przepisów art. 120, 122, 187 i 191 O.p. W toku postępowania organy działały zgodnie z przepisami prawa, podejmowały wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, a prawidłowo zgromadzony materiał dowodowy rozpatrzył w sposób wyczerpujący. Sąd nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, nie dopatrzył się też innych naruszeń prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy, ani też naruszeń przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Biorąc powyższe pod uwagę, uznając skargę za nieuzasadnioną, sąd oddalił ją na podstawie art. 151 p.p.s.a.