I SA/Ol 256/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Katarzyna Górska po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie: nakazania ponownego przekształcenia użytków zielonych postanawia : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 – sentencja postanowienia Pismem z dnia "[...]" R. K. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]" nr "[...]", utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]" nr "[...]" nakazującą ponowne przekształcenie trwałych użytków zielonych wartościowych pod względem środowiskowym, w terminie do 31 maja 2018 r. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości wobec zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącego przy jednoczesnym braku przesłanek negatywnych stanowiących przeszkodę do wstrzymania wykonania decyzji. Jako załącznik do wniosku o wstrzymanie wykonania wskazano załączony do skargi wniosek skarżącego o przyznanie płatności na 2017 r. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że na działce nr "[...]" wysiał już rzepak, zaś na trzech pozostałych pszenżyto. Zbiór planowany jest na sierpień. Wykonanie decyzji w terminie w niej wskazanym będzie wiązało się ze znaczną stratą dla skarżącego, bowiem poniósł nakłady w kwocie 9.300 zł na wysiew, a także wykonał wiele zabiegów agrotechnicznych. Zdaniem skarżącego, wykonanie decyzji będzie wymagało dodatkowych, znacznych nakładów, które ocenia na kwotę 5.000 zł. Ponadto poniósł szkodę, gdyż utracił stado krów co odbiło się na jego sytuacji materialnej. Skarżący ma 58 lat, czyli jest w wieku przedemerytalnym, nie wróci już do hodowli bydła, gdyż wymaga ona ciężkiej, niezmechanizowanej pracy ręcznej. Skarżący wskazał, że realnym efektem wykonania decyzji będzie utrata spodziewanych plonów i poniesionych nakładów, a także realna utrata płynności finansowej, co wskazuje na wystąpienie skutku trudnego do odwrócenia, w szczególności odnośnie do utraty plonów z wysianych roślin. Dlatego skarżący uważa, że wykonanie zaskarżonej do WSA decyzji powinno zostać wstrzymane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Zgodnie z art.61 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej: "ppsa") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art.61 §3 ppsa po przekazaniu sądowi skargi, sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z kolei art.61 §5 ppsa stanowi, iż postanowienie, o którym mowa w § 3, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Rozpatrując wniosek, Sąd stwierdził, że zasługuje on na uznanie, ponieważ wykonanie decyzji, polegające na ponownym przekształceniu nie później niż do 31 maja 2018 r. gruntów wyznaczonych jako trwałe użytki zielone wartościowe pod względem środowiskowym na trwały użytek zielony - mogłoby zagrozić niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody. Sąd miał na względzie to, że na terenach objętych decyzją skarżący dokonał wysiewu roślin uprawnych, co wiązało się z poniesieniem nakładów. Plony powinny zostać zebrane w sierpniu 2018 r., czyli już po terminie wyznaczonym w zaskarżonej decyzji. Wykonanie decyzji w terminie do 31 maja 2018 r. sprawiłoby, że skarżący utraciłby spodziewane plony, co spełnia przesłankę zagrożenia niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, na którą składałyby się utracony zysk oraz poniesione nakłady. Sąd wziął także pod uwagę, że skarżący, jak wynika z akt sprawy, w r. 2015 utracił stado bydła w związku z wystąpieniem białaczki bydła. Spowodowało to niewątpliwie znaczny uszczerbek w majątku skarżącego, który, jak twierdzi, utrzymuje się jedynie z działalności rolniczej. Pozbawienie możliwości zebrania plonów w połączeniu z wydatkami na wykonanie decyzji sprawiłoby, że mogłoby dojść do powstania znacznej szkody po stronie skarżącego. Dlatego Sąd stwierdził, że zaistniała przesłanka z art.61 §3 ppsa w postaci zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, co uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd zwraca przy tym uwagę, że zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia nie przesądza kwestii zasadności skargi na decyzję. Wobec powyższego, Sąd postanowił o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji na mocy art.61 §3 ppsa w zw. z art.61 §5 ppsa.