I SA/Ol 250/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Krzykowski po rozpoznaniu w dniu 4 października 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.J.B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M.J.B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej) z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2017r. sygn. akt I SA/Ol 250/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę M.J.B. (dalej jako strona, skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Celnej (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej) z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. Powodem odrzucenia było przekroczenie terminu do wniesienia skargi. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 czerwca 2017r. sygn. akt I GZ 125/17 oddalił zażalenie strony skarżącej. Odpis postanowienia NSA odebrał pełnomocnik strony w dniu 10 lipca 2017r. (karta nr 83 akt sądowych). NSA w uzasadnieniu orzeczenia podał, że koperta listu poleconego zawierającego skargę została zaadresowana wyjątkowo niefortunnie, ponieważ wskazuje adres WSA w Olsztynie (niepełny, tj. bez kodu pocztowego) oraz pełny adres Dyrektora Izby Administracji Skarbowej; zawarty na kopercie zwrot "za pośrednictwem" nie niweluje błędu w postaci wskazania WSA w Olsztynie jako adresata przesyłki. Trudno więc się dziwić, że doręczyciel dostarczył zaadresowany w ten sposób list polecony bezpośrednio do Sądu. Pismem z dnia 12 lipca 2017r. skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zwróciła się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (data nadania: 17 lipca 2017r. – k. 56 akt sądowych o sygn. akt I SA/Ol 494/17 dołączonych trwale do akt niniejszego postępowania). Na tle powołanych okoliczności związanych z zaadresowaniem przesyłki zawierającej skargę z dnia 13 marca 2017r. strona podniosła, że w zaistniałej sytuacji nie ponosi winy za wadliwe doręczenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst Dz. U z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). W niniejszej sprawie strona dochowała terminu siedmiu dni wymienionego w art. 87 § 1 p.p.s.a. przy składaniu wniosku o przywrócenie terminu, uprawdopodobniła także okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu, dołączyła również skargę z dnia 13 marca 2017r.. Sąd w szczególności ocenił, że strona uprawdopodobniła, iż nie ponosi winy za uchybienie polegające na błędnym doręczeniu przesyłki zawierającej ww. skargę. Tut. Sąd miał na uwadze wyjątkową nieporadność skarżącej w zaadresowaniu skargi, jak też okoliczność, że przyczyna uchybienia terminu do dokonania czynności procesowej wniesienia skargi ustaje w analogicznych przypadkach z dniem doręczenia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, utrzymującego w mocy orzeczenie Sądu I instancji w przedmiocie odrzucenia skargi z powodu jej wniesienia po terminie, z którego strona skarżąca dowiaduje się ostatecznie, iż bezsprzecznie uchybiła terminowi do dokonania rzeczonej czynności procesowej. Okoliczności te podkreślił już NSA w ww. postanowieniu z dnia 14 czerwca 2017r. sygn. akt I GZ 125/17 oddalającym zażalenie strony skarżącej w niniejszej sprawie. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.