I SA/Ol 242/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym skargi Z. K. z dnia 23 marca 2007r. w przedmiocie odmowy sporządzenia przez organ podatkowy protokółu w sprawie o Nr "[...]" i okazania dowodów potwierdzających prowadzenie w 1993 roku działalności gospodarczej polegającej na sprzedaży papierosów i spirytusu, postanawia: odrzucić skargę. W dniu 16 maja 2007r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, skarga Z. K. z dnia 23 marca 2007r. w której zarzucił On odmowę sporządzenia przez organ podatkowy protokółu w sprawie o Nr "[...]" i okazania dowodów potwierdzających prowadzenie w 1993 roku działalności gospodarczej polegającej na sprzedaży papierosów i spirytusu Precyzując skargę pismem z dnia 16 maja 2007r. Z. K. wskazał zaś, że Urząd Skarbowy wydając na Jego niekorzyść decyzję w sprawie określenia podatku akcyzowego za październik 1993r. nie przedstawił żadnych dowodów potwierdzających, iż w miesiącu tym prowadził On działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży spirytusu. Z treści złożonej przez Z. K. skargi z dnia 23 marca 2007r. wynika, że podniesione w niej zarzuty dotyczą w istocie określenia przez organy podatkowe zobowiązania w podatku akcyzowym za październik 1993r., w związku z decyzją Urzędu Skarbowego z dnia "[...]" o nr "[...]", utrzymaną w mocy decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" o nr "[...]". Z akt wynika również, że wydanym w tej sprawie wyrokiem z dnia 27 maja 1997r. sygn. akt III S.A. 1779-1780/96 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Z. K. na wymienioną wyżej decyzję organu II instancji. W świetle powołanych okoliczności należy zgodzić się ze stanowiskiem Dyrektora Izby Skarbowej zawartym w odpowiedzi na skargę, iż podnoszone przez Z. K. zarzuty dotyczące określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym nie mogą podlegać ponownej ocenie. W sytuacji bowiem gdy będące w istocie przedmiotem skargi decyzje organów były już poddane sądowej kontroli legalności i są prawomocne, podjęcie po raz kolejny postępowania w sprawie naruszałoby ogólny porządek prawny. Wynika to, co trafnie zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 24 lipca 2007r. oddalającego zażalenie Z. K. na postanowienie tut. Sądu z dnia 29 maja 2007r. z powagi rzeczy osądzonej, tzn. mocy prawnej prawomocnego merytorycznego orzeczenia wykluczającego ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy. Decyzję ostateczną organu mogłaby bowiem zmienić tylko nowa decyzja, wydana w przepisanym prawem trybie, o ile zaistniałyby do tego podstawy w postępowaniu nadzwyczajnym. Wobec określenia przez ustawodawcę wart. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) zakresu kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, w niniejszej sprawie Sąd nie jest też właściwym do badania zarzutów skargi dotyczących odmowy sporządzenia protokołu w sprawie "[...]" oraz okazania dowodów potwierdzających prowadzenie przez Skarżącego w 1993 roku działalności gospodarczej. W świetle przedstawionego wyżej stanu faktycznego należy stwierdzić, iż zaistniała w niniejszej sprawie sytuacja, o której mowa wart. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.