I SA/Ol 253/08

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Małgorzata Klimek po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.S. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie: odpowiedzialności członka zarządu spółki z o.o. za zaległości podatkowe spółki postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych Wnioskiem z dnia 18 lipca 2008 r., złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, skarżący J. S. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego przez skarżącego formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż wnioskodawca pracuje i z tego tytułu otrzymuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 1126 zł brutto. Wynagrodzenie skarżącego jest jedynym źródłem utrzymania rodziny. Żona wnioskodawcy nie pracuje i nie pobiera zasiłku dla bezrobotnych. Na utrzymaniu skarżącego pozostaje żona i dziecko. Argumentując wniosek skarżący podniósł, iż uiszczenie wpisu pochłonęłoby ponad połowę miesięcznego budżetu domowego. Z formularza wniosku wynika ponadto, iż skarżący nie posiada żadnego majątku, przedmiotów wartościowych, oraz zasobów finansowych. W odpowiedzi na wezwanie, wystosowane do wnioskodawcy w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.), skarżący wyjaśnił dodatkowo, iż nie posiada polis ubezpieczeniowych ze zgromadzonymi na nich środkami pieniężnymi, posiada jedynie grupowe ubezpieczenie w zakładzie pracy, z miesięczną składką 38 zł. Oświadczył, iż ani on ani jego małżonka nie posiadają żadnego rachunku bankowego, w tym kont i lokat dewizowych. Dodał również, iż jego żona A. S. w chwili obecnej nie pracuje, nie pobiera zasiłku dla bezrobotnych i nie jest zarejestrowana w urzędzie pracy. Wyjaśnił, iż zajmowane przez niego mieszkanie o powierzchni 49,70 m 2 jest własnością spółdzielni mieszkaniowej lokatorsko-własnościowej "{...]" w "[...]". Wnioskodawca wskazał także, iż nie posiada samochodu osobowego, a także żadnych nieruchomości. W roku 2002 odziedziczył 1/3 domu mieszkalnego po rodzicach o wartości 19.000 zł. W roku 2006 odsprzedał swoją część, zamieszkującemu w tym domu bratu, za kwotę 5.000 zł. Środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży swojego udziału skarżący spożytkował na bieżące potrzeby, gdyż w tym czasie pozostawał bez pracy. Ponadto, zgodnie z wezwaniem skarżący, przedstawił miesięczne koszty utrzymania rodziny, które zostały również w odpowiedni sposób udokumentowane. Z przedstawionych rachunków wynika, iż niezbędne koszty utrzymania wynoszą 424,94 zł i składają się na nie następujące opłaty: czynsz za mieszkanie 301,98 zł, opłata za wodę 34,20 zł, opłata za energię 41,95 zł, opłata za telefon 46,81 zł. Wnioskodawca przedstawił również zaświadczenie z zakładu pracy dotyczące wysokości otrzymywanego przez niego wynagrodzenia. Oświadczył również, iż pozostające środki pieniężne muszą wystarczyć na resztę wydatków. Dodał też, iż nie korzysta z niczyjej pomocy. Zgodnie z treścią przepisu art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie całkowitym, w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast stosownie do pkt 2 §1 art. 246 ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zaznaczyć jednocześnie należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, a w zakresie częściowym obejmuje tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art.245§2 i 3 p.p.s.a.). Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącego stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym przez skarżącego zakresie. Wskazać należy, iż skarżący, na którym to spoczywa ciężar udowodnienia, iż znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy, w wystarczający sposób uwiarygodnił swoją rzeczywistą sytuację materialną, bytową i rodzinną, wykazując, iż jest ona na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie. Skarżący przedłożył bowiem dokumenty potwierdzające aktualną wysokość otrzymywanego przez niego dochodu. Złożył oświadczenia do których został wezwany, w wyczerpujący sposób przedstawił koszty utrzymania poprzez odpowiednie oświadczenia jak i przedstawione rachunki. Na podstawie złożonych dokumentów stwierdzić można, iż wnioskodawca wraz ze swoją rodziną utrzymują się z bardzo ograniczonych środków finansowych, jednakże ich wydatki, przy racjonalnym gospodarowaniu tymi środkami, nie przekraczają uzyskiwanego dochodu i mogą wystarczać na skromne utrzymanie. Trudno zatem uznać, aby z otrzymywanych przez wnioskodawcę środków finansowych w wysokości 1126 zł brutto był on w stanie zgromadzić środki pieniężne na pokrycie przedmiotowych kosztów postępowania sądowego. Skarżący nie posiada natomiast środków majątkowych, które umożliwiłyby mu poniesienie kosztów postępowania sądowego. Mieszkanie, w którym zamieszkuje nie jest jego własnością jak również służy zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych. W tej sytuacji, za uzasadnione uznać należy przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych, gdyż z okoliczności niniejszej sprawy wynika, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów utrzymania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W związku z tym na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. i art. 258§2 pkt 7 p.p.s.a. orzec należało jak w sentencji.